Życie
Mario Frangoulis urodził się w Rodezji, dziś Zimbabwe; większość źródeł podaje rok 1966, niektóre 1967. Gdy miał około czterech lat, greccy rodzice wysłali go z powodu niespokojnej sytuacji w regionie do Aten, do ciotki i jej męża, i tam dorastał. Wspominał, że pierwsze piosenki, jakie wykonywał, były greckimi pieśniami ludowymi. W połowie lat 80. wyjechał do Guildhall School of Music and Drama w Londynie, by kształcić się na aktora.
W Londynie Cameron Mackintosh obsadził go jako Mariusza w produkcji Les Misérables na West Endzie, a później grał Raoula w Upiorze w operze. Następnie zwrócił się ku operze: jego oficjalna biografia wymienia prywatne lekcje u tenorów Carla Bergonziego i Alfreda Krausa we Włoszech oraz dalszą naukę w Juilliard School w Nowym Jorku.
W 1997 roku zadebiutował na greckiej scenie w Theatro Technis Karolosa Kouna, najpierw w Happy End, a tego samego lata w Όρνιθες (Ptakach) Arystofanesa. W 2000 roku śpiewał Tony’ego w West Side Story w mediolańskiej La Scali. Dramat antyczny pozostał częścią jego pracy: w 2001 roku zagrał Dionizosa w Βάκχες (Bachantkach) Eurypidesa, a w 2004 roku Achillesa w Αχιλληίς (Achilleidzie), spektaklu opartym na Ajschylosie, w starożytnym Epidauros. Od tego czasu często występuje w Grecji i za granicą.
Dzieła
Frangoulis porusza się między operą, musicalem, grecką piosenką artystyczną a międzynarodowym crossoverem klasycznym. W Grecji określiły go dwie wczesne współprace. W maju 1998 roku śpiewał w Το Άξιον Εστί (Axion Esti) Mikisa Theodorakisa, muzycznym opracowaniu poematu Odysseasa Elytisa, w Odeonie Heroda Attyka, pod batutą samego kompozytora; później nazwał ten wieczór kamieniem milowym swojej kariery. We wrześniu 2000 roku w tym samym teatrze zaśpiewał tytułową rolę w Ερωτόκριτος (Erotokritos) Giannisa Markopoulosa, utworze muzycznym opartym na XVII-wiecznym kreteńskim romansie wierszowanym Vitsentzosa Kornarosa, w reżyserii Nikosa Koundourosa, z Tzeni Drivalą jako Aretusą.
Na arenie międzynarodowej Peter Gelb z Sony Classical przedstawił go szerszej publiczności, a album Sometimes I Dream (2002) zaprezentował jego głos odbiorcom klasycznego crossoveru. Według oficjalnej biografii w 2011 roku został wybrany najlepszym męskim artystą klasycznego crossoveru; dzielił scenę z Plácido Domingo, José Carrerasem i Boston Pops. Jego greckie nagrania tworzą osobną ścieżkę. Κιβωτός (Arka, 2016) to album duetów z piosenkarzem Giorgosem Perrisem. Γαλάζια Λίμνη (Błękitne jezioro), wydany przez Minos EMI/Universal w lutym 2019 roku, powstał z autorką tekstów Liną Nikolakopoulou, która sprawowała opiekę artystyczną; teksty pisał też Aris Davarakis, orkiestracje Petros Klampanis, a Frangoulis skomponował muzykę do większości piosenek.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Frangoulis pokazuje grecką karierę zbudowaną między językami i scenami: musicale w Londynie, kształcenie operowe we Włoszech, dramat antyczny w Epidauros i koncerty w Odeonie Heroda Attyka oraz w ateńskim Megaronie. Dla uczących się jego grekojęzyczny album Γαλάζια Λίμνη (Błękitne jezioro, 2019) to praktyczny materiał do słuchania. Wybierz z niego dwie piosenki i posłuchaj każdej dwa razy. Za pierwszym razem zanotuj tylko instrumenty, które słyszysz; za drugim opisz po grecku głos i nastrój, na przykład: Στο πρώτο τραγούδι η φωνή ακούγεται πιο τρυφερή, ενώ στο δεύτερο η ενορχήστρωση είναι πιο έντονη (W pierwszej piosence głos brzmi czulej, a w drugiej aranżacja jest bardziej intensywna). Te zdania wzorcowe są nasze i nie są tekstami piosenek. Porównaj swój opis z opisem partnera.
Czy wiesz, że…?
- W Ptakach w 1997 roku choreografka Zouzou Nikoloudi, jak mówi, uczyła go latać.
- Jako ulubioną piosenkę wymienił Χάρτινο το φεγγαράκι (Papierowy księżyc) Manosa Hadjidakisa.
- W 2018 roku powiedział, że jego niespełnionym marzeniem jest zaśpiewać Otella Verdiego w La Scali.
- Mówi, że najgorętszą publiczność spotkał w Grecji i Japonii.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Όρνιθες | Ptaki — rola sceniczna, Theatro Technis | 1997 |
| Το Άξιον Εστί | Axion Esti — pod batutą Theodorakisa | 1998 |
| Ερωτόκριτος | Erotokritos — rola tytułowa, Markopoulos | 2000 |
| Sometimes I Dream | Sometimes I Dream — album | 2002 |
| Κιβωτός | Arka — duety z Giorgosem Perrisem | 2016 |
| Γαλάζια Λίμνη | Błękitne jezioro — album grecki | 2019 |
Wers do zapamiętania
Το «Άξιον Εστί» στο Ηρώδειο, με τον ίδιο τον Μίκη στο πόντιουμ, το Μάιο του 1998 υπήρξε ορόσημο στην καριέρα μου.
To «Áxion Estí» sto Iródio, me ton ídio ton Míki sto pódium, to Máio tou 1998 ypírxe orósimo stin kariéra mou.
Axion Esti w Herodejonie, z samym Mikisem na podium, w maju 1998 roku, było kamieniem milowym mojej kariery.
