Życie
Alexandra Trianti urodziła się w Atenach w rodzinie Kotzias. Grecka Opera Narodowa podaje rok urodzenia 1896, Ateńska Sala Koncertowa 1901. Uczyła się śpiewu u Kimona Triandafillu w ateńskim konserwatorium, otrzymała dyplom w 1921 i kontynuowała w Wiedniu u Philipa Forstena.
Kariera europejska zaczęła się w wiedeńskim Volkshaus w 1927. Ateńskie programy z kwietnia dokumentują występy z Franzem Mittlerem i niemieckie teksty z greckimi przekładami. W grudniu 1928 wystąpiła w Berlinie z pianistą Michaelem Raucheisenem. Recitale i współpraca prowadziły przez europejskie ośrodki muzyczne, a nagrania zachowały interpretacje Hugona Wolfa. Repertuar obejmował niemiecką pieśń artystyczną i francuską muzykę wokalną.
Później centralne stały się nauczanie i wspieranie greckiej muzyki. W 1953 współzałożyła Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής (Towarzystwo Przyjaciół Muzyki) z Lambrosem Eftaksiasem i innymi. Była wiceprzewodniczącą w latach 1957–1968 i przewodniczącą od 1968 do śmierci 15 listopada 1977. Zapis testamentowy wsparł cele kulturalne. Archiwum trafiło do Biblioteki Muzycznej Lilian Voudouri w 1993, zachowując ślady wykonawczyni i organizatorki.
Dzieła
Praca Trianti skupiała się na recitalu: śpiewaczka, pianista i bliskość poezji z muzyką. Lied zwykle oznacza niemiecką pieśń artystyczną, lecz repertuar zawierał też muzykę francuską. Beethoven, Schubert, Schumann, Brahms, Mahler i Wolf sąsiadowali z Ravelem i Poulencem. Współpraca z Marią Ivogün dodawała duety wokalne.
Ateński program 9 i 12 kwietnia 1927 dokumentuje Trianti i Franza Mittlera w konserwatorium. Niemieckie teksty i greckie przekłady pokazują chęć łączenia wykonania ze zrozumieniem słuchaczy. Kompozytor, śpiewaczka i akompaniator mają różne role. Melodię słyszy się od razu, wydrukowany przekład daje inną drogę do słów. Londyńskie nagrania dla Hugo Wolf Society zachowują również interpretację cudzej muzyki.
Wkład instytucjonalny rósł równolegle. Towarzystwo założone w 1953 dążyło do centrum koncertowego w Atenach. Przywództwo i testament Trianti wspierały długi projekt. Zmarła przed rozpoczęciem działalności sali w 1991. Sala jej imienia, archiwum i stypendia wiążą pamięć o śpiewie z praktycznym wsparciem następnych muzyków.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Dziedzictwo Trianti łączy wykonawstwo, edukację muzyczną i archiwa. Testament wspiera bibliotekę oraz stypendia Przyjaciół Muzyki. Zacznij małe zadanie od adaptowanego tekstu i dwujęzycznego programu z 1927. Rozpoznaj τραγουδίστρια, πιανίστας i συνθέτης, po czym zapisz dwa zdania: kto śpiewa, kto gra na fortepianie? Potem wymyśl własny krótki program z rolami dla wszystkich. Oryginalna praktyka rozwija codzienne czytanie greckich zapowiedzi koncertów. Historyczne pieśni były głównie w innych językach; greckie słownictwo programu i przekłady dają tutaj ćwiczenie językowe.
Czy wiesz, że…?
- Dyplom konserwatorium w Atenach w 1921 roku.
- Program recitalu w Atenach z niemieckimi tekstami pieśni i greckimi przekładami, kwiecień 1927 roku.
- Współzałożycielka Towarzystwa Przyjaciół Muzyki w 1953 roku; przewodnicząca w latach 1968–1977.
- Zmarła w Atenach 15 listopada 1977 roku; jej archiwum trafiło do Biblioteki Muzycznej w 1993 roku.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Ρεσιτάλ στη Βιέννη | Recital w Wiedniu (występ) | 1927 |
| Ρεσιτάλ στο Ωδείο Αθηνών | Recitale w konserwatorium w Atenach z Franzem Mittlerem (występy) | 1927 |
| Ρεσιτάλ στο Βερολίνο | Recital w Berlinie z Michaelem Raucheisenem (występ) | 1928 |
| Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής | Towarzystwo Przyjaciół Muzyki (współzałożenie) | 1953 |
| Προεδρία του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής | Początek przewodniczenia Towarzystwu Przyjaciół Muzyki (1968–1977) | 1968 |
Wers do zapamiętania
Η αισιοδοξία και η επιμονή της για την πραγματοποίηση του έργου αυτού υπήρξε αποφασιστική.
I aisiodoxía kai i epimoní tis gia tin pragmatopoíisi tou érgou aftoú ypírxe apofasistikí.
Jej optymizm i wytrwałość w realizacji tego przedsięwzięcia miały decydujące znaczenie.
