Lenio Kaklea

Lenio Kaklea Atina’da doğdu; Cenevre’deki Dance First Think Later festivali doğum yılını 1985 olarak verir. Atina’daki ulusal çağdaş dans konservatuvarında eğitim aldı; burada klasik baleyi ve Martha Graham, Merce Cunningham ve José Limón gibi Amerikan modern dansının tekniklerini ve repertuvarlarını çalıştı. 2005’te Pratsika Vakfı ödülünü aldı ve Fransa’ya taşındı. Orada, o dönem koreograf Emmanuelle Huynh’un yönettiği Angers’deki Centre national de danse contemporaine’de (CNDC) eğitimini sürdürdü ve 2008’de Viyana’daki ImPulsTanz festivalinde danceWEB bursu aldı.

Yorumcu olarak Alexandra Bachzetsis, Boris Charmatz, Claudia Triozzi ile François Chaignaud ve Cecilia Bengolea’nın eserlerinde dans etti. 2011’de filozof Bruno Latour’un Paris’teki Sciences Po’da yönettiği sanat ve siyaset yüksek lisans programı SPEAP’ı tamamladı. 2009’dan beri koreografi, metin ve video kullanarak kendi eserlerini yaratıyor; festival biyografileri çalışmalarını feminizm ve postkolonyal eleştiriden beslenen bir iş olarak tanımlar.

Tanınırlık 2010’ların sonunda geldi. 2019’da Hermès Italia Vakfı ve Milano Triennale’nin dans ödülünü aldı. 2024’te Paris’te 25. Prix Fondation Pernod Ricard’ı ortaklaşa alan yedi sanatçıdan biri oldu; ödül ilk kez tüm adaylara verilmişti. Eserleri Atina’da, Onassis Stegi’de ve Atina Epidavros Festivali’nde sık sık sunuldu.

İlk eserleri çoğunlukla solo ve düetlerdi. Şubat 2014’te Onassis Stegi’de gösterilen deux • l’de, Ryoji Ikeda’nın seslerine kendi bedenini koreografiye ederek kadın bedenini bir iletişim ve düşünce alanı olarak araştırdı; proje 2013’te Amerikalı koreograf Lucinda Childs ile yapılan bir işbirliğinden doğdu. Centre Pompidou’da Kerem Gelebek ile yaptığı düet Margin Release f/f (2015), iz fikri üzerine kuruluydu. Atina’daki Peiraios 260’ta sunulan A Hand’s Turn (2017), yaklaşık 25 dakikalık özel bir karşılaşmaydı.

2016’da Pratik Ansiklopedi’ye başladı. Yazarlar ve analistlerle birlikte Atina, Aubervilliers, Poitiers, Nyon, Essen ve başka yerlerde yaklaşık 600 görüşme yaptı; insanların alışkanlıkları, ritüelleri, egzersizleri ve meslekleri üzerine anlatılar topladı. Malzeme gösterilere, bir portre dizisine ve Yunanca, Fransızca, İngilizce ve Almanca Πρακτική εγκυκλοπαίδεια, Αποκλίσεις (Pratik Ansiklopedi, Sapmalar, 2019) kitabına dönüştü. Üç kadın performansçıyla birlikte yapılan sahne versiyonu Ocak 2020’de Onassis Stegi’ye geldi.

Sonraki eserleri belleğe, müziğe ve bedene yöneldi. Ballad (2019) otobiyografik bir solodur. Atina Epidavros Festivali’nin 1821 Devrimi’nin iki yüzüncü yılı için sipariş ettiği Age of Crime (2021), resmî ulusal belleği sorgulamak için vampir figürlerini ve devrime dair birinci ağızdan Osmanlı anlatılarını kullandı. Sonatas and Interludes’ta John Cage’in hazırlanmış piyano için yazdığı müziği, Orlando Bass’ın çalmasıyla, Paris’teki Bourse de Commerce’in rotondasında sahneledi. Yedi performansçı için yapılan The Birds (2025), Vinciane Despret’nin kuşların kendi bölgelerinde nasıl yaşadığına dair denemesinden beslenir.

Kaklea dansı gündelik yaşamı okumanın bir yolu olarak ele alır; bu da onu kesin bir Yunancaya iyi bir rehber yapar. Atina’daki LiFO dergisine 2025’te verdiği, bir moda kampanyası için koreografisini yaptığı el jestleri üzerine söyleşide gazeteci, onun dansı bir gösteri olarak değil, πρακτική (pratik) ve τριβή (sürtünme) gibi sözcüklerle anlattığını belirtti. Yunanca bir alıştırma için her sabah tekrarladığınız bir jest seçin, örneğin kahve yapmak ya da ayakkabı bağlamak. Alışkanlık hakkında Κάθε πρωί συνηθίζω να… (Her sabah genellikle…) ile bir cümle yazın. Ardından yalnızca hareketi anlatan üç cümle yazın; σηκώνω (kaldırırım), στρίβω (çeviririm) ve πιέζω (bastırırım) gibi kesin fiiller kullanın. Son olarak jestin sizin hakkınızda ne gösterdiğini söyleyin: Η χειρονομία δείχνει ότι… (Jest şunu gösterir…).

• Atina’da yalnızca klasik bale değil, Martha Graham, Merce Cunningham ve José Limón’un teknikleri üzerine de eğitim aldı.
• Age of Crime’ın metni, tarihçiler Sofia Laiou ve Marinos Sarigiannis’in Yunan Devrimi üzerine Osmanlı anlatılarını derleyen 2019 tarihli kitabına dayanıyordu.
• A Hand’s Turn her yarım saatte bir sahneleniyordu ve sonunda ziyaretçiler koreografinin kitap biçimindeki bir kaydını yanlarında götürebiliyordu.
• 2025’te fotoğrafçı Jack Davison’ın çektiği bir kampanyanın el jestlerinin koreografisini yaptı.