Konstantinos Theotokis

Theotokis lindi në qytetin e Korfuzit më 13 maj 1872, në një nga familjet fisnike më të vjetra të ishullit; i ati ishte kont i fisnikërisë venedikase dhe familja zotëronte pronën e Karousades në veri të ishullit. U arsimua nga mësues privatë, në moshën shtatëmbëdhjetë vjeç shkoi në Paris për të studiuar shkenca natyrore dhe filozofi, dhe në të njëjtën moshë u martua me Ernestine von Mallowitz, një baroneshë nga Graz, me të cilën do të jetonte midis Austrisë dhe Korfuzit. Më 1897 ai dhe miku i tij i ngushtë, poeti Lorentzos Mavilis, luftuan si vullnetarë në kryengritjen kretase kundër osmanëve.

Njeri i shqetësuar dhe i ditur, studioi sanskritisht në Universitetin e Grazit, lexoi Niçen dhe pastaj, në mënyrë vendimtare, Marksin, dhe më 1910 ishte ndër themeluesit e Grupit Socialist të Korfuzit (Σοσιαλιστικός Όμιλος), duke skandalizuar klasën e vet. Vdekja e vajzës së tij të vogël dhe largimi gjithnjë e më i madh nga bota aristokratike përreth i errësuan vitet e fundit dhe ia thelluan shkrimin. Ishte demoticist i angazhuar, botonte në revistën Ο Νουμάς dhe në çështjen e gjuhës u rreshtua me «vulgaristët».

Në kohën e Luftës së Parë Botërore kishte shpenzuar pjesën më të madhe të pasurisë dhe shiste toka të familjes për të jetuar. Vdiq nga kanceri në Korfuz më 1 korrik 1923, pesëdhjetë e një vjeç, pasi kishte botuar një vit më parë romanin e tij të fundit dhe më të madh; pjesa më e madhe e veprës së tij, përfshirë tregimet korfiote, doli në libër vetëm pas vdekjes së tij.

Theotokis filloi me tregime të shkurtra e të dhunshme nga jeta e fshatit, të mbledhura pas vdekjes si Κορφιάτικες ιστορίες (Tregime korfiote, 1935). Më i famshmi, Πίστομα (Përmbys, 1899), mezi ka tri faqe: një kusar kthehet nga malet, zbulon se gruaja e tij ka pasur një fëmijë me një burrë tjetër, dhe tregimi mbaron me një urdhër të vetëm e të tmerrshëm.

Novelat që pasuan iu drejtuan shoqërisë dhe parasë. Η τιμή και το χρήμα (Nderi dhe paraja, 1912) zhvillohet në Mandouki, një lagje e varfër e qytetit të Korfuzit: Rini dashuron kontrabandistin Andreas, i cili nuk do ta martojë pa pajën që e ëma s'mund ta paguajë, dhe kur më në fund ai ofron ta marrë pa pajë, ajo refuzon, duke zgjedhur punën e vet në vend të një burri të blerë me para. Κατάδικος (I dënuari, 1919) tregon për Tourkogiannosin, një argat që pranon burgun për një vrasje që nuk e ka kryer dhe predikon nga qelia një dashuri si ajo e Krishtit. Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα (Jeta dhe vdekja e Karavelasit, 1920) ndjek një kurnac plak të shkatërruar nga lakmia e fshatit përreth.

Romani i tij i fundit, Οι σκλάβοι στα δεσμά τους (Skllevërit në prangat e tyre, 1922), është një panoramë e qytetit të Korfuzit në kthesën e shekullit: familja aristokratike e rrënuar e Ofiomachos-ëve, bankieri në ngjitje që blen vajzën e tyre me martesë dhe socialisti i ri që nuk mund ta shpëtojë. I shkruar në një gjuhë popullore të pasur, plot fjalë korfiote, është romani i parë grek që lexohet si Balzaku, dhe «skllevërit» e titullit janë të gjithë ata që janë në të, të pasur e të varfër.

Theotokis ka hyrë prej kohësh në klasat greke: Πίστομα, me fundin e saj tronditës, dhe pjesë nga Η τιμή και το χρήμα dhe Κατάδικος gjenden në antologjitë letrare të liceut, dhe dilema e Rinit, nder apo para, është temë klasike hartimi. Librat e tij nuk kanë dalë kurrë nga botimi; që nga viti 1993, shtatëdhjetë vjet pas vdekjes, janë në domenin publik dhe tekstet e tij greke janë lirisht të disponueshme në internet, gjë që i bën zgjedhje praktike për një nxënës të përparuar, sidomos Η τιμή και το χρήμα e shkurtër. Në Korfuz emri Theotokis u është vënë rrugëve dhe lidhet me shtëpitë e familjes në qytet dhe në Karousades, dhe ishujt Jonianë e pretendojnë, bashkë me Solomosin, Mavilisin dhe Kalvosin, si pjesë të Shkollës Heptaneziane. Historianët e letërsisë i atribuojnë romanet e para vërtet socialiste në greqisht.

• U martua në moshën shtatëmbëdhjetë vjeç me një baroneshë austriake, Ernestine von Mallowitz, dhe e ndau jetën midis Korfuzit dhe Grazit.
• Mësoi sanskritisht dhe përktheu prej saj, dhe përktheu gjithashtu Mbi natyrën e sendeve të Lukrecit dhe disa drama të Shekspirit në greqishte popullore.
• Kont nga lindja, ndihmoi në themelimin e Grupit Socialist të Korfuzit më 1910 dhe vdiq gati i varfër, pasi kishte shitur pronën e familjes.
• Tregimi i tij Πίστομα (1899) ka vetëm rreth tri faqe dhe mbetet ende një nga tekstet më të diskutuara në shkollat greke.