Ioannis Mandafounis

Ioannis Mandafounis (pisany też Yannis Mandafounis lub Mantafounis) urodził się w Atenach w 1981 roku. Studiował taniec najpierw w Atenach, a potem w Conservatoire national supérieur de musique et de danse w Paryżu. W 2002 roku otrzymał nagrodę taneczną greckiego Ministerstwa Kultury. Tańczył w zespole tanecznym Opery w Göteborgu i w Nederlands Dans Theater II, a w latach 2005–2009 był członkiem Forsythe Company we Frankfurcie, zespołu amerykańskiego choreografa Williama Forsythe’a.

Choreografować zaczął w 2004 roku. W Atenach założył zespół Lemurius, w którego repertuarze znalazły się Anthropines Diastasis (Ludzkie wymiary, 2007), a w 2007 roku stworzył nową wersję L’Après-midi d’un faune dla Greckiej Opery Narodowej. W 2009 roku z Fabrice’em Mazliahem i May Zarhy założył kolektyw mamaza we Frankfurcie oraz zespół w Genewie, Cie Projet 11, później przemianowany na Cie Ioannis Mandafounis. W 2015 roku zdobył nagrodę dla Wybitnego Tancerza w Szwajcarskich Nagrodach Tanecznych.

W 2022 roku ogłoszono, że zastąpi Jacopa Godaniego na stanowisku dyrektora artystycznego Dresden Frankfurt Dance Company, zespołu wyrosłego z Forsythe Company. Objął funkcję w sezonie 2023/24 i dziś kieruje tradycją, w której niegdyś sam tańczył.

Improwizacja jest głównym narzędziem Mandafounisa. W jego spektaklach struktura jest uzgodniona, ale ruch nie jest ustalony: każdy wykonawca słucha przestrzeni, obserwuje, co się dzieje, i decyduje, jak się poruszyć, więc utwór zmienia się z chwili na chwilę. Prowadzi też warsztaty improwizacji i zajęcia, które patrzą na balet przez pryzmat budo, japońskiej sztuki walki.

Grecka publiczność widziała tę metodę w różnych formach. Sing the Positions (2017), stworzone z Manon Parent, łączy taniec z piosenkami i dźwiękami powstającymi na żywo; w 2018 roku pokazano je na Festiwalu Ateńskim. W styczniu 2018 roku wystawił MayaBuff dla Teatru Narodowego Grecji, na podstawie sztuki Majakowskiego Misterium buffo; żaden wykonawca nie miał jednej stałej roli. W 2019 roku Festiwal Ateński pokazał One One One w otwartej przestrzeni niedaleko Thissio: dwoje widzów siedziało na krzesłach, a dwoje tancerzy tańczyło tylko dla nich. Dla Baletu Greckiej Opery Narodowej stworzył Point of No Return (2020) do muzyki Jorgosa Kumendakisa.

Jego pierwsze dzieło dla Dresden Frankfurt Dance Company, À la carte (2023), działa jak karta dań w restauracji. Sceny nie mają stałej kolejności, a tancerze wybierają na miejscu rekwizyty, muzykę i style tańca, w rozmowie z publicznością. Spektakl był nominowany do niemieckiej nagrody teatralnej DER FAUST w 2024 roku i pokazany na Festiwalu Ateńskim w czerwcu 2024 roku.

Mandafounis pracuje głównie za granicą, ale stale wraca na greckie sceny: do Greckiej Opery Narodowej, Teatru Narodowego i na Festiwal Aten i Epidauru, który w 2024 roku sprowadził jego zespół z Drezna i Frankfurtu do Peiraios 260. Grecki artykuł prasowy z 2018 roku opisuje jego metodę precyzyjnym czasownikiem: wykonawca αφουγκράζεται (wsłuchuje się w) przestrzeń. Spróbuj: znajdź artykuł «Μπούφα και επανάσταση» (Buffo i rewolucja) w greckim dzienniku Εφημερίδα των Συντακτών (16 stycznia 2018) i podkreśl czasowniki ruchu i percepcji. Potem napisz własną greczyzną trzy polecenia do ćwiczenia w parze, na przykład Εσύ οδηγείς, εγώ ακολουθώ (Ty prowadzisz, ja podążam) albo Άκου τον χώρο πριν κινηθείς (Posłuchaj przestrzeni, zanim się ruszysz). To nasze własne zdania do ćwiczeń, nie polecenia z jego warsztatów.

• Zespół, którym dziś kieruje, powstał w 2005 roku jako Forsythe Company, w tym samym roku, w którym dołączył do niego jako tancerz.
• W One One One cała publiczność liczyła za każdym razem dwie osoby, a w Atenach wstęp był wolny.
• Uczy baletu z perspektywy budo, japońskiej sztuki walki.
• Przyjął propozycję MayaBuff, ponieważ, jak powiedział greckiej gazecie, tekst Majakowskiego jest bardzo rytmiczny, bliski temu, co mógł dać jako choreograf.