Ersi Sotiropoulou

Ersi Sotiropoulou, publikowana po angielsku jako Ersi Sotiropoulos, urodziła się w Patras w 1953 roku. Studiowała filozofię i antropologię kulturową we Florencji oraz pracowała jako doradczyni kulturalna w greckiej ambasadzie w Rzymie. Pisze poezję, powieści, nowele i opowiadania; eksperymentowała także z poezją wizualną i konkretną. Ruch między miejscami i formami należy do jej kariery artystycznej.

W 1984 roku zorganizowała wystawę Kawafisa w rzymskim Palazzo Venezia. Badania wywołały pytania o pobyt poety w Paryżu i dużo później przyczyniły się do Τι μένει από τη νύχτα (Co pozostaje z nocy), wydanej w 2015 roku. Powieść rozwijała się dzięki badaniu i wyobraźni znacznie dłużej niż opisane trzy paryskie dni. Wcześniejsza Ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιές (Zygzakiem wśród gorzkich pomarańczy), pierwotnie z 1999 roku, otrzymała Państwową Nagrodę za Powieść i powieściową nagrodę Diavazo w 2000 roku.

Międzynarodowi czytelnicy spotykają jej dzieła przez tłumaczy. Angielska wersja Co pozostaje z nocy Karen Emmerich zdobyła National Translation Award stowarzyszenia ALTA za prozę w 2019 roku. Sotiropoulou publikuje nadal w różnych formach; nowela Σενιορίτα (Señorita) ukazała się w kwietniu 2026 roku. Greckie książki proponują różny wymiar lektury, od skondensowanego opowiadania po rozległą powieść.

Τι μένει από τη νύχτα (Co pozostaje z nocy, 2015) śledzi Kawafisa i jego brata Johna w Paryżu w czerwcu 1897 roku. Akcja skupia się na trzech dniach i nocach; opis przechodzi do wyobrażonych myśli, ambicji i wątpliwości poety. Badanie historyczne daje ramy; wewnętrzny głos należy do fikcji Sotiropoulou. W wywiadzie z 2016 roku wyjaśniała, że impulsem były luki archiwum, nie sensacyjne odkrycie.

W Εύα (Ewa, 2009) kobieta wracająca z wigilijnej zabawy spotyka nieznane Ateny za świątecznymi światłami. Droga ulicami zakłóca jej uporządkowane życie. Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα (Czuć błękit, ubierać się na czerwono, 2011) skupia się na drobiazgach: uwięziona osa, przypadkowe zdanie lub niespodziewane spotkanie mogą zmienić emocjonalną skalę codzienności. Komedia i dramat pozostają blisko.

Σενιορίτα (Señorita, 2026) umieszcza kobietę na ulicznym święcie w Meksyku. W tych książkach poruszanie się po mieście oznacza ruch postrzegania. Szczegół podważa pozornie jasną scenę; zdanie przechodzi od działania zewnętrznego do wywołanej myśli.

Zacznij od opisu wydawcy Τι μένει από τη νύχτα i napisz krótką notatkę po nowogrecku: powieść śledzi Kawafisa w Paryżu w 1897 roku. Potem wymyśl dwa możliwe szczegóły wieczoru podróżnika, zaczynając od ίσως lub μπορεί να. Oznacz je jako własną wyobrażoną scenę i porównaj sformułowanie z datowanym twierdzeniem. Przeczytaj trzy zdania na głos i zastąp jeden pewny czasownik wyrażeniem możliwości. Ćwiczysz różnicę między świadectwem i wnioskowaniem przez powieść wokół historycznych luk. Adaptowany tekst B2 pomaga; przy dłuższych zdaniach literackich użyj słownika i, jeśli przydatne, przekładu obok greki.

• Wystawa Kawafisa z 1984 roku odbyła się w rzymskim Palazzo Venezia.
• Powieść z 2015 roku skupia się na trzech paryskich dniach i nocach czerwca 1897 roku.
• Nagroda ALTA za przekład prozy w 2019 roku wyróżniła angielski przekład Karen Emmerich.