Η ζωή
Η Ειρήνη Παππά γεννήθηκε ως Ειρήνη Λελέκου στις 3 Σεπτεμβρίου 1926 στο Χιλιομόδι, ένα χωριό κοντά στην Κόρινθο, σε οικογένεια δασκάλων. Έφηβη ακόμη μετακόμισε στην Αθήνα και σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, και ξεκίνησε την καριέρα της τη δεκαετία του 1940 στην επιθεώρηση, στο θέατρο και σε μικρούς κινηματογραφικούς ρόλους. Ο κόσμος θα τη γνώριζε ως Papas, με ένα ή δύο «p» ανάλογα με τη χώρα.
Τη δεκαετία του 1950 εργάστηκε στην Ιταλία και έπειτα στο Χόλιγουντ, όπου εμφανίστηκε στο γουέστερν Tribute to a Bad Man (1956). Η μεγάλη της επιτυχία στην Ελλάδα ήρθε με την Αντιγόνη (1961) του Γιώργου Τζαβέλλα και πάνω απ' όλα με τον Μιχάλη Κακογιάννη, που της έδωσε τον ρόλο της Ηλέκτρας (1962). Από τότε κινούνταν ανάμεσα στην Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, παίζοντας στα ελληνικά, τα ιταλικά, τα αγγλικά και τα γαλλικά.
Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας του 1967–1974 έζησε στο εξωτερικό και μίλησε ανοιχτά κατά της χούντας. Τις επόμενες δεκαετίες επέστρεφε συχνά στο αρχαίο δράμα στη σκηνή, μεταξύ άλλων στο θέατρο της Επιδαύρου και σε παραστάσεις στο εξωτερικό, και ηχογράφησε επίσης μουσική, με πιο γνωστή τη συνεργασία της με τον συνθέτη Βαγγέλη. Πέρασε τα τελευταία της χρόνια στην Ελλάδα, πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία 96 ετών, και κηδεύτηκε στο χωριό της, το Χιλιομόδι.
Το έργο

Η Παππά μένει στη μνήμη πρώτα απ' όλα για την τριλογία ταινιών από έργα του Ευριπίδη που γύρισε με τον Κακογιάννη. Στην Ηλέκτρα (1962) είναι η κόρη που περιμένει τον αδελφό της τον Ορέστη να εκδικηθεί τον πατέρα τους· η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Στις Τρωάδες (1971) υποδύθηκε την Ωραία Ελένη δίπλα στην Κάθριν Χέπμπορν, και στην Ιφιγένεια (1977) ήταν η Κλυταιμνήστρα, η μητέρα που η κόρη της θυσιάζεται για να μπορέσει να σαλπάρει ο ελληνικός στόλος. Μαζί με την Αντιγόνη του Τζαβέλλα, οι ταινίες αυτές μετέφεραν τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη σε κινηματογράφους σε όλο τον κόσμο.
Ήταν εξίσου παρούσα στον διεθνή κινηματογράφο. Στα Κανόνια του Ναβαρόνε (1961) υποδύθηκε μια Ελληνίδα αντάρτισσα· στον Αλέξη Ζορμπά (1964) ήταν η νεαρή χήρα του χωριού, μια σιωπηλή, τραγική μορφή· στο Ζ (1969) του Κώστα Γαβρά ήταν η χήρα του δολοφονημένου πολιτικού. Το ύφος της ήταν το αντίθετο της λάμψης του σταρ: λίγες κινήσεις, ένα σταθερό βλέμμα, μια χαμηλή, βαριά φωνή, ο ηθοποιός ως προσωπείο της αρχαίας τραγωδίας. Στη μουσική τραγούδησε στους δίσκους του Βαγγέλη Ωδές (1979) και Ραψωδίες (1986), εκδοχές δημοτικών τραγουδιών και βυζαντινών ύμνων με τη βαθιά, απέριττη φωνή της.
Η κληρονομιά στη σημερινή Ελλάδα
Ο πιο εύκολος τρόπος να γνωρίσετε την Ειρήνη Παππά είναι να δείτε την Ηλέκτρα του Κακογιάννη με υπότιτλους: είναι στα ελληνικά, είναι σύντομη, και το πρόσωπό της κουβαλά όλη την ιστορία. Έπειτα ακούστε τις Ωδές με τον Βαγγέλη και προσπαθήστε να παρακολουθήσετε τους στίχους των δημοτικών τραγουδιών. Όταν πέθανε το 2022, οι ελληνικές εφημερίδες την αποκάλεσαν την τελευταία μεγάλη τραγωδό του ελληνικού κινηματογράφου, και οι ταινίες της προβλήθηκαν ξανά στην τηλεόραση και σε φεστιβάλ. Στην Ελλάδα τη θυμούνται, μαζί με τη Μελίνα Μερκούρη και την Κατίνα Παξινού, ως μία από τις ηθοποιούς που ανέδειξαν την Ελλάδα στο εξωτερικό. Οι σελίδες του ιστότοπου για τον Κακογιάννη, τον Ευριπίδη και τον Βαγγέλη αφηγούνται το άλλο μισό της ιστορίας της.
Το ξέρατε;
- Γεννήθηκε ως Ειρήνη Λελέκου· ο κόσμος τη γνώρισε ως Παππά.
- Υποδύθηκε και την Ωραία Ελένη και την Κλυταιμνήστρα, τις δύο αδελφές στην καρδιά της ιστορίας του Τρωικού Πολέμου, σε δύο διαφορετικές ταινίες.
- Έπαιξε σε τουλάχιστον τέσσερις γλώσσες: ελληνικά, αγγλικά, ιταλικά και γαλλικά.
- Τραγουδούσε κιόλας: οι δίσκοι της με τον Βαγγέλη είναι ακόμη από τις πιο γνωστές ηχογραφήσεις δημοτικών τραγουδιών στο εξωτερικό.
Βασικά έργα
| Τίτλος | Σημασία | Έτος |
|---|---|---|
| Τα κανόνια του Ναβαρόνε | Τα κανόνια του Ναβαρόνε | 1961 |
| Αντιγόνη | Αντιγόνη | 1961 |
| Ηλέκτρα | Ηλέκτρα | 1962 |
| Αλέξης Ζορμπάς | Αλέξης Ζορμπάς | 1964 |
| Οι Τρωάδες | Οι Τρωάδες | 1971 |
| Ιφιγένεια | Ιφιγένεια | 1977 |
Από το έργο


Εικόνες ελεύθερες δικαιωμάτων από τα Wikimedia Commons.
Μια φράση που μένει
Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν.
Στα σημερινά ελληνικάΔεν γεννήθηκα για να μοιράζομαι το μίσος, αλλά την αγάπη.
Outoi synechthein, alla symphilein ephyn.


























