Życie
Ewjenia Fakinu urodziła się w Aleksandrii w Egipcie w 1945 roku i dorastała w Atenach. Studiowała grafikę i szkoliła się na przewodniczkę turystyczną, potem projektowała czasopisma. W 1975 stworzyła Ντενεκεδούπολη (Blaszane miasto), teatr rzeczy z wyrzuconych pojemników i zwykłych materiałów. Ruch i mowa przedmiotów uczyniły małą scenę miejscem pytań o wspólnotę i władzę. W wywiadzie z 2025 wspominała pięć sztuk granych w latach 1975–1981. Projekt należy do przemian po dyktaturze, gdy teatr dziecięcy podejmował politykę przez wyobraźnię.
Pierwsza powieść Αστραδενή (Astradeni) ukazała się w 1982. Mimo dziewczęcej bohaterki, jak wyjaśniła autorka, nie powstała jako powieść młodzieżowa. Potem rozwinęła obszerną prozę dla dorosłych obok wcześniejszych książek ilustrowanych i teatru. Η μέθοδος της Ορλεάνης (Metoda orleańska) dostała Nagrodę Czytelników w 2005. Φιλοδοξίες κήπου (Ogrodowe ambicje), z 2007, otrzymały Państwową Nagrodę za Opowiadanie za 2008. Przekłady rozpowszechniają dzieła, a greckie głosy zachowują różnice pokoleń, miejsc i trudnych do wypowiedzenia wyobrażeń.
Dzieła

W Ντενεκεδούπολη (Blaszane miasto) wyrzucone puszki tworzą wspólnotę, której spotkania pokazują władzę, współpracę i opór. Teatr przedmiotów zmienia spojrzenie na to, co zwykle się wyrzuca. Teatr Narodowy Północnej Grecji wrócił do materiału w Στη Ντενεκεδούπολη (W Blaszanym mieście), przedstawieniu z 2011 łączącym przedmioty, czarny teatr i animację. Program przypisuje tekst Fakinu, muzykę Janisowi Markopulosowi. Związek opowieści, materiału i spektaklu wyjaśnia życie poza pierwszą małą sceną.
Αστραδενή (Astradeni) ujmuje migrację wewnętrzną przez dziewczynkę jadącą z rodziną z Simi do Aten. Szkoła, praca i nieznane oczekiwania czynią to czymś większym niż zmianą adresu. Το έβδομο ρούχο (Siódma szata, 1983) łączy trzy pokolenia kobiet z historią i mitem. Φιλοδοξίες κήπου (Ogrodowe ambicje, 2007) zaprasza Ifigenię, Ariadnę i Robinsona Crusoe do nowych rozmów. Γράμματα στη Χιονάτη (Listy do Śnieżki, 2020) skupia się na kobiecie w opuszczonej wsi i tajemniczej milczącej dziewczynce. Rzeczywistość i wyobraźnia współistnieją. Teatr przedmiotów daje konkretny pierwszy krok przed trudniejszymi głosami narracji.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Teatr Fakinu trwa choćby w Στη Ντενεκεδούπολη (W Blaszanym mieście) Teatru Narodowego Północnej Grecji. Otwórz opis produkcji z 2011 i znajdź άδεια (puste) przy opisie puszek. Narysuj pojemnik i pokrywkę. Nadaj wymyślonej lalce nowe imię i dwie kwestie. Wysyp guziki: Το κουτί είναι άδειο (Pojemnik jest pusty). Włóż je z powrotem: Το κουτί είναι γεμάτο (Pojemnik jest pełny). άδειο i γεμάτο zgadzają się z greckim rzeczownikiem nijakim κουτί. Opisz rysunek partnerowi i wyjaśnij, jakiego przedmiotu potrzebujesz dalej. Wyobraźnia teatralna spotyka domowy język.
Czy wiesz, że…?
- Projektowała graficznie czasopisma.
- Ντενεκεδούπολη (Blaszane miasto) dało wyrzuconym rzeczom role wykonawców.
- W 2025 wyjaśniła, że Αστραδενή (Astradeni) nie powstała jako powieść młodzieżowa.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Ντενεκεδούπολη — αντικειμενοθέατρο | Blaszane miasto — teatr przedmiotów | 1975 |
| Αστραδενή | Astradeni | 1982 |
| Το έβδομο ρούχο | Siódma szata | 1983 |
| Η μέθοδος της Ορλεάνης | Metoda orleańska | 2005 |
| Φιλοδοξίες κήπου | Ogrodowe ambicje | 2007 |
| Γράμματα στη Χιονάτη | Listy do Śnieżki | 2020 |
Wers do zapamiętania
Η γραφή παρηγορεί αλλά δεν επουλώνει τα τραύματα.
I grafí parigorí allá den epoulóni ta trávmata.
Pisanie pociesza, ale nie leczy ran.

























































































