Hayatı
Asıl adı Antigoni Galinea olan Nonika Galinea, 8 Haziran 1938’de Atina’da doğdu ve alışılmadık ölçüde uluslararası bir eğitim aldı. Atina’daki ilkokulun ardından on dört yaşında Floransa’ya, ardından İsviçre’de İngilizce eğitim veren bir okula gitti. On sekiz yaşında Londra’ya geçti; önce bir sekreterlik kolejine, sonra Webber Douglas School of Singing and Dramatic Art’a devam etti. Yunan basınındaki ölüm yazıları, hayatının büyük bölümünü Londra’da geçirdiğini belirtir.
Profesyonel kariyeri 1963’te Karolos Koun’un Theatro Technis’inin (Sanat Tiyatrosu) seçmelerini geçmesiyle başladı; oradaki ilk oyunu Aristofanes’in Όρνιθες (Kuşlar) adlı eseriydi. Sonraki on yıllarda Katina Paxinou, Dimitris Horn, Anna Synodinou, Alexis Minotis ve Dimitris Myrat gibi Yunan tiyatrosunun önde gelen isimleriyle çalıştı. 1969 yazında Metropolitan Tiyatrosu’nda Georgios Roussos’un Μεγάλα Χρόνια (Büyük Yıllar) oyununda rol aldı ve burada Alekos Alexandrakis ile ilk kez çalıştı. Sahnede ve hayatta yirmi bir yıl, 1990’a kadar birlikte kaldılar.
1986’da iki oyuncu Atina’daki Ilisia Tiyatrosu’na yerleşti, binayı baştan sona yeniledi ve onu daha küçük salonu Studio Ilisia ile birlikte yönetti. 1968–1972 arasında üçü Finos Film yapımı olan dört filmde ve iki kısa televizyon dizisinde de oynadı. 2013’te sahnedeki ellinci yılını kutladı ve Haziran 2023’te, 85. doğum gününden birkaç gün önce öldü.
Eserleri
Galinea’nın çalışmaları üç zanaatı birleştirdi: oyunculuk, çeviri ve yazarlık. Alexandrakis ile Κάθε χρόνο τέτοια μέρα (Her yıl bu gün), Μάρτυς κατηγορίας (Savcılık tanığı) ve Καινούργια σελίδα (Yeni bir sayfa) gibi yapımlarda oynadı. Birlikte oynadıkları ilk oyun olan Dionysia Tiyatrosu’ndaki Τέσσερα δωμάτια με κήπο (Bahçeli dört oda), ondan dört farklı rol üstlenmesini istiyordu. Daha sonra deneyimli meslektaşlarının genç bir oyuncunun bunu başarabileceğinden kuşku duyduğunu ve en sert eleştirmenlerin bile onu övdüğünü anlattı. Ilisia’da çift Η επιστροφή της γηραιάς κυρίας (Yaşlı hanımın dönüşü) ve Ευαίσθητη ισορροπία (Hassas denge) oyunlarını sahneledi.
On yedi oyunu Yunancaya çevirdi ve bunların birçoğu yayımlandı. Çevirileri arasında Η βεντάλια της Λαίδης Γουίντερμιρ (Lady Windermere’in Yelpazesi, 1983), Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα (Uzun Günden Geceye Yolculuk, 1987) ve Λεωφορείον ο Πόθος (Arzu Tramvayı, 1988) bulunur. Kendi topluluğu dışında, arşivinde 1995’te Παραμύθι χωρίς όνομα (Adsız masal) oyununda Kraliçe olarak kayıtlı olduğu Ulusal Tiyatro ile ve Kuzey Yunanistan Devlet Tiyatrosu ile çalıştı. Atina’daki Megaron konser salonunda, Epidavros’ta ve Londra’daki Covent Garden’da sahneye çıktı. Hayatını iki kitapta da anlattı: otobiyografisi Η ζωή μου (Hayatım, 2005) ve Επέστρεφε (Geri dön, 2007).
Bugünkü Yunanistan’daki mirası
Yunan tiyatrosu Galinea’yı sahneye katkılarından dolayı 2006’da Kyveli ödülü ve 2017’de Nikos Kourkoulos ödülüyle onurlandırdı. Son dileği, çelenk yerine paranın Το σπίτι του ηθοποιού (Oyuncunun Evi) vakfına bağışlanmasıydı. Öğrenciler için Ulusal Tiyatro’nun dijital arşivi somut bir görev sunar: searchculture.gr’de de görülebilen Παραμύθι χωρίς όνομα oyununun 1995 fotoğraflarını bulun ve rolü belirten bir altyazı yazın: Η Νόνικα Γαληνέα υποδύεται τη Βασίλισσα (Nonika Galinea Kraliçe’yi canlandırıyor). Sonra oyuncuların fotoğrafta ne yaptığını anlatan kendi cümlenizi ekleyin. Son olarak sözlerini dolaylı anlatımla aktarın: Η Γαληνέα είπε ότι πάνω στη σκηνή είσαι πάντα μόνος με το κοινό.
Biliyor muydunuz?
- 1963’teki ilk oyunu, Sanat Tiyatrosu’nda Aristofanes’in Kuşlar’ıydı.
- Alexandrakis ile ilk oyununda dört farklı rol oynadı.
- Eugene O’Neill’ın Uzun Günden Geceye Yolculuk oyunu dahil on yedi oyun çevirdi.
- 2013’te sahnedeki ellinci yılını kutladı.
Başlıca eserleri
| Yunanca başlık | Başlık | Yıl |
|---|---|---|
| Όρνιθες (Αριστοφάνη) | Kuşlar — Sanat Tiyatrosu’nda ilk sahne | 1963 |
| Μεγάλα Χρόνια | Büyük Yıllar — Metropolitan Tiyatrosu | 1969 |
| Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα | Uzun Günden Geceye Yolculuk — çeviri | 1987 |
| Λεωφορείον ο Πόθος | Arzu Tramvayı — çeviri | 1988 |
| Παραμύθι χωρίς όνομα | Adsız masal — Kraliçe, Ulusal Tiyatro | 1995 |
| Η ζωή μου | Hayatım — otobiyografi | 2005 |
Akılda kalacak bir söz
Πάνω στην σκηνή είσαι πάντα μόνος με το κοινό.
Páno stin skiní íse pánda mónos me to kinó.
Sahnede her zaman seyirciyle yalnızsın.


























































