Nikolaos Politis

Politis Mart 1852'de Kalamata'da doğdu ve üniversitede okuduğu Atina'da büyüdü. Daha öğrenciyken sıradan insanların inançları ve masalları onu büyülüyordu; yirmili yaşlarının başındayken modern Yunan mitolojisi, köy inançlarındaki nereidler, ejderhalar ve kader tanrıçaları üzerine ilk incelemelerini yayımladı. Ardından Almanya'da, Münih'te öğrenimini sürdürdü ve doktorasını Erlangen'de aldı; orada yeni Avrupa halkbilimi ve karşılaştırmalı mitolojiyle tanıştı.

Atina'ya dönünce 1890'da Atina Üniversitesi'nde mitoloji ve Yunan arkeolojisi profesörü oldu; bu kürsüde otuz yıl kaldı ve koca bir bilim insanı kuşağı yetiştirdi. 1884'te halk kültürünün incelenmesi için λαογραφία (laografia, «halk hakkında yazma») sözcüğünü önerdi ve o zamandan beri bu, alanın Yunanca adıdır. 1908–1909'da Yunan Halkbilim Derneği'ni ve dergisi Λαογραφία'yı kurdu; 1918'de halkbilim malzemeleri için bir arşiv oluşturdu, bu arşiv daha sonra Atina Akademisi Yunan Halkbilimi Araştırma Merkezi oldu.

Politis aynı zamanda döneminin eğitim, dil ve ulusal tarih tartışmalarına katılan bir kamu insanıydı. Çalışmalarının ardında 19. yüzyılın siyasi bir sorusu vardı: Alman tarihçi Fallmerayer gibi antik ve modern Yunanlar arasında her türlü sürekliliği reddedenlere yanıt vermek. 12 Ocak 1921'de Atina'da öldü.

Politis'in yöntemi sistemli derleme ve karşılaştırmaydı. Kendi gezilerinden, Yunan dünyasının her köşesindeki öğretmenlerden, rahiplerden ve muhabirlerden ve daha önceki derlemelerden malzeme topladı; bunları konularına göre düzenledi, her inancın, geleneğin ya da öykünün izini Bizans üzerinden antikçağa kadar sürdü ve Balkanlar ile Avrupa'daki komşu halklarla karşılaştırdı. Halk kültürünü tuhaf bir batıl inanç olarak değil, bilimsel ilgiye değer yaşayan bir gelenek olarak ele aldı.

Büyük atasözleri derlemesi Παροιμίαι (Atasözleri), 1899–1902 yılları arasında dört cilt halinde yayımlandı ve binlerce Yunanca sözün kökenini ve varyantlarını açıklar. Παραδόσεις (Gelenekler, 1904) adlı iki cilt yerel efsaneleri bir araya getirir: Konstantinopolis'in altında uyanmayı bekleyerek uyuyan mermer imparator, Ayasofya'daki son ayin, perili köprüler, gömülü hazineler ve bir köyü koruyan azizler. Εκλογαί από τα τραγούδια του ελληνικού λαού (Yunan Halkının Türkülerinden Seçmeler, 1914), Digenis ve klefteslerin türkülerinden ağıtlara, aşk türkülerine ve Arta Köprüsü baladına kadar özenle düzenlenmiş bir halk türküleri antolojisi sundu ve okulların o günden beri öğrettiği metinleri sabitledi.

Yaklaşımı çağının yurtseverliğiyle biçimlenmişti ve sonraki araştırmacılar onun süreklilik hakkındaki bazı varsayımlarını sorguladılar. Ama yarattığı derlemeler, arşiv ve bilim dalı Yunan halkbilimi araştırmalarının temeli olmaya devam ediyor.

Bir Yunan okul antolojisi okuduysanız Politis'i okumuşsunuzdur: mermer imparator ve Ayasofya efsaneleri, Arta Köprüsü ve Ölü Kardeş türküleri genellikle onun belirlediği metinlerle basılır. Παραδόσεις hâlâ basılmaktadır ve ileri düzey bir öğrenci için mükemmel kısa okumalardır. Arşivinin mirasçısı olan Atina Akademisi Yunan Halkbilimi Araştırma Merkezi, Yunanistan'ın her yerinden el yazmaları, kayıtlar ve fotoğraflar barındırır. Ve bir Yunan «Όποιος βιάζεται σκοντάφτει» (Acele eden tökezler) gibi bir atasözünü her açıkladığında, farkında olmadan Politis'in elli yıl boyunca yaptığını yapmaktadır.

• 1884'te Yunanca λαογραφία (halkbilim) sözcüğünü türetti.
• Daha yirmili yaşlarının başındayken modern Yunan halk mitolojisi üzerine incelemeler yayımladı.
• Atasözleri derlemesi dört cilt tutar.
• 1918'de kurduğu arşiv, Atina Akademisi'nin bir araştırma merkezine dönüştü.