Życie
Jorgos Dalaras urodził się w Kokkinia w Pireusie 29 września 1949 roku. Ojciec i dziadek byli muzykami; jego wczesne otoczenie muzyczne obejmowało laiko, rebétiko i pieśni tradycyjne. Zaczął publicznie występować jako piosenkarz i gitarzysta jeszcze jako nastolatek. Album zatytułowany jego nazwiskiem ukazał się w 1969 roku, rozpoczynając karierę nagraniową blisko związaną ze Stavrosem Kougioumtzisem, Apostolosem Kaldarasem i Mikisem Theodorakisem.
Μικρά Ασία (Azja Mniejsza), wydany w 1972 roku z Haris Alexiou, przedstawiał katastrofę 1922 roku i jej skutki za pomocą muzyki Kaldarasa i tekstów Pythagorasa. W 1975 roku podwójny album 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι (Pięćdziesiąt lat pieśni rebétiko) przybliżył dawny repertuar miejski nowym słuchaczom. Dalaras nadal przeplatał nowe piosenki projektami powracającymi do wcześniejszej muzyki greckiej.
Koncerty rozwinęły się w stronę wielkich sal i współpracy orkiestrowej. Uczestniczył w ateńskim koncercie Amnesty International w 1988 roku i rozpoczął współpracę z ateńskim Megaronem w 1994 roku. Wspierał też koncerty i kampanie na rzecz uchodźców. UNHCR mianowało go ambasadorem dobrej woli 5 października 2006 roku. Oficjalne archiwum dokumentuje nagrania, muzyków i projekty wciąż aktywnej kariery, nie sprowadzając jej historii do sprzedaży.
Dzieła

Wkład Dalarasa obejmuje dobór, interpretowanie i prezentowanie repertuaru różnych pokoleń greckich kompozytorów. Μικρά Ασία (Azja Mniejsza) łączy pojedyncze głosy w cykl o wysiedleniu i pamięci historycznej. Wspólny śpiew z Haris Alexiou ma znaczenie obok muzyki Apostolosa Kaldarasa i tekstów Pythagorasa: album jest współpracą, nie zbiorem w całości napisanym przez wokalistę.
50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι (Pięćdziesiąt lat pieśni rebétiko) z 1975 roku wracał do nagrań związanych z okresem 1920–1955 i zebrał utwory znane oraz mniej osłuchane dla kolejnych odbiorców. Podwójny album Latin z 1987 roku badał inną relację muzyczną. Pierwsza płyta zawiera śpiew po hiszpańsku i portugalsku, druga — greckie lekkie piosenki popularne pod wpływem muzyki latynoskiej. Uczestniczył gitarzysta Al Di Meola. Dlatego przy wyborze ćwiczenia słuchowego trzeba sprawdzić język każdego utworu.
Στα τραγούδια που σου γράφω (W piosenkach, które ci piszę) z 2004 roku powrócił do współczesnego laiko z wieloma kompozytorami. Muzykę utworu tytułowego napisał Antonis Vardis, a tekst Manos Tsilimidis. W wywiadzie z 2020 roku Dalaras opisywał próby jako wspólną pracę, podkreślając równowagę instrumentów i głosu. Takie podejście tłumaczy stałe zainteresowanie zespołami, aranżacjami i uważnym słuchaniem.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Znajdź oficjalne wideo Στα τραγούδια που σου γράφω na kanale artysty. Zakreśl γράφω („piszę”) i rozpoznaj σου („tobie”) w tytule. Posłuchaj krótkiego fragmentu do rozpoznania frazy tytułowej, a potem napisz własną wiadomość, na przykład Σου γράφω ένα μήνυμα. Powiedz ją wolno, następnie w zwykłym tempie. Słowami πρόβα, μπάντα i ρυθμός z dostosowanego tekstu opisz współpracę muzyków. Cytat z wywiadu daje kolejny użyteczny czas teraźniejszy: είμαστε („jesteśmy”). Niewielkie zadania łączą nagraną grekę z codziennym porozumiewaniem się. Dalej wybieraj konkretnie utwór greckojęzyczny: Latin zawiera również wykonania hiszpańskie i portugalskie.
Czy wiesz, że…?
- Podwójny album 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι wyszedł w 1975 roku i wrócił do repertuaru 1920–1955.
- Latin obejmuje wykonania hiszpańskie, portugalskie i greckie; tytuł nie wskazuje jednego języka.
- UNHCR mianowało Dalarasa ambasadorem dobrej woli 5 października 2006 roku.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Γιώργος Νταλάρας | Jorgos Dalaras (album z nazwiskiem artysty) | 1969 |
| Μικρά Ασία | Azja Mniejsza | 1972 |
| 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι | Pięćdziesiąt lat pieśni rebétiko | 1975 |
| Latin | Latin (piosenki hiszpańskie, portugalskie i greckie) | 1987 |
| Στα τραγούδια που σου γράφω | W piosenkach, które ci piszę | 2004 |
Wers do zapamiętania
Είμαστε μια μπάντα όπου όλοι έχουν ίση αξία.
Eimaste mia banta opou oloi echoun isi axia.
Jesteśmy zespołem, w którym wszyscy mają równą wartość.

























































































