Jeta
Ersi Sotiropoulou, e botuar në anglisht si Ersi Sotiropoulos, lindi në Patra më 1953. Studioi filozofi dhe antropologji kulturore në Firence dhe punoi si këshilltare kulturore në ambasadën greke në Romë. Shkrimi i saj shtrihet në poezi, romane, novela e tregime; ka eksperimentuar edhe me poezinë pamore dhe konkrete. Lëvizja mes vendeve dhe formave i përket karrierës së saj artistike.
Më 1984 organizoi një ekspozitë për Kavafin në Palazzo Venezia të Romës. Kërkimi ngriti pyetje rreth vizitës së poetit në Paris dhe shumë më vonë ndihmoi në lindjen e Τι μένει από τη νύχτα (Çfarë mbetet nga nata), botuar më 2015. Romani u rrit përmes kërkimit e trillimit gjatë një kohe shumë më të gjatë se tri ditët parisiene që rrëfen. Ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιές (Zigzag mes portokajve të hidhur), botuar fillimisht më 1999, mori Çmimin Shtetëror të Romanit dhe çmimin e romanit Diavazo më 2000.
Lexuesit ndërkombëtarë e takojnë veprën përmes përkthyesve. Versioni anglisht i Çfarë mbetet nga nata nga Karen Emmerich mori National Translation Award të ALTA-s për prozën më 2019. Sotiropoulou vazhdon të botojë në forma të ndryshme; novela Σενιορίτα (Senjorita) doli në prill 2026. Librat grekë ofrojnë gjatësi të ndryshme leximi, nga tregimi i ngjeshur te romani i shtrirë.
Veprat

Τι μένει από τη νύχτα (Çfarë mbetet nga nata, 2015) ndjek Kavafin dhe vëllanë John në Paris në qershor 1897. Veprimi përqendrohet në tri ditë e net, ndërsa përshkrimi hyn në mendimet, ambiciet dhe dyshimet e përfytyruara të poetit. Kërkimi historik jep kornizën; zëri i brendshëm i përket trillimit të Sotiropoulou-s. Në intervistën e vitit 2016 shpjegoi se boshllëqet në arkiv, jo zbulimi sensacional, nxitën fillimisht librin.
Në Εύα (Eva, 2009), një grua që kthehet nga festa e pragut të Krishtlindjes takon një Athinë të panjohur pas dritave. Rruga përmes qytetit trazon jetën e rregulluar. Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα (Të ndihesh blu, të vishesh kuq, 2011) vë në fokus ngjarje të vogla: grerëza e bllokuar, fjalia rastësore ose takimi i papritur mund të ndryshojnë shkallën emocionale të përditshmërisë. Komedia dhe drama mbeten afër.
Σενιορίτα (Senjorita, 2026) vendos një grua në një festë rruge në Qytetin e Meksikos. Këtu lëvizja në qytet është lëvizje në perceptim. Një hollësi trazon skenën në dukje të qartë; fjalia kalon nga veprimi i jashtëm te mendimi që ngjall.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Nisuni nga përshkrimi i botuesit për Τι μένει από τη νύχτα dhe shkruani një shënim në greqishten e sotme: romani ndjek Kavafin në Paris më 1897. Pastaj shpikni dy hollësi të mundshme të mbrëmjes së një udhëtari, duke filluar me ίσως ose μπορεί να. Shënojini si skenë tuajën të përfytyruar dhe krahasoni formulimin me pohimin e datuar. Lexojini tri fjalitë me zë dhe ndërroni një folje të sigurt me shprehje mundësie. Ushtroni dallimin mes dëshmisë dhe përfundimit përmes një romani mbi boshllëqe historike. Teksti i përshtatur B2 ndihmon; për fjali letrare të gjata përdorni fjalor dhe, nëse duhet, përkthim krahas greqishtes.
A e dinit?
- Ekspozita e Kavafit më 1984 u mbajt në Palazzo Venezia të Romës.
- Romani i vitit 2015 përqendrohet në tri ditë e net parisiene të qershorit 1897.
- Çmimi ALTA për përkthimin e prozës më 2019 njohu versionin anglisht të Karen Emmerich.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιές | Zigzag mes portokajve të hidhur | 1999 |
| Εύα | Eva | 2009 |
| Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα | Të ndihesh blu, të vishesh kuq | 2011 |
| Τι μένει από τη νύχτα | Çfarë mbetet nga nata | 2015 |
| Μπορείς; | A mundesh? | 2017 |
| Σενιορίτα | Senjorita | 2026 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Μόνο υποθέσεις μπορεί να κάνει κανείς.
Mono ypotheseis borei na kanei kaneis.
Mund të bëhen vetëm hamendësime.



































