Jeta
Apoloni i Rodosit, edhe Apollonius Rhodius, punoi në botën letrare greke të shekullit III p.e.s. Aleksandria e Egjiptit ptolemaik ishte qendër ku poezia, mbledhja e librave dhe studimi i teksteve të vjetra ndanin të njëjtin mjedis intelektual. Rrëfimet antike e lidhin me bibliotekën mbretërore. Dëshmitë për karrierën janë të shpërndara; lindja e vdekja nuk datohen sigurt. Emri i Rodosit tregon lidhje me ishullin, jo se lindi atje. Historitë për lexim publik të dështuar, largim në Rodos dhe grindje me Kalimakun kërkojnë kujdes, jo biografi pa boshllëqe.
Prania e qëndrueshme vjen nga eposi Αργοναυτικά (Udhëtimi i argonautëve), ruajtur në katër libra. Mitin e vjetër të ekspeditës së Jasonit me Argon e ktheu në rrëfim të vazhduar, të formuar nga leximi dhe interpretimi. Poezi të tjera dhe shkrime studimore mbijetojnë vetëm në fragmente ose përmendje. Eposi i plotë është pikënisje më e sigurt se anekdotat piktoreske. Ai shfaq edhe gjerësinë e interesave: udhëtime, tradita lokale, marrëdhënie personazhesh dhe gjuhën e trashëguar nga Homeri. Vëmendja e rrëfimtarit ndaj ankthit të Medeas i përket tregimit të trilluar; nuk rrëfen drejtpërdrejt jetën dashurore të poetit.
Veprat

Eposi Αργοναυτικά (Udhëtimi i argonautëve) ndjek ekspeditën për bashkën e artë. Librat I dhe II e çojnë grupin nga nisja greke në Kolkidë, përmes takimeve e pengesave detare. Në III qendrore bëhen dashuria e Medeas për Jasonin dhe ndihma në provat e mbretit Eet. IV rrëfen marrjen e bashkës, arratisjen dhe kthimin e ndërlikuar. Janë katër pjesë të një poeme, poshtë sipas rendit të rrëfimit. Datat e veçanta të hartimit nuk njihen.
Apoloni shkruan në heksametër dhe gjuhë epike të ditur, formuar nga Homeri. Bashkon vende e tradita me vëzhgimin e ngurrimit, dëshirës dhe frikës. Pritja e Medeas para takimit shfaqet në vështrime të shqetësuara, tinguj e reagime trupore. Vargu i cituar përshkruan heshtjen e të dyve para bisedës. Cenueshmëria emocionale hyn kështu në aventurën e kujtuar për trimëri. Kthimi ndërthur gjeografinë me mitin: rrugë letrare, jo udhëzues detar modern. Veprimtaria A2 përdor vetëm shigjetë të thjeshtuar vajtjeje. Fjalët e sotme από / προς (nga / drejt) tregojnë nisjen dhe drejtimin. Janë gjuhë e re ushtrimi, jo citime nga poema antike.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Hapni përmbledhjen e katër librave në Qendrën e Gjuhës Greke dhe përdorni përmbledhjen moderne pranë tekstit antik. Vizatoni dy pika për Iolkun dhe Kolkidën, me një shigjetë vajtjeje. Thoni Η Αργώ ταξιδεύει από την Ιωλκό προς την Κολχίδα (Argo udhëton nga Iolku drejt Kolkidës). Vendosni από (nga) te nisja dhe προς (drejt) te maja. Pastaj bëni një rrugë të sotme mes vendeve të njohura me të njëjtin model grek. Shtoni Το πλοίο φεύγει από το λιμάνι (Anija largohet nga porti). Ushtroni nisjen e drejtimin në greqishten e sotme; heksametrat antikë mbeten lexim me përshtatje dhe ndihmë, jo bisedë A2.
A e dinit?
- Katër zërat e tabelës janë libra të një eposi, jo poema të pavarura.
- Emri i Rodosit e lidh poetin me ishullin, pa përcaktuar sigurt vendlindjen.
- Heshtja e cituar është përshkrim i Jasonit dhe Medeas nga rrëfimtari, jo rrëfim personal.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Ἀργοναυτικά, βιβλίο Α΄ | Udhëtimi i argonautëve I: nisja dhe takimet e para | 3rd c. BCE |
| Ἀργοναυτικά, βιβλίο Β΄ | Udhëtimi i argonautëve II: drejt Kolkidës | 3rd c. BCE |
| Ἀργοναυτικά, βιβλίο Γ΄ | Udhëtimi i argonautëve III: Medea dhe provat e Jasonit | 3rd c. BCE |
| Ἀργοναυτικά, βιβλίο Δ΄ | Udhëtimi i argonautëve IV: arratisja dhe kthimi | 3rd c. BCE |
Një varg për t’u mbajtur mend
τὼ δ᾽ ἄνεῳ καὶ ἄναυδοι ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν,
Në greqishten e sotmeΟι δυο τους στέκονταν αντικριστά, σιωπηλοί και άφωνοι.
Tò d’ áneo kaì ánavdi eféstasan allíloisin.
Të dy qëndronin përballë, të heshtur e pa fjalë.

























































































