Jeta
Evgenia Fakinu lindi në Aleksandri të Egjiptit më 1945 dhe u rrit në Athinë. Studioi arte grafike, u përgatit si udhërrëfyese turistike dhe punoi si grafiste revistash. Më 1975 krijoi Ντενεκεδούπολη (Qyteti i teneqeve), teatër me enë të hedhura e materiale të zakonshme. Lëvizja dhe fjala e sendeve e kthyen skenën e vogël në vend pyetjesh për bashkësinë e pushtetin. Në intervistën e 2025 kujtoi pesë pjesë të luajtura më 1975–1981. Projekti i përket ndryshimeve kulturore pas diktaturës, kur teatri për fëmijë trajtonte politikën përmes imagjinatës.
Romani i parë, Αστραδενή (Astradeni), doli më 1982. Edhe pse personazhi kryesor është vajzë, shkrimtarja shpjegoi se nuk e shkroi si roman për adoleshentë. Më pas ndërtoi prozë të gjerë për të rritur, krahas librave të hershëm të ilustruar dhe teatrit. Η μέθοδος της Ορλεάνης (Metoda e Orleanit) mori Çmimin e Lexuesve më 2005. Φιλοδοξίες κήπου (Ambicie kopshti), i botuar më 2007, mori Çmimin Shtetëror të Tregimit për 2008. Përkthimet përhapin veprat, ndërsa zërat grekë ruajnë dallimet mes brezave, vendeve dhe përfytyrimeve të vështira për t’u thënë.
Veprat

Në Ντενεκεδούπολη (Qyteti i teneqeve), teneqetë e hedhura formojnë bashkësi ku takimet zbulojnë pushtet, bashkëpunim e qëndresë. Teatri me sende ndryshon vështrimin ndaj asaj që hidhet. Teatri Kombëtar i Greqisë së Veriut iu kthye materialit me Στη Ντενεκεδούπολη (Në Qytetin e teneqeve), shfaqje e 2011 që ndërthurte sende, teatër të zi dhe animacion. Programi ia njeh tekstin Fakinusë dhe muzikën Janis Markopulosit. Vijimësia mes historisë, materialit e shfaqjes shpjegon jetën përtej skenës së parë të vogël.
Αστραδενή (Astradeni) trajton migrimin e brendshëm përmes vajzës që shkon nga Simi në Athinë me familjen. Shkolla, puna dhe pritjet e panjohura e bëjnë lëvizjen më shumë se ndryshim adrese. Το έβδομο ρούχο (Rroba e shtatë, 1983) lidh tre breza grash me historinë e mitin. Φιλοδοξίες κήπου (Ambicie kopshti, 2007) sjell Ifigjeninë, Ariadnën dhe Robinson Kruzonë në biseda të reja. Γράμματα στη Χιονάτη (Letra Borëbardhës, 2020) përqendrohet te gruaja në fshat të braktisur dhe vajza e heshtur misterioze. Realiteti e imagjinata bashkëjetojnë. Teatri me sende jep hap konkret para zërave më të vështirë rrëfimtarë.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Teatri i Fakinusë vazhdon në shfaqje si Στη Ντενεκεδούπολη (Në Qytetin e teneqeve) të Teatrit Kombëtar të Greqisë së Veriut. Hapni paraqitjen e 2011 dhe gjeni άδεια (bosh, shumës) në përshkrimin e teneqeve. Vizatoni enë me kapak. Jepini kukullës së përfytyruar emër të ri dhe dy replika. Zbrazni enën me kopsa: Το κουτί είναι άδειο (Kutia është bosh). Vendosini përsëri: Το κουτί είναι γεμάτο (Kutia është plot). άδειο dhe γεμάτο përshtaten me emrin asnjanës κουτί. Përshkruani vizatimin partnerit dhe shpjegoni sendin që duhet më pas. Imagjinata teatrore lidhet me gjuhën e dobishme në shtëpi.
A e dinit?
- Punoi si grafiste revistash.
- Ντενεκεδούπολη (Qyteti i teneqeve) përdori sende të hedhura si interpretues.
- Më 2025 sqaroi se Αστραδενή (Astradeni) nuk u shkrua si roman për adoleshentë.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Ντενεκεδούπολη — αντικειμενοθέατρο | Qyteti i teneqeve — teatër me sende | 1975 |
| Αστραδενή | Astradeni | 1982 |
| Το έβδομο ρούχο | Rroba e shtatë | 1983 |
| Η μέθοδος της Ορλεάνης | Metoda e Orleanit | 2005 |
| Φιλοδοξίες κήπου | Ambicie kopshti | 2007 |
| Γράμματα στη Χιονάτη | Letra Borëbardhës | 2020 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Η γραφή παρηγορεί αλλά δεν επουλώνει τα τραύματα.
I grafí parigorí allá den epoulóni ta trávmata.
Shkrimi ngushëllon, por nuk shëron plagët.

























































































