Alekos Alexandrakis

Alekos Alexandrakis urodził się w Atenach 27 listopada 1928 roku. Kształcił się w szkole aktorskiej Teatru Narodowego i wystąpił na scenie w 1949 roku z zespołem Kateriny Andreadi. Wczesne filmy obejmują Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν (Te, którym nie wolno kochać, 1951) oraz Η Αγνή του λιμανιού (Agni z portu, 1952). Teatr i kino rozwijały się razem przez całą karierę.

W 1954 roku grał Hipolita w tragedii Eurypidesa w antycznym teatrze Epidauros, w reżyserii Dimitrisa Rontirisa. Filmy obejmowały dramat romantyczny i komedię, w tym Στέλλα (Stella, 1955) Michaela Cacoyannisa. W 1961 roku jako reżyser i aktor Συνοικία το όνειρο (Dzielnica zwana Marzeniem) zwrócił się ku mieszkańcom biednego ateńskiego osiedla. Zmagania z cenzurą weszły do historii filmu i greckiego kina.

Tworzył także zespoły teatralne, długo współpracując zawodowo z Noniką Galinea. Otworzyli teatr Ilissia w 1986 roku. Telewizja poszerzyła publiczność w latach siedemdziesiątych i później. Powrócił do Teatru Narodowego w Σαλόνικα (Salonika, 1998) Louise Page i wystąpił w Το φως που σβήνει (Gasnące światło, 2000) Vasilisa Dourosa. W 2001 roku otrzymał Złoty Krzyż Orderu Honoru. Zmarł 8 listopada 2005 roku.

Ιππόλυτος (Hipolit) z 1954 roku ukazuje Alexandrakisa w zespole wystawiającym Eurypidesa. Grał tytułowego bohatera, a Thanos Kotsopoulos — jego ojca Tezeusza. Produkcja należała do wczesnych występów Teatru Narodowego w Epidauros; coroczny festiwal ustanowiono rok później. Podpisy archiwalne odróżniają nazwiska aktorów od ich dramatycznych ról.

Στέλλα (Stella, 1955) połączyła go z Meliną Mercouri i Giorgosem Fountasem w filmie Cacoyannisa. Συνοικία το όνειρο (Dzielnica zwana Marzeniem, 1961) dała odpowiedzialność również za kamerą. Scenariusz Tasosa Livaditisa i Kostasa Kotziasa śledzi biednych ludzi wyobrażających sobie lepszą przyszłość. Neorealistyczne zainteresowanie codziennością podważało atrakcyjny obraz Grecji preferowany przez władze.

W Δεσποινίς Διευθυντής (Panna dyrektor, 1964) Dinosa Dimopoulosa gra z Jenny Karezi w komedii wokół firmy technicznej. Późniejszy teatr obejmuje Σαλόνικα (Salonika, 1998), reżyserowaną przez Yannisa Iordanidisa. Το φως που σβήνει (Gasnące światło, 2000) przedłużyło karierę ekranową z kolejnym pokoleniem greckich filmowców. Produkcje łączą antyczną postać, współczesny dramat społeczny i popularną komedię dzięki różnym autorom, reżyserom i partnerom.

Otwórz w Archiwum Dimitrisa Rontirisa gminy Pireus wpis Φωτογραφίες από την παράσταση «Ιππόλυτος» (Fotografie z Hipolita), z datą 11 lipca 1954 roku. W uwagach przypisz Alexandrakisa do Ιππόλυτος, a Kotsopoulosa do Θησέας. Zapytaj Ποιος παίζει τον Ιππόλυτο; i odpowiedz nazwiskiem aktora.

Następnie napisz Ο Κωτσόπουλος παίζει τον Θησέα. Zauważ, jak po παίζει Ιππόλυτος zmienia się w τον Ιππόλυτο, a Θησέας w τον Θησέα. Nasze zdania ćwiczeniowe opierają się na historycznej obsadzie. Tekst A2 pomaga czytać dokument teatralny; cała tragedia i język literacki wymagają dalszego wsparcia. Rozróżnienie aktora i roli przydaje się w innych greckich programach i napisach.

• Grał Hipolita w produkcji Teatru Narodowego w Epidauros w 1954 roku.
• Wyreżyserował Dzielnicę zwaną Marzeniem (1961) i zagrał w niej.
• Teatr Ilissia otwarto w 1986 roku dzięki jego współpracy zawodowej z Noniką Galinea.