Aglaia Papa

Aglaia Papa, emri i së cilës shkruhet edhe Aglaia Pappa, lindi në Korfuz më 1904, sipas Galerisë Kombëtare të Greqisë; disa burime të tjera japin vitin 1903. Në ishull mori mësimet e para të pikturës nga Markos Zavicianos dhe Konstandinos Parthenisi. Më pas studioi në Shkollën e Arteve të Bukura në Athinë, ku mes mësuesve të saj ishin Nikolaos Litras, Parthenisi dhe Thomas Thomopulos. Rreth vitit 1925 piktori Spiros Vasiliu i bëri një portret të madh, të cilin ajo më vonë ia dhuroi Galerisë Kombëtare.

Pas diplomimit vazhdoi studimet në Trieste dhe Milano, ndërsa në Vjenë ndoqi kurse të historisë së artit. Mësimdhënia dhe shkollat profesionale të artit e interesuan që herët. Pasi u kthye në Greqi, dha mësim pikturë dhe art dekorativ në shkollën profesionale të jetimores Amalieio. Ishte anëtare e grupeve artistike Τέχνη (Arti) dhe Στάθμη (Niveli), e Dhomës së Arteve të Bukura të Greqisë dhe e Shoqatës së Artisteve Greke.

Zhvilloi disa ekspozita personale dhe mori pjesë në ekspozita të përbashkëta në Greqi dhe jashtë saj, mes tyre në Bienalen e Venecias më 1934 dhe 1936 dhe në Bienalen e Aleksandrisë më 1957. Kritika e kohës e priti mirë veprën e saj. Më 14 nëntor 1980 Galeria Kombëtare hapi një retrospektivë të punës së saj. Vdiq në Pire më 1984.

Sipas Galerisë Kombëtare, temat e saj kryesore ishin peizazhet dhe portretet. Në të dyja zbatoi mënyrën e fortë, të bazuar në gjeometri, të ndërtimit të pikturës që kishte mësuar nga Parthenisi. Mes veprave të hershme të Galerisë janë një Αυτοπροσωπογραφία (Autoportret) në vaj rreth vitit 1932 dhe Δύο αδερφές (Dy motra), pikturuar rreth vitit 1935 me guash dhe tempera mbi karton. Portrete personash me emër, si Η Γιαννούλα (Janula) dhe Καπετάν Τσόχας (Kapiten Tsohas, rreth 1950), tregojnë interesin e saj për individin.

Disa peizazhe e marrin titullin nga vende dhe pemë: Μπατσί Άνδρου (Batsi në Andros, 1940–1950), Ελιές (Ullinj, rreth 1940–1950) dhe, shumë më vonë, Πεύκα στην Κέρκυρα (Pisha në Korfuz, 1976–1978), një vaj i madh mbi pëlhurë 85 × 118 cm. Që nga vitet 1960 kompozimet e saj u bënë abstrakte. Vepra si Σύνθεση Γ΄ (Kompozim C, 1963–1967), vaj mbi dërrasë fibre, dhe Φτερά (Pupla, 1963–1967) nuk emërtojnë më një vend apo një person. Rruga e saj lidh mësimdhënien e Parthenisit, grupet artistike të periudhës mes dy luftërave dhe kthesën drejt abstraksionit në pikturën greke të pasluftës. Katalogu i retrospektivës së vitit 1980, me parathënie nga Dimitris Papastamos, mblodhi 136 tabela me veprat e saj.

Pikturat e Aglaia Papës ruhen në koleksione publike. Galeria Kombëtare e Greqisë regjistron gjashtëmbëdhjetë vepra të saj, shumë prej tyre të dhuruara nga vetë artistja, dhe sipas koleksionit të saj në internet, Autoportreti ekspozohet në ndërtesën qendrore në Athinë, ashtu si portreti i saj nga Spiros Vasiliu. Galeria Bashkiake e Korfuzit zotëron një koleksion prej 23 veprash të saj. Për një ushtrim në greqisht, hapni faqen në internet të Μπατσί Άνδρου (Batsi në Andros) në Galerinë Kombëtare dhe shikoni me kujdes imazhin. Shkruani tri fjali për atë që shihni me βρίσκεται (ndodhet) dhe δίπλα σε (pranë), duke filluar me Στο κέντρο βρίσκεται… (Në qendër ndodhet…). Pastaj përcillni mendimin e muzeut në një fjali: Η Πινακοθήκη γράφει ότι… (Galeria shkruan se…).

• Spiros Vasiliu i pikturoi portretin rreth vitit 1925; më vonë ajo ia dhuroi Galerisë Kombëtare.
• Ekspozoi dy herë në Bienalen e Venecias, më 1934 dhe 1936.
• Përveç pikturës, ndoqi në Vjenë kurse të historisë së artit.
• Ishte anëtare e Shoqatës së Artisteve Greke.