Nikos Vertis

Nikos Vertis urodził się jako Nikolaos Arvanitidis 21 sierpnia 1976 roku w Gorinchem, holenderskim mieście, w którym jego ojciec osiadł jako robotnik emigrant; rodzina pochodzi z Galipsos koło Kawali. Vertis to pseudonim artystyczny. Gdy miał około sześciu lub siedmiu lat, rodzina wróciła do Salonik, a chłopiec zaczął lekcje gry na buzuki, z początku jak przykry obowiązek. W wywiadzie dla magazynu People z 2014 roku wspominał koncert szkoły muzycznej w wieku dziewięciu lat, gdy oklaskiwało go około tysiąca słuchaczy: wtedy, jak mówił, połknął muzycznego bakcyla.

Jako młody nastolatek w Salonikach pracował na stacji benzynowej. Około piętnastego roku życia wrócił z rodziną do Holandii, grał z bratem w greckich restauracjach i zapisał się do szkoły budowlanej, którą porzucił na drugim roku, by odbyć służbę wojskową w Grecji. W wywiadzie telewizyjnym z 2020 roku datował swój powrót z buzuki na 1998 rok.

Następnie śpiewał w klubach Salonik i całej Macedonii. W 2002 roku jego występy w klubie Rodon w Salonikach przyciągały tłumy i otworzyły mu drogę do Aten. Pierwszy album, Πολύ απότομα βραδιάζει (Zbyt nagle zapada zmrok), ukazał się w 2003 roku, a Arion Music Awards uznały go za najlepszego debiutanta tego roku.

Vertis śpiewa laïko we współczesnej formie: wzruszające ballady i rytmy taneczne zakorzenione w ludowej tradycji prowadzonej przez buzuki, ze współczesną produkcją studyjną. Większość jego piosenek pochodzi od innych kompozytorów i tekściarzy, choć w 2020 roku powiedział, że ma wiele własnych utworów „w szufladzie”. Albumy takie jak Πώς περνώ τα βράδια μόνος (Jak spędzam wieczory sam, 2005) i Μόνο για σένα (Tylko dla ciebie, 2007) ugruntowały jego pozycję w greckim radiu; singiel Πες το μου ξανά (Powiedz mi to jeszcze raz) z 2005 roku pokrył się platyną, a Μόνο για σένα podwójną platyną.

Jego najbardziej znana późniejsza piosenka, Θέλω να με νιώσεις (Chcę, żebyś mnie poczuła), z muzyką Dimitrisa Dekosa i słowami Reny Kamari, po premierze w 2014 roku stała się jednym z najczęściej oglądanych greckich teledysków na YouTube; Greek City Times podawał w 2019 roku ponad 150 milionów wyświetleń. Album koncertowy Live Tour – 10 Χρόνια (Dziesięć lat, 2014) podsumował dekadę nagrań. Jego muzyka podróżuje też dalej: izraelscy śpiewacy nagrali hebrajskie wersje jego piosenek, występował na jednej scenie z Sarit Hadad, Eyalem Golanem i Idanem Raichelem, a w 2020 roku wydał francusko-grecki duet z Amirem. W 2025 roku Μου έλειψες πολύ (Bardzo mi cię brakowało) był jego pierwszym pełnym albumem od ośmiu lat.

Dla wielu słuchaczy Vertis uosabia brzmienie greckiego wieczoru w bouzoukia, lokalach muzycznych, gdzie publiczność śpiewa i tańczy, a jego letnie trasy przenoszą ten repertuar do miast w całej Grecji. Uczącym się jego nagrania otwierają drogę do emocjonalnej codziennej greki. Spróbuj: posłuchaj początku Τι να πω (Co mam powiedzieć) z albumu Μου έλειψες πολύ z 2025 roku, a potem wersji Unplugged Version wydanej jako singiel w grudniu 2025 roku. Napisz trzy greckie zdania porównujące głos, nastrój i instrumenty, używając ενώ (podczas gdy) i αντίθετα (przeciwnie), na przykład: Στη μία εκδοχή η φωνή ακούγεται πιο ήρεμη, ενώ στην άλλη… (W jednej wersji głos brzmi spokojniej, podczas gdy w drugiej…). To twoje własne obserwacje, a nie tekst piosenki.

• Jego nazwisko rodowe to Arvanitidis; Vertis to pseudonim artystyczny.
• Jako dziecko nie lubił lekcji buzuki i traktował je jak przykry obowiązek.
• Zanim zwyciężyła muzyka, pociągały go rysunek i budownictwo, które studiował w Holandii.
• Jeden z jego albumów koncertowych nagrano na stadionie Bloomfield w Tel Awiwie.