Penny Baltatzi

Penny Baltatzi (pisane też Mpaltatzi) opowiadała, że śpiewa od wczesnego dzieciństwa, a rodzice odpowiedzieli na ten talent lekcjami gry na fortepianie i chórem. Studiowała opiekę nad małymi dziećmi, a także technologię muzyczną, ale to muzyka stała się jej zawodem. W wieku szesnastu lat śpiewała już w pubach i piano barach w Vyronas, dzielnicy Aten, a w wieku siedemnastu miała wczesnowieczorny program w piano barze. Przez lata pracowała wszędzie, gdzie była scena: w restauracjach z fortepianem, w lokalach z programem laïko, gdzie śpiewała głównie stare piosenki ludowe, a nawet na wiejskich festynach. W 2007 roku ogłoszenie w ateńskiej gazecie Athens Voice zaprowadziło ją do piosenkarza i autora Fivosa Delivoriasa oraz do szerszej publiczności.

Zespół Penny & The Swingin' Cats wziął nazwę od pierwszego perkusisty, który zwykł nazywać wszystkich „kotami”. Grupa zaczynała od coverów, ale Baltatzi szybko zaczęła pisać własny materiał, a EP Retro ukazała się w listopadzie 2013 roku. W tym samym roku założyła z gitarzystą Giorgosem Zervosem Penny & The Great Big Band, orkiestrę złożoną z dwudziestu muzyków, która we wrześniu zagrała w atrium ateńskiej sali koncertowej Megaron podczas TEDxAcademy. W 2017 roku przedstawiła nowe własne piosenki w programie Και όμως υπάρχει χαρά (A jednak radość istnieje) w Passport Kerameikos. Telewizja poszerzyła jej publiczność: w sezonie 2020–21 występowała z aktorem Antonisem Loudarosem w Just the 2 of Us, a w 2021 roku była trenerką wokalną w House of Fame.

Wczesne nagrania Baltatzi spoglądają ku swingowi i muzyce tanecznej minionych dekad, zachowując jednak dzisiejszą energię. Biografia w serwisie muzycznym przypisuje jej słowa i muzykę wszystkich sześciu piosenek z Retro. W wywiadzie opisała Γυφτάκι (Cyganiątko) jako piosenkę społeczną, poszukiwanie wolnego człowieka, a utwór tytułowy jako swoją miłość do greckiej belle époque. Album Εξωτικό χαρμάνι (Egzotyczna mieszanka) z 2015 roku zbiera czternaście utworów z greckimi i angielskimi tytułami. Jego tytułowa piosenka została wybrana piosenką kwartału kwiecień–czerwiec 2014 w konkursie Jumping Fish firmy Cosmote i wygrała tygodniowe głosowanie publiczności w internetowym kanale muzycznym BalconyTV, pokonując zespoły z czterdziestu krajów. Pewien dziennikarz powiedział, że założyłby się, iż piosenka jest autorstwa mistrza buzuki Manolisa Chiotisa; odpowiedziała, że jego wpływ na nią jest ogromny.

Już w 2014 roku mówiła, że idzie tam, dokąd prowadzi ją muzyka, a nie moda, i że jej nowe piosenki wykraczają poza swing. Ένα φιλί (Pocałunek), wydany w 2019 roku, to album z dziewięcioma utworami, bliższy greckiemu popowi. Późniejsze single, takie jak Χρώματα (Kolory) z 2023 roku i Ήταν (Było) z 2024 roku, kontynuowały ten kierunek. Mówiła też, że jest przede wszystkim piosenkarką, a pisanie tekstów pojawiło się niemal z konieczności.

W latach 2010. swing i brzmienia retro stały się modne w ateńskich klubach, a Baltatzi, która zaczęła przed tym trendem, była jednym z jego wyrazistych głosów. Dziś dociera do szerokiej publiczności dzięki koncertom, takim jak wieczór w 2021 roku w ogrodzie ateńskiego Megaronu, oraz dzięki telewizji. Dla uczącego się jej piosenki są dobrym sposobem, by mówić o brzmieniu. Posłuchaj początku Εξωτικό χαρμάνι (Egzotyczna mieszanka) i nazwij instrumenty, które słyszysz; w składzie jej zespołu były η τρομπέτα (trąbka), το κοντραμπάσο (kontrabas), η κιθάρα (gitara) i τα τύμπανα (perkusja). Następnie opisz styl własnym zdaniem, na przykład: Ακούγεται σαν τραγούδι άλλης εποχής, αλλά θυμίζει και κάτι σημερινό (Brzmi jak piosenka z innej epoki, ale przypomina też coś współczesnego). Porównaj ją z piosenką z Ένα φιλί (Pocałunek).

• Nazwa zespołu pochodzi od pierwszego perkusisty, który nazywał wszystkich muzyków „kotami”.
• Jej największy skład, Penny & The Great Big Band, liczył dwudziestu muzyków, w tym dziewięciu dęciaków i kwartet smyczkowy.
• Zanim muzyka stała się jej pracą, studiowała opiekę nad małymi dziećmi.
• Mówiła, że pisze piosenki po angielsku, tak jak po grecku.