Evgenia Fakinou

Evgenia Fakinou werd in 1945 in Alexandrië in Egypte geboren en groeide op in Athene. Ze studeerde grafische kunst, volgde een opleiding tot toeristengids en werkte als tijdschriftontwerpster. In 1975 maakte ze Ντενεκεδούπολη (Blikkenstad), objecttheater met afgedankte bakjes en gewone materialen. Beweging en spraak veranderden het kleine podium in een plek voor vragen over gemeenschap en macht. In een interview uit 2025 herinnerde ze zich vijf stukken uit 1975–1981. Het project hoort bij de culturele veranderingen na de dictatuur, toen kindertheater politiek via fantasie besprak.

Haar eerste roman Αστραδενή (Astradeni) verscheen in 1982. Ondanks de jonge hoofdpersoon schreef ze volgens eigen uitleg geen jeugdroman. Daarna ontstond een uitgebreid oeuvre voor volwassenen naast de vroegere prentenboeken en het theater. Η μέθοδος της Ορλεάνης (De methode van Orléans) kreeg in 2005 de Lezersprijs. Φιλοδοξίες κήπου (Tuinambities), uit 2007, ontving de Staatsprijs voor verhalen over 2008. Vertalingen verspreiden haar werk; de Griekse stemmen bewaren verschillen tussen generaties, plaatsen en moeilijk uitspreekbare voorstellingen.

In Ντενεκεδούπολη (Blikkenstad) vormen afgedankte blikken een gemeenschap waarin macht, samenwerking en verzet zichtbaar worden. Objecttheater verandert hoe je kijkt naar iets dat doorgaans wordt weggegooid. Het Nationaal Theater van Noord-Griekenland hernam de stof in Στη Ντενεκεδούπολη (In Blikkenstad), een productie uit 2011 met objecttheater, zwart theater en animatie. Het programma noemt Fakinou voor de tekst en Giannis Markopoulos voor de muziek. De verbinding van verhaal, materiaal en opvoering verklaart het voortleven voorbij het eerste kleine podium.

Αστραδενή (Astradeni) behandelt binnenlandse migratie via een meisje dat met haar gezin van Symi naar Athene verhuist. School, werk en onbekende verwachtingen maken dit meer dan een adreswijziging. Το έβδομο ρούχο (Het zevende kledingstuk, 1983) verbindt drie vrouwengeneraties met geschiedenis en mythe. Φιλοδοξίες κήπου (Tuinambities, 2007) laat Ifigeneia, Ariadne en Robinson Crusoe nieuwe gesprekken voeren. Γράμματα στη Χιονάτη (Brieven aan Sneeuwwitje, 2020) draait om een vrouw in een verlaten dorp en een geheimzinnig zwijgend meisje. Werkelijkheid en fantasie bestaan samen. Objecttheater biedt een concrete eerste stap vóór de lastigere vertelstemmen.

Fakinous objecttheater gaat verder in bijvoorbeeld Στη Ντενεκεδούπολη (In Blikkenstad) van het Nationaal Theater van Noord-Griekenland. Open de beschrijving van 2011 en zoek άδεια (lege) bij de blikken. Teken een bakje met deksel. Geef je denkbeeldige pop een nieuwe naam en twee gesprekszinnen. Leeg een bakje knopen: Το κουτί είναι άδειο (Het bakje is leeg). Doe ze terug: Το κουτί είναι γεμάτο (Het bakje is vol). άδειο en γεμάτο passen bij het onzijdige woord κουτί. Beschrijf de tekening aan een partner en leg uit welk voorwerp je daarna nodig hebt. Theaterfantasie ontmoet zo bruikbare huistaal.

• Ze werkte als grafisch ontwerpster voor tijdschriften.
• Ντενεκεδούπολη (Blikkenstad) gebruikte weggegooide dingen als spelers.
• In 2025 legde ze uit dat Αστραδενή (Astradeni) niet als jeugdroman werd geschreven.