Πέννυ Μπαλτατζή

Η Πέννυ Μπαλτατζή έχει πει ότι τραγουδά από πολύ μικρή και ότι οι γονείς της απάντησαν σε αυτή την κλίση με μαθήματα πιάνου και χορωδία. Σπούδασε βρεφονηπιοκομία αλλά και μουσική τεχνολογία, όμως η μουσική έγινε το επάγγελμά της. Στα δεκαέξι της τραγουδούσε ήδη σε pubs και πιάνο μπαρ του Βύρωνα, μιας συνοικίας της Αθήνας, και στα δεκαεπτά είχε απογευματινό πρόγραμμα σε πιάνο μπαρ. Για χρόνια δούλεψε όπου υπήρχε σκηνή: σε πιάνο ρεστοράν, σε μαγαζιά με λαϊκό πρόγραμμα, όπου έλεγε κυρίως παλιά λαϊκά, ακόμη και σε πανηγύρια. Το 2007 μια αγγελία στην αθηναϊκή εφημερίδα Athens Voice την έφερε κοντά στον τραγουδοποιό Φοίβο Δεληβοριά και σε ένα ευρύτερο κοινό.

Το σχήμα Penny & The Swingin' Cats πήρε το όνομά του από τον πρώτο του ντράμερ, που συνήθιζε να αποκαλεί όλους «γάτους». Η μπάντα ξεκίνησε με διασκευές, αλλά η Μπαλτατζή σύντομα έγραψε δικό της υλικό, και το EP «Ρετρό» κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2013. Την ίδια χρονιά δημιούργησε με τον κιθαρίστα Γιώργο Ζερβό την Penny & The Great Big Band, μια ορχήστρα είκοσι μουσικών που εμφανίστηκε τον Σεπτέμβριο στο αίθριο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο TEDxAcademy. Το 2017 παρουσίασε νέα προσωπικά τραγούδια στην παράσταση «Και όμως υπάρχει χαρά» στο Passport Κεραμεικός. Η τηλεόραση διεύρυνε το κοινό της: τη σεζόν 2020–21 εμφανίστηκε με τον ηθοποιό Αντώνη Λουδάρο στο «Just the 2 of Us» και το 2021 ήταν καθηγήτρια φωνητικής στο «House of Fame».

Οι πρώτες ηχογραφήσεις της Μπαλτατζή κοιτάζουν πίσω, στο σουίνγκ και στη χορευτική μουσική παλαιότερων δεκαετιών, διατηρώντας όμως σημερινή ενέργεια. Βιογραφικό μουσικού ιστότοπου αποδίδει και τα έξι τραγούδια του «Ρετρό» σε δικούς της στίχους και μουσική. Σε συνέντευξη περιέγραψε το «Γυφτάκι» ως κοινωνικό κομμάτι, μια αναζήτηση του ελεύθερου ανθρώπου, και το ομώνυμο τραγούδι ως την αγάπη της για την Belle Époque της Ελλάδας. Το άλμπουμ «Εξωτικό χαρμάνι» του 2015 συγκεντρώνει δεκατέσσερα κομμάτια με ελληνικούς και αγγλικούς τίτλους. Το ομώνυμο τραγούδι αναδείχθηκε τραγούδι του τριμήνου Απριλίου–Ιουνίου 2014 στον διαγωνισμό Jumping Fish της Cosmote και κέρδισε την εβδομαδιαία ψηφοφορία του κοινού στο διαδικτυακό μουσικό κανάλι BalconyTV, απέναντι σε συγκροτήματα από σαράντα χώρες. Ένας δημοσιογράφος είπε ότι θα έβαζε το χέρι του στη φωτιά πως το τραγούδι ήταν του μεγάλου μπουζουξή Μανώλη Χιώτη· εκείνη απάντησε ότι η επιρροή του πάνω της είναι τεράστια.

Ήδη από το 2014 έλεγε ότι πηγαίνει όπου την πηγαίνει η μουσική, όχι η μόδα, και ότι τα νέα της τραγούδια ξέφευγαν από το σουίνγκ. Το «Ένα φιλί», που κυκλοφόρησε το 2019, είναι άλμπουμ εννέα κομματιών πιο κοντά στην ελληνική ποπ. Μεταγενέστερα σινγκλ, όπως το «Χρώματα» το 2023 και το «Ήταν» το 2024, συνέχισαν αυτή την κατεύθυνση. Έχει πει επίσης ότι είναι πρώτα απ' όλα τραγουδίστρια και ότι η ενασχόλησή της με τον στίχο προέκυψε σχεδόν από ανάγκη.

Τη δεκαετία του 2010 οι ήχοι του σουίνγκ και του ρετρό έγιναν μόδα στα μαγαζιά της Αθήνας, και η Μπαλτατζή, που είχε ξεκινήσει πριν από αυτή την τάση, υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικές φωνές της. Σήμερα απευθύνεται σε ευρύ κοινό μέσα από συναυλίες, όπως η βραδιά του 2021 στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, και μέσα από την τηλεόραση. Για τον μαθητή, τα τραγούδια της είναι καλός τρόπος να μιλήσει για τον ήχο. Ακούστε την αρχή του «Εξωτικό χαρμάνι» και ονομάστε τα όργανα που ακούτε· η σύνθεση της μπάντας περιλάμβανε τρομπέτα, κοντραμπάσο, κιθάρα και τύμπανα. Έπειτα περιγράψτε το ύφος με μια δική σας πρόταση, για παράδειγμα: «Ακούγεται σαν τραγούδι άλλης εποχής, αλλά θυμίζει και κάτι σημερινό». Συγκρίνετέ το με ένα τραγούδι από το «Ένα φιλί».

• Το όνομα της μπάντας προήλθε από τον πρώτο της ντράμερ, που αποκαλούσε όλους τους μουσικούς «γάτους».
• Το μεγαλύτερο σχήμα της, η Penny & The Great Big Band, είχε είκοσι μουσικούς, ανάμεσά τους εννέα πνευστά και ένα κουαρτέτο εγχόρδων.
• Πριν η μουσική γίνει η δουλειά της, σπούδασε βρεφονηπιοκομία.
• Έχει πει ότι γράφει τραγούδια στα αγγλικά όπως και στα ελληνικά.