Jeta
Alexandra Trianti lindi në Athinë në familjen Kotzias. Opera Kombëtare Greke shënon si vitlindje 1896, Salla e Koncerteve e Athinës 1901. Studioi këngë me Kimon Triantafyllou në Konservatorin e Athinës, mori diplomën më 1921 dhe vazhdoi në Vjenë me Philip Forsten.
Karriera evropiane filloi në Volkshaus të Vjenës më 1927. Programet athinase të atij prilli dokumentojnë interpretime me Franz Mittler dhe tekste gjermane me përkthime greke. Në dhjetor 1928 u shfaq në Berlin me pianistin Michael Raucheisen. Recitale e bashkëpunime e çuan në qendra muzikore evropiane; regjistrimet ruajtën interpretimet e Hugo Wolf. Repertori shtrihej në këngën artistike gjermane dhe muzikën vokale franceze.
Më vonë mësimdhënia dhe mbështetja e muzikës greke u bënë qendrore. Më 1953 bashkëthemeloi Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής (Shoqata e Miqve të Muzikës) me Lambros Eftaxias dhe mbështetës të tjerë. Ishte nënkryetare më 1957–1968 dhe kryetare nga 1968 deri në vdekjen më 15 nëntor 1977. Trashëgimia testamentare mbështeti synimet kulturore. Arkivi mbërriti në Bibliotekën Muzikore Lilian Voudouri më 1993, duke ruajtur gjurmë këngëtareje e organizatoreje.
Veprat
Puna e Trianti kishte në qendër recitalin: këngëtare, pianist dhe lidhjen e ngushtë poezi-muzikë. Lied zakonisht tregon traditën gjermane të këngës artistike, por repertori kishte edhe muzikë franceze. Beethoven, Schubert, Schumann, Brahms, Mahler dhe Wolf qëndronin pranë Ravel dhe Poulenc. Bashkëpunimi me Maria Ivogün solli duete vokale.
Programi athinas i 9 dhe 12 prillit 1927 dokumenton Trianti dhe Franz Mittler në Konservator. Tekstet gjermane dhe përkthimet greke tregojnë përpjekje për ta lidhur interpretimin me të kuptuarit e publikut. Kompozitori, këngëtarja dhe shoqëruesi kanë role të dallueshme. Melodia dëgjohet menjëherë, përkthimi i shtypur jep rrugë tjetër drejt fjalëve. Regjistrimet londineze për Hugo Wolf Society ruajnë po ashtu interpretimin e muzikës së dikujt tjetër.
Kontributi institucional u zhvillua paralelisht. Shoqata e vitit 1953 synonte qendër koncertesh në Athinë. Drejtimi dhe trashëgimia e saj mbështetën projektin e gjatë. Vdiq përpara hapjes së Sallës së Koncerteve më 1991. Salla me emrin e saj, arkivi dhe bursat lidhin kujtimin e këngës me mbështetje praktike për muzikantët vijues.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Trashëgimia e Trianti lidh interpretim, edukim muzikor dhe arkiva. Testamenti mbështet bibliotekën dhe bursat e Miqve të Muzikës. Nisni një detyrë të vogël greqishteje me tekstin e përshtatur dhe programin dygjuhësh të vitit 1927. Gjeni τραγουδίστρια, πιανίστας dhe συνθέτης e shkruani dy fjali: kush këndon, kush luan piano? Pastaj shpikni programin tuaj të shkurtër me rol për secilin. Praktika origjinale zhvillon leximin e njoftimeve greke të koncerteve. Këngët historike ishin kryesisht në gjuhë të tjera; fjalori grek i programit dhe përkthimet japin këtu ushtrimin gjuhësor.
A e dinit?
- Diplomë nga Konservatori i Athinës më 1921.
- Program recitali në Athinë me tekste gjermane dhe përkthime greke, prill 1927.
- Bashkëthemeluese e Shoqatës së Miqve të Muzikës më 1953; kryetare nga 1968 deri më 1977.
- Vdiq në Athinë më 15 nëntor 1977; arkivi i saj mbërriti në Bibliotekën Muzikore më 1993.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Ρεσιτάλ στη Βιέννη | Recital në Vjenë (interpretim) | 1927 |
| Ρεσιτάλ στο Ωδείο Αθηνών | Recitale në Konservatorin e Athinës me Franz Mittler (interpretime) | 1927 |
| Ρεσιτάλ στο Βερολίνο | Recital në Berlin me Michael Raucheisen (interpretim) | 1928 |
| Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής | Shoqata e Miqve të Muzikës (bashkëthemelim) | 1953 |
| Προεδρία του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής | Fillimi i kryesisë së Shoqatës së Miqve të Muzikës (1968–1977) | 1968 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Η αισιοδοξία και η επιμονή της για την πραγματοποίηση του έργου αυτού υπήρξε αποφασιστική.
I aisiodoxía kai i epimoní tis gia tin pragmatopoíisi tou érgou aftoú ypírxe apofasistikí.
Optimizmi dhe këmbëngulja e saj për realizimin e këtij projekti ishin vendimtarë.
