Opi Zuni

Opi Zuni lindi me emrin Kaliopi Sarpaki në Kajro më 4 shkurt 1941, në një familje greke me rrënjë nga Santorini dhe Kreta. Një i afërm i dashur i dha nofkën Opi, që e mbajti gjithë jetën. Humbi herët të dy prindërit; nëna ishte e para që e njohu me pikturën. Në Kajro studioi pikturë nga viti 1959 në studion e piktorit armen Ashot Zorian, si edhe qeramikë e fotografi, dhe hapi ekspozitën e parë në galerinë Nile në vitin 1962.

Në vitin 1963 u vendos në Athinë. Në Shkollën e Arteve të Bukura të Athinës studioi pikturë me Janis Moralisin nga 1963 deri në 1968, bashkë me qeramikë dhe skenografi. Në vitin 1965 u martua me arkitektin Alekos Zunis dhe patën dy djem. Më vonë kujtonte se, si grua me vepër avangardë, në fillim nuk mund të merrte ekspozitë personale në Greqi, prandaj nisi jashtë vendit: në vitin 1970 ekspozoi në galerinë Vallombreuse në Biarric, dhe ekspozita e parë personale në Greqi pasoi në vitin 1971 në Unionin Greko-Amerikan në Athinë.

Në vitet 1980 tregtari i artit Aleksandros Iolas e mbështeti punën e saj. Nga viti 1996 jetoi me kancerin, por vazhdoi të punonte. Një ekspozitë e madhe në Muzeun e Artit Kikladik në 2006–07 tërhoqi shumë vizitorë. Vdiq në Athinë më 5 dhjetor 2008, në moshën 67 vjeç.

Sipas Galerisë Kombëtare të Greqisë, pyetja qendrore e Zunit ishte kalimi nga dy në tre dimensione, nga një hapësirë e mbyllur në një të hapur. Në pikturë, skulpturë, konstruksione dhe grafikë përdori forma gjeometrike, vija horizontale dhe vertikale, pak ngjyra të forta si edhe të zezën e të bardhën për të krijuar perspektivë, dritë, hije dhe lëvizje. Njerëzit mungojnë në pikturat e saj, gjë që e bën hapësirën të duket edhe më e pafund. Vepra e saj zakonisht renditet në abstraksionin gjeometrik dhe konstruktivizmin, dhe tekstet e muzeve i gjejnë rrënjët e saj si në Egjipt ashtu edhe në Greqi, si dhe në vëzhgimin e detit, shkretëtirës dhe qiellit.

Vepra të hershme si Ασύμμετρη σύνθεση σε πολυσταυρό (Kompozim asimetrik mbi bazë me shumë kryqe, 1974), një çift skulpturash, tregojnë eksperimentet e saj me objekte. Χώρος ενός επιπέδου. Αναφορά στον ντε Κίρικο ΙΙ (Hapësirë me një nivel. Referencë ndaj De Kirikos II, 1978) u përgjigjet perspektivave të thella të Xhorxho de Kirikos. Λευκός κίονας (Kolona e bardhë, 1991) është prej druri të pikturuar mbi bazë çeliku, 240 cm e lartë dhe vetëm 20 cm e gjerë: brezat e ngjyrës ngjiten lart dhe mbarojnë me penelata të shpejta. Βέλος (Shigjeta, 1992), sot në Muzeun Averof në Mecovo, e drejton shikimin drejt një pike të vetme, si përtej telajos. Ekspozoi në gjithë Evropën dhe në Bienalen e São Paulos në 1979, dhe në 1971 fitoi çmimin kombëtar në festivalin e pikturës së UNESCO-s në Cagnes-sur-Mer.

Veprat e Zunit ruhen në Galerinë Kombëtare të Greqisë dhe në Muzeun Averof, mes koleksioneve të tjera në Greqi dhe jashtë saj. Në vitin 2013 Fondacioni Mihalis Kakojanis në Athinë paraqiti kryesisht vepra nga viti i saj i fundit, 2008. Në panairin e nëntë Art Thessaloniki, në 2026, një çmim «Opi Zuni» në kujtim të saj iu dha një artisti bashkëkohor. Për ushtrim, hapni skedën online të Λευκός κίονας (Kolona e bardhë) në Galerinë Kombëtare ose shikoni vetë veprën në Glyptotekën Kombëtare në Gudi, Athinë. Përshkruajeni në greqisht pa e kopjuar: Ο κίονας είναι ψηλός και στενός (Kolona është e lartë dhe e ngushtë). Pastaj thoni cilat ngjyra duken sikur vijnë μπροστά (përpara) dhe cilat mbeten πίσω (prapa).

• Emri i saj i pagëzimit ishte Kaliopi; Opi ishte nofkë nga një i afërm.
• Λευκός κίονας (Kolona e bardhë) është 240 cm e lartë, por vetëm 20 cm e gjerë.
• Ekspozoi në Biarric në 1970, një vit para ekspozitës së parë personale në Greqi.
• Në 1992 Instituti Francez i Athinës organizoi një tryezë të rrumbullakët për gjeometrinë e saj, të kryesuar nga historiania Hélène Ahrweiler.