Jeta
Mimis Plessas lindi në Athinë më 1924. Mësoi piano në shtëpi dhe luante në radion greke që adoleshent. Studimet shkencore në Athinë ecën krahas muzikës. Në qytetin e pasluftës luajti për publik të hapur ndaj xhazit, formoi kuartet dhe punoi me këngëtarë të njohur. Pianoja, improvizimi dhe kureshtja ndaj traditave të ndryshme mbetën qendrore.
Në vitet gjashtëdhjetë, kinemaja solli publik të gjerë. Me Finos Film dhe Yannis Dalianidis krijoi filma muzikorë ku kënga, vallëzimi dhe veprimi komik ndanin ekranin. Rena Vlachopoulou u dha partiturave zë dallues. Shkroi edhe për drama, duke përshtatur shprehjen muzikore me historitë.
Më 1969, Ο δρόμος (Rruga) bashkoi muzikën e tij me tekstet e Lefteris Papadopoulos dhe zërat e Yannis Poulopoulos, Rena Koumioti e Popi Asteriadi. Televizioni shtoi publik: kompozoi për Λούνα Παρκ (Luna Park) dhe më vonë bashkëprezantoi Καλλιτεχνικό καφενείο (Kafene artistike) në ERT. Vdiq në tetor 2024, pak para njëqindvjetorit. Karriera lidh pianistin e radios, kompozitorin e filmit dhe autorin e melodive që qarkulluan përtej kontekstit fillestar.
Veprat

Plessas kalonte nga liria ritmike e pianistit të xhazit te forma e qartë melodike e këngës. Muzika mbështeste vallëzimin, theksonte komedinë ose i jepte peshë dramës. Në ekran tingulli i përket një tërësie: interpretuesit, koreografia, kamera dhe orkestrimi e sjellin numrin te publiku.
Μερικοί το προτιμούν κρύο (Disa e pëlqejnë të ftohtë, 1963) ishte filmi i parë muzikor i Dalianidis, me muzikë të Plessas dhe këndim të Rena Vlachopoulou. Κάτι να καίει (Diçka të ndizet, 1964), Οι θαλασσιές οι χάντρες (Rruazat e kaltra, 1967) dhe Γοργόνες και μάγκες (Sirena dhe çapkënë, 1968) vijuan bashkëpunimin. Çdo partiturë ishte pjesë e një historie në lëvizje dhe të interpretuar, e lidhur me atë që shihte publiku.
Rruga krijon unitet tjetër me vargun e këngëve. Fjalët e Papadopoulos dhe meloditë e Plessas sjellin kujtesë qytetare, shpresa e vështirësi të zakonshme. Këngëtarët i japin karakter çdo historie. Loja instrumentale fton vëmendjen te ritmi dhe ngjyra. Greqishtja ushtrohet përmes titujve, intervistave e fjalëve të kënduara; tingulli instrumental mbështet përshkrime të gjendjes shpirtërore dhe preferencës.
Trashëgimia në Greqinë e sotme
Gjeni προτιμούν, ata parapëlqejnë, në titullin Μερικοί το προτιμούν κρύο. Ndryshojeni në προτιμώ, unë parapëlqej. Lexoni tekstin e përshtatur dhe pyetni dikë Τι μουσική προτιμάς; Dalloni pëlqimin nga zgjedhja e një mundësie mbi tjetrën: Μου αρέσει η κιθάρα, αλλά προτιμώ το πιάνο. Krijoni dy përgjigje për muzikë të qetë ose të shpejtë dhe ndërroni role. Shkruani një bisedë mes miqsh që zgjedhin muzikë dhe lexojeni me zë. Mund ta përshkruani muzikën instrumentale greqisht pa pritur fjalë të folura. Titulli bëhet folje e dobishme e përditshme, e lidhur me gjerësinë muzikore të Plessas.
A e dinit?
- Disa e pëlqejnë të ftohtë ishte filmi i parë muzikor i Dalianidis.
- Rruga përfshin Poulopoulos, Koumioti e Asteriadi me tekste të Papadopoulos.
- Plessas regjistroi emisione mbi jetën dhe këngët e veta për radion publike greke më 2011.
Veprat kryesore
| Titulli greqisht | Titulli | Viti |
|---|---|---|
| Μερικοί το προτιμούν κρύο | Disa e pëlqejnë të ftohtë — muzikë filmi | 1963 |
| Κάτι να καίει | Diçka të ndizet — muzikë filmi | 1964 |
| Οι θαλασσιές οι χάντρες | Rruazat e kaltra — muzikë filmi | 1967 |
| Γοργόνες και μάγκες | Sirena dhe çapkënë — muzikë filmi | 1968 |
| Ο δρόμος | Rruga — album, tekste Lefteris Papadopoulos | 1969 |
Një varg për t’u mbajtur mend
Η μουσική είναι συνώνυμο της ζωής μου.
I mousikí íne sinónimo tis zoís mou.
Muzika është sinonim i jetës sime.

























































































