Maro Vamvounaki

Maro Vamvounaki, mbiemri i së cilës shkruhet edhe Vamvounakis, lindi më 1948 në Hania të Kretës dhe aty kaloi fëmijërinë e hershme. Ende fëmijë, u shpërngul me familjen në Athinë: botuesi i saj thotë se ishte dhjetë vjeç, biografi të tjera nëntë, ndërsa në një intervistë të vitit 2015 ajo kujtoi se u largua pikërisht kur po fillonte klasën e gjashtë të shkollës fillore. Imazhi i saj i parë i Athinës, siç tregoi, ishte mbërritja në portin e Pireut në agim. Më vonë studioi drejtësi dhe psikologji.

Nga viti 1972, për njëmbëdhjetë vjet, jetoi në Rodos dhe punoi si noter. Në të njëjtën intervistë të vitit 2015 e quajti Rodosin atdheun që zgjodhi vetë, meqë nuk mund të kthehej në Hania. Në një intervistë për Athens Voice më 2020 shpjegoi se të shkruarit nuk ka qenë kurrë profesioni i saj: ishte noter për shumë vite dhe pastaj psikologe, dhe me ato punë mbante veten dhe djalin e saj. Sot jeton në Athinë.

Libri i saj i parë, përmbledhja me tregime Ο Αρχάγγελος του καφενείου (Kryeengjëlli i kafenesë), doli më 1978. Që atëherë ka botuar dhjetëra libra në disa shtëpi botuese të Athinës. Psichogios, sot botuesi i saj kryesor, rendit njëzet e një vepra të saj dhe thotë se librat e saj janë përkthyer dhe botuar në Francë, Gjermani, Kore, Rusi, Armeni dhe Holandë.

Vamvounaki shkruan kryesisht për dashurinë dhe për atë që ajo u bën njerëzve: dëshirën, xhelozinë, pritjen, vetminë dhe frikën se mos lëndohemi. Romani i saj më i njohur, Το χρονικό μιας μοιχείας (Kronika e një tradhtie bashkëshortore), doli për herë të parë më 1981 nga shtëpia botuese Domos dhe ende ribotohet nga Psichogios. Botuesi e paraqet me një varg pyetjesh: a i duam njerëzit, apo vetëm vetë dashurinë? A duam atë që na japin të tjerët, apo atë që presim të na japin?

Ndër romanet e tjera të dekadave të saj të para janë Ντούλια (Dulia, 1984), Η μοναξιά είναι από χώμα (Vetmia është prej dheu, 1987) dhe Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο (Dashuritë e vjetra shkojnë në parajsë, 1990). Në një intervistë të vitit 2016 e përmendi Ντούλια si librin më të afërt me të dhe atë që e dhembi më shumë ta shkruante. Qendra e Gjuhës Greke e përfshin Ντούλια ndër librat e udhërrëfyesit të saj letrar në internet për Hanian.

Studimet e saj në psikologji formësuan edhe një seri esesh dhe librash për marrëdhëniet dhe të pavetëdijshmen. Romane të mëvonshme si Η δικηγόρος (Avokatja, 2015) dhe Γυναίκες της αναμονής (Gratë e pritjes, 2020) rikthehen te të njëjtat pyetje. Ajo e përshkruan metodën e saj si impulsive: nuk e planifikon librin paraprakisht, por e lë historinë dhe personazhet ta udhëheqin.

Librat e Vamvounakit janë në libraritë greke prej më shumë se katër dekadash, dhe shumë nga romanet e saj të hershme janë ribotuar nga Psichogios. Emri i saj shfaqet edhe në udhërrëfyesin letrar për Hanian të Qendrës së Gjuhës Greke, pranë shkrimtarëve si Maro Duka dhe Nikos Kazanxaqis. Për një ushtrim në greqisht, hapni faqen e Psichogios për Το χρονικό μιας μοιχείας dhe lexoni pyetjet e përshkrimit. Gjeni foljet αγαπάμε (duam) dhe περιμένουμε (presim). Pastaj shkruani dy fjali tuajat për diçka nga jeta juaj: Μου αρέσει… γιατί… (Më pëlqen… sepse…) dhe Με φοβίζει… γιατί… (…më frikëson sepse…). Vini re se te μου αρέσει dhe με φοβίζει personi që ndien shfaqet si përemër, μου ose με, dhe jo si kryefjalë.

• Si fëmijë donte të bëhej balerinë, siç i tregoi LiFO-s më 2009.
• Thotë se nuk ka asnjë rutinë shkrimi, sepse një rutinë do ta shqetësonte.
• Që nga fëmijëria e quan veten σπιτόγατος (shtëpiake, fjalë për fjalë «mace shtëpie»).
• Për të, psikologjia, e veçanërisht psikanaliza, është në vetvete një rrugë e madhe drejt poezisë.