Η ζωή
Η Πατρίσια Απέργη γεννήθηκε στην Αθήνα· οι δημοσιευμένες βιογραφίες της δεν αναφέρουν χρονιά. Ξεκίνησε χορό στη σχολή της Νίκης Κονταξάκη και στη συνέχεια σπούδασε θεατρολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Έπειτα σπούδασε χορό στο Université de Nice Sophia-Antipolis στη Γαλλία και χορογραφία στο Middlesex University στο Λονδίνο. Το 2006 ίδρυσε την ομάδα σύγχρονου χορού Αερίτες, που από τότε παρουσιάζει τα σκηνικά της έργα.
Τα ευρωπαϊκά δίκτυα την κάλεσαν σύντομα. Ήταν καλλιτέχνις modul-dance του Ευρωπαϊκού Δικτύου Σπιτιών Χορού (EDN) το 2013–2014 και συνδεδεμένη καλλιτέχνις του Maison de la Danse στη Λυών το 2016–2017. Το 2017 δημιούργησε το Prometheus and the Rebels of Today ως φιλοξενούμενη χορογράφος της EgriBiancoDanza στο Τορίνο, και το 2019 συνεργάστηκε με χορευτές της όπερας του Γκντανσκ στην Πολωνία και με την ιταλική ομάδα Aterballetto. Το 2021 χορογράφησε το National Adulthood για το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και το 2022 το Newtopia με την αυστριακή ομάδα Bodhi Project. Η διδασκαλία πάει μαζί με τη σκηνή: διδάσκει χορό και θέατρο στη Λεόντειο Σχολή Αθηνών, δίδαξε χορογραφία στην ανώτερη επαγγελματική σχολή χορού Άννα Πέτροβα–Μάρω Μαρμαρινού από το 2016 έως το 2020, και από το 2013 έως το 2020 είχε το πρόγραμμα χορού για άτομα άνω των 65 στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου από το 2020 έως το 2022.
Το έργο
Το βασικό θέμα της Απέργη είναι το σώμα μέσα στην πόλη. Για το Era po Vera (2012), που ανέβηκε στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, εξήγησε ότι η ομάδα ξεκίνησε από κινήσεις που γεννήθηκαν στον δρόμο, συχνά σε φτωχότερα στρώματα που ζητούσαν φωνή: parkour, street dance, capoeira, αφρικανικό χορό, διαμαρτυρία και σύγκρουση. Συνδύασαν αυτόν τον κώδικα με τον σύγχρονο χορό για να φτιάξουν αυτό που ονόμασε κινητικό γλωσσάρι της πόλης, ένα χορευτικό γκράφιτι της Αθήνας. Οι Πλάνητες, γύρω στο 2013, είχαν αντρικό καστ και έβλεπαν τον δρόμο ως τόπο περιπλάνησης, ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο και συνάντησης με τον ξένο.
Το Cementary (2017), πάλι στη Στέγη, ήρθε, όπως είπε αργότερα, σε μια εποχή που ένιωθε ηττημένη, και τα σώματά του έμοιαζαν πιεσμένα από τη βαρύτητα. Οι Πολήττες (2018) στράφηκαν στο αραβικό ντάμπκε, που χορευόταν κάποτε στις στέγες και αργότερα έγινε χορός αντίστασης, για να δείξουν κινήσεις που αποτυγχάνουν και ξανασηκώνονται· η ίδια το συνέδεσε με τους πολίτες μιας χώρας που ζει την ήττα. Ο Οίκος της Ταραχής (2023) δανείστηκε από το voguing και το krumping, όπου διαλεγμένες οικογένειες στηρίζουν η μία την άλλη. Το Hystory (2025), που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου με πέντε γυναίκες, είναι η γυναικεία συνέχεια των Πλανητών. Ο τίτλος του παίζει με την αρχαία ελληνική λέξη ὑστέρα (μήτρα), από την οποία βγαίνει η λέξη υστερία, και με την αγγλική λέξη history (ιστορία).
Η κληρονομιά στη σημερινή Ελλάδα
Η Απέργη χτίζει επίσης χώρους όπου ο νέος χορός μπορεί να μεγαλώσει. Το 2021, μαζί με την 2023 Ελευσίνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, ίδρυσε τις U(R)TOPIAS, που παρουσιάστηκαν ως η πρώτη Ακαδημία Χορογραφίας στην Ελλάδα. Το 2018 ανέβασε τους Πολήττες revisited στο αρχαίο στάδιο της Επιδαύρου με 90 σπουδαστές χορού και θεάτρου από όλο τον κόσμο. Τον Ιούλιο του 2026 παρουσίασε το Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, μια κοινή βραδιά με μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη· το δικό της μέρος εμπνέεται από το ποίημα του Καβάφη Γκρίζα. Αν μαθαίνετε ελληνικά, δοκιμάστε μόνοι σας το αστικό της θέμα. Φανταστείτε μια πλατεία της πόλης και κινήστε έναν φανταστικό χορευτή με μικρές προτάσεις στα νέα ελληνικά: «Ο χορευτής έρχεται από τον δρόμο». «Πηγαίνει προς την πλατεία». Έπειτα βάλτε έναν χορευτή μέσα σε έναν κύκλο και έναν έξω.
Το ξέρατε;
- Πριν από τη χορογραφία σπούδασε θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
- Από το 2013 έως το 2020 είχε πρόγραμμα χορού για άτομα άνω των 65 στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
- Ο τίτλος Hystory ενώνει την αρχαία ελληνική λέξη ὑστέρα (μήτρα) με την αγγλική λέξη history (ιστορία).
- Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου από το 2020 έως το 2022.
Βασικά έργα
| Τίτλος | Σημασία | Έτος |
|---|---|---|
| Era po Vera | Era po Vera — αστικός χορός, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση | 2012 |
| Πλάνητες | Πλάνητες — αντρικό καστ | c. 2013 |
| Cementary | Cementary — Στέγη Ιδρύματος Ωνάση | 2017 |
| Πολήττες | Πολήττες — με έμπνευση από το ντάμπκε | 2018 |
| Ο Οίκος της Ταραχής | Ο Οίκος της Ταραχής — voguing και krumping | 2023 |
| Hystory | Hystory — η γυναικεία συνέχεια των Πλανητών | 2025 |
Μια φράση που μένει
Κάθε σώμα στη φύση είναι μοναδικό και ξεχωριστό.
Káthe sóma sti fýsi eínai monadikó kai xechoristó.





























































