Αναστασία Μουτσάτσου

Η Αναστασία Μουτσάτσου γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1961 στα Βελανίδια, ένα χωριό κοντά στον Κάβο Μαλιά της Λακωνίας, και μεγάλωσε εκεί. Σύμφωνα με το αρχείο ελληνικής δισκογραφίας, ζει στην Αθήνα από το 1978. Τη δεκαετία του 1980 εργάστηκε ως τραγουδίστρια στη μουσική σκηνή της Αθήνας, και οι συντελεστές δίσκων εκείνης της δεκαετίας δείχνουν τη φωνή της σε άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών. Ο πρώτος δικός της δίσκος, τα «Κύματα κρύσταλλα», ακολούθησε το 1992. Παραγωγός ήταν ο Μιχάλης Νικολούδης, που παρέμεινε συνεργάτης της και στα επόμενα χρόνια.

Τη δεκαετία του 1990 κυκλοφόρησε μια σειρά δίσκων με μουσική Ελλήνων τραγουδοποιών. Τα «Μυστικά σημάδια» κυκλοφόρησαν το 1994 και το «Στους άγιους τόπους της καρδιάς» ακολούθησε το 1996, σε μουσική του Παντελή Θαλασσινού. Το 2000 μοιράστηκε έναν ζωντανό δίσκο με την τραγουδίστρια Μαρίνα Σκιαδαρέση στη Lyra, και εκείνο το καλοκαίρι οι δύο περιόδευσαν στην Ελλάδα, με σταθμό τα Ερμούπολεια στη Σύρο. Σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Τα Νέα» τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς είπε ότι η μελέτη των τραγουδιών και το διαφορετικό κοινό κάθε βράδυ κρατούσαν ενδιαφέρουσες τις βραδιές της στη σκηνή.

Μεταγενέστερες δουλειές της είναι ένας δίσκος με τραγούδια του Νότη Μαυρουδή το 2008 και μια παράσταση με τη Φωτεινή Βελεσιώτου στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο το 2016, για την οποία έγραψε έναν μονόλογο. Ο δίσκος της «Απ’ το μέλλον και το παρελθόν» του 2020 μελοποιεί στίχους της Ουρανίας Πατέλλη.

Η Μουτσάτσου είναι πάνω απ’ όλα ερμηνεύτρια: δίνει ζωή σε τραγούδια πολλών συνθετών με μια βαθιά, ζεστή φωνή. Μια κριτική του 2007 για μια διεθνή ακουστική συλλογή την περιέγραψε ως κοντράλτο, τη χαμηλότερη γυναικεία φωνή. Ο πρώτος της δίσκος επέστρεψε στην παράδοση. Τα «Κύματα κρύσταλλα» συγκεντρώνουν παραδοσιακά τραγούδια όπως η «Μελιτζανιά» και το «Τζιβαέρι», ένα γνωστό τραγούδι του καημού. Τα «Μυστικά σημάδια», που κυκλοφόρησαν το 1994 από τη Music Box International, την έκαναν πιο γνωστή· ανάμεσα στα τραγούδια τους είναι «Το λιμάνι» και το «Όλα τα δύσκολα».

Το 2007 το «Όλα τα δύσκολα» κυκλοφόρησε στη συλλογή «Women of the World: Acoustic» (Γυναίκες του κόσμου: ακουστικά) της αμερικανικής εταιρείας Putumayo, δίπλα σε τραγουδίστριες από τη Γαλλία, το Πράσινο Ακρωτήριο και άλλες χώρες. Ένας κριτικός σημείωσε το μπουζούκι, το ελληνικό έγχορδο με τον μακρύ βραχίονα, σε αυτό το κομμάτι. Οι συνεργασίες της απλώνονται σε γενιές του ελληνικού τραγουδιού. Ο δίσκος «Ώρες μου χρωματιστές» του τραγουδοποιού Γιώργου Σταυριανού το 2005 την έφερε μαζί με τη Γλυκερία, τον Γιώργο Νταλάρα και τον Παντελή Θαλασσινό. Το 2017 έγραψε τους στίχους του «Γυναίκες μόνες», σε μουσική της Δήμητρας Γαλάνη, και το ηχογράφησε με τη Φωτεινή Βελεσιώτου. Στον δίσκο της του 2020 συνθέτες όπως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Γιώργος Ανδρέου και ο Νίκος Ξυδάκης μελοποίησαν στίχους της Ουρανίας Πατέλλη. Ο Μαχαιρίτσας τής έδωσε το τραγούδι του πριν από τον θάνατό του το 2019, και ο τίτλος του έγινε τίτλος του δίσκου.

Η Μουτσάτσου ανήκει σε μια γενιά Ελλήνων τραγουδιστών που έφεραν το έντεχνο τραγούδι από τη δεκαετία του 1990 ως το σήμερα, συχνά σε κοινά προγράμματα με άλλους τραγουδιστές. Οι δίσκοι της είναι καλός τρόπος να ακούσει κανείς πώς ένα ελληνικό τραγούδι χτίζεται από φωνή και όργανα. Βρείτε το «Όλα τα δύσκολα», στα «Μυστικά σημάδια» ή στη συλλογή της Putumayo, και προσέξτε το μπουζούκι. Έπειτα πείτε τι ακούτε με το σχήμα «τραγουδά με…»: «Η Αναστασία τραγουδά με μπουζούκι». Αλλάξτε το όργανο για ένα άλλο τραγούδι που ξέρετε: «με κιθάρα» ή «με πιάνο». Αυτές είναι δικές μας προτάσεις εξάσκησης για την ηχογράφηση, όχι λόγια από το τραγούδι.

• Γεννήθηκε στα Βελανίδια, ένα χωριό κοντά στον Κάβο Μαλιά, στη νοτιοανατολική άκρη της Λακωνίας.
• Ένα τραγούδι της κυκλοφόρησε σε συλλογή της Putumayo το 2007, δίπλα σε τραγουδίστριες από τη Γαλλία και το Πράσινο Ακρωτήριο.
• Στον δίσκο «Ώρες μου χρωματιστές» του 2005 τραγουδά «Ο καημός της φυσαρμόνικας».
• Γράφει και η ίδια: οι στίχοι του «Γυναίκες μόνες» είναι δικοί της, σε μουσική της Δήμητρας Γαλάνη.