Patricia Apergi

Patricia Apergi Atina’da doğdu; yayımlanmış biyografileri doğum yılını vermez. Dansa Niki Kontaksaki’nin okulunda başladı, ardından Atina Ulusal ve Kapodistrias Üniversitesi’nin Tiyatro Çalışmaları Bölümü’nde tiyatro okudu. Sonra Fransa’da Université de Nice Sophia-Antipolis’te dans, Londra’da Middlesex University’de koreografi eğitimi aldı. 2006’da çağdaş dans topluluğu Αερίτες’i (Aerites) kurdu; topluluk o günden beri sahne işlerini üretiyor.

Avrupa ağları onu kısa sürede davet etti. 2013–2014’te European Dancehouse Network’ün modul-dance sanatçısı, 2016–2017’de Lyon’daki Maison de la Danse’ın ortak sanatçısı oldu. 2017’de Torino’daki EgriBiancoDanza’nın konuk koreografı olarak Prometheus and the Rebels of Today’i yarattı; 2019’da Polonya’da Gdańsk operasının dansçılarıyla ve İtalyan topluluğu Aterballetto ile çalıştı. 2021’de Yunan Ulusal Operası Balesi için National Adulthood’u, 2022’de Avusturyalı Bodhi Project grubuyla Newtopia’yı koreografladı. Öğretmenlik sahneyle birlikte yürür: Atina’daki Leonteios Okulu’nda dans ve tiyatro öğretiyor; 2016–2020 arasında Anna Petrova–Maro Marmarinou mesleki dans okulunda koreografi dersleri verdi ve 2013–2020 arasında Onassis Stegi’de 65 yaş üstü kişiler için bir dans programı yürüttü. 2020–2022 arasında Atina ve Epidavros Festivali yönetim kurulunda yer aldı.

Apergi’nin ana konusu kentteki bedendir. Onassis Stegi’de sahnelenen Era po Vera (2012) için topluluğun sokakta doğan, çoğu zaman ses arayan daha yoksul gruplar arasında ortaya çıkan hareketlerden yola çıktığını anlattı: parkur, sokak dansı, capoeira, Afrika dansı, protesto ve çatışma. Bu kodu çağdaş dansla karıştırarak onun kentin hareket sözlüğü dediği şeyi, Atina’nın bir tür dans edilmiş grafitisini kurdular. Yaklaşık 2013 tarihli Πλάνητες (Planites, Gezginler) yalnızca erkeklerden oluşan bir kadroyla sokağı bir gezinme, daha iyi bir yarın umudu ve yabancıyla karşılaşma yeri olarak ele aldı.

Yine Stegi’de sahnelenen Cementary (2017), sonradan söylediğine göre kendini yenilmiş hissettiği bir dönemde geldi ve bedenleri yerçekimiyle ezilmiş görünüyordu. Πολήττες (2018), bir zamanlar damlarda oynanan ve sonra bir direniş dansına dönüşen Arap dabke dansına yönelerek başarısız olup yeniden doğrulan hareketler gösterdi; Apergi eseri ήττα (yenilgi) yaşayan bir ülkenin πολίτες (yurttaşları) ile ilişkilendirdi. Ο Οίκος της Ταραχής (Kargaşa Evi, 2023), seçilmiş ailelerin birbirini desteklediği voguing ve krumping’den beslendi. Atina ve Epidavros Festivali’nde beş kadınla sunulan Hystory (2025), Planites’in kadın devamıdır. Adı, histeri sözcüğünün kaynağı olan Antik Yunanca ὑστέρα (rahim) ile İngilizce history (tarih) sözcüğüyle oynar.

Apergi yeni dansın büyüyebileceği yerler de kurar. 2021’de Avrupa Kültür Başkenti Elefsina 2023 ile birlikte, Yunanistan’ın ilk koreografi akademisi olarak tanıtılan U(R)TOPIAS’ı kurdu. 2018’de Πολήττες revisited’i Epidavros antik stadyumunda dünyanın dört bir yanından 90 dans ve tiyatro öğrencisiyle sahneledi. Temmuz 2026’da Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι’yi Kalamata Uluslararası Dans Festivali’ne getirdi; bu, Giorgos Koumentakis’in müziğiyle ortak bir geceydi ve onun bölümü Kavafis’in Γκρίζα (Gri) şiirinden besleniyor. Dil öğrenen biri olarak onun kent temasını kendiniz deneyin. Bir meydan düşünün ve hayali bir dansçıyı kısa Modern Yunanca cümlelerle hareket ettirin: Ο χορευτής έρχεται από τον δρόμο (Dansçı sokaktan geliyor). Πηγαίνει προς την πλατεία (Meydana doğru gidiyor). Sonra bir dansçıyı bir çemberin μέσα (içine), birini de έξω (dışarıya) koyun.

• Koreografiden önce Atina Üniversitesi’nde tiyatro okudu.
• 2013–2020 arasında Onassis Stegi’de 65 yaş üstü kişiler için bir dans programı yürüttü.
• Hystory adı, Antik Yunanca ὑστέρα (rahim) ile İngilizce history (tarih) sözcüğünü birleştirir.
• 2020–2022 arasında Atina ve Epidavros Festivali yönetim kurulunda yer aldı.