Sofia Mavragani

Sofia Mavragani urodziła się w Atenach w 1978 roku. Jej droga do tańca była nietypowa. Najpierw studiowała zarządzanie przedsiębiorstwem na Uniwersytecie Ekonomicznym w Atenach, które ukończyła w 2000 roku, i dopiero potem zwróciła się ku choreografii. W latach 2001–2005 studiowała dance making w European Dance Development Centre uczelni artystycznej ArtEZ w Arnhem w Holandii. Europejska sieć tańca Aerowaves nazwała ją nietypowym przypadkiem w świecie tańca właśnie dlatego, że nigdy nie przeszła zwykłego programu kształcenia tanecznego.

Po powrocie do Aten zaczęła tworzyć własne prace, zaczynając od M w 2007 roku, a następnie The Silence of the Parrot, Incorrect Me i Mind the Map. Jest członkinią założycielką Fingersix, międzynarodowej sieci artystycznej, oraz organizacji non-profit Fingersix/Athens, która produkuje dużą część jej pracy. Jej spektakle pokazywano na Festiwalu Ateńskim i Epidauryjskim, w ateńskiej sali koncertowej Megaron, na documenta 14, na Międzynarodowym Festiwalu Tańca w Kalamacie i w Teatrze Narodowym Grecji, a także w Buenos Aires i Madrycie. W 2019 roku Aerowaves wybrało ją do swojej selekcji artystów Twenty19.

Nauczanie towarzyszy jej pracy scenicznej. Prowadzi warsztaty improwizacji i kompozycji, m.in. Breaking Art, które łączy młodych choreografów z kompozytorami w ateńskim Megaronie, oraz projekt badawczy playforPLACE, który odwiedził 17 miast w Europie, Ameryce Łacińskiej, Afryce i Oceanii.

Prace Mavragani sytuują się na granicy tańca, teatru i muzyki, a piszący o jej twórczości podkreślają ich społeczno-polityczny charakter i zabawowy humor. The Hero (2015), solo dla tancerza, który jest też sportowcem, budowało hybrydowego bohatera opowiadającego na scenie własną historię. Lady R (2017), stworzone dla documenta 14 w ramach publicznego projektu artystycznego Monument to Revolution Sanji Iveković, czerpało z ostatniego tekstu, jaki Róża Luksemburg napisała przed aresztowaniem i zamordowaniem; Hara Kotsali wykonywała je słowem i ruchem do muzyki Marthy Mavroidi.

Speechless, którego premiera odbyła się w Theatro Technis Karolos Koun w czerwcu 2018 roku, podążało za głosami kobiet przez stulecia, od Hildegardy z Bingen i Krystyny de Pizan po Virginię Woolf. Mavroidi napisała muzykę wokalną, w której instrumentami byli sami trzej wykonawcy, a spektakl trafił w 2019 roku na festiwal Spring Forward sieci Aerowaves we Francji. ΧΟΡΟΣ: We Are Here Prepared for Tragedy (grudzień 2023, Teatr Narodowy Grecji) wychodził od chórów tragedii antycznej, by zapytać, jak ciało zachowuje autonomię w grupie. Glorious Epic (2024) umieściło tragiczny duet w Alcatraz, znanym ateńskim klubie ze striptizem. Horse Me (2025), stworzone wspólnie z artystką wizualną Janis Rafą dla Onassis Stegi, zamieniło trzy tancerki w konie, by zbadać oswajanie, posłuszeństwo i władzę.

Droga Mavragani pokazuje grecki taniec współczesny krążący między scenami festiwalowymi, instytucjami narodowymi i nieoczekiwanymi miejscami, a jej warsztaty przekazują młodszym artystom oparty na współpracy sposób pracy. Uczącym się jej twórczość otwiera greckie słownictwo ruchu i władzy. Przeczytaj jej greckie komentarze o Horse Me w recenzji Efimerida ton Syntakton z kwietnia 2025 roku i zanotuj rzeczowniki abstrakcyjne, których używa: κυριαρχία (dominacja), υπακοή (posłuszeństwo), εξημέρωση (oswajanie). Potem opisz gest we własnym zdaniu, na przykład Η χορεύτρια σηκώνει αργά το κεφάλι (Tancerka powoli unosi głowę), i zmień tylko czasownik, na σκύβει (pochyla się) albo γυρίζει (odwraca się), aby zobaczyć, jak przesuwa się cały obraz. To zdanie ćwiczeniowe jest nasze i nie opisuje konkretnej sceny.

• Studiowała zarządzanie, zanim zaczęła kształcić się jako choreografka.
• Lady R pokazano na placu Avdi w Atenach w ramach documenta 14 w 2017 roku.
• Premiera Glorious Epic odbyła się 1 czerwca 2024 roku w Alcatraz, ateńskim klubie ze striptizem.
• Jej projekt playforPLACE odwiedził 17 miast na czterech kontynentach.