Antonis Fostieris

Antonis Fostieris urodził się w Atenach w 1953 roku; jego rodzina pochodzi z Amorgos. Studiował prawo w Atenach i historię prawa w Paryżu. Pierwszy tom, Το Μεγάλο Ταξίδι (Wielka podróż), ukazał się w 1971 roku. Wydawanie innych pisarzy stało się równoległą działalnością: prowadził Η Νέα Ποίηση (Nowa poezja) w latach 1974–1976 i współpracował z Thanasisem Niarchosem przy roczniku Ποίηση (Poezja) w latach 1975–1981. W styczniu 1981 roku założyli Η Λέξη (Słowo), czasopismo literackie, które wydawali i prowadzili do 2010 roku.

Jego praca obejmuje też przekłady i antologie. Przetłumaczył Συμβουλές σ’ ένα νέο ποιητή (Rady dla młodego poety) Maxa Jacoba, wydane po grecku w 1984 roku. Z Niarchosem przygotował Έλληνες ποιητές για τη θάλασσα (Greccy poeci o morzu, 1997). Jego wiersze weszły do szkolnych podręczników literatury w Grecji i na Cyprze oraz zostały nagrane w autorskim wykonaniu. Πολύτιμη Λήθη (Cenne zapomnienie, 2003) otrzymało Państwową Nagrodę Poetycką w 2004 roku. Akademia Ateńska przyznała mu w 2010 roku Nagrodę Ouranisa za całokształt twórczości. Uniwersytet Demokryta w Tracji udostępnia obecnie cyfrową kolekcję z jego osobistego archiwum literackiego.

Wiersze Fostierisa poruszają się między uczuciem a myślą, często nadając znajomemu słowu niepokojące drugie znaczenie. Tytuły takie jak Πολύτιμη Λήθη (Cenne zapomnienie, 2003) łączą pozornie sprzeczne idee. Τοπία του Τίποτα (Pejzaże Nicości, 2013) kontynuuje pytania o istnienie i możliwości języka. Tytuł Θάνατος ο Δεύτερος (Druga śmierć, 2020) pochodzi z Apokalipsy Jana; wiersze łączą śmiertelność z wartością życia, czasem, milczeniem i mową.

Jego język zestawia współczesną grekę ze słowami i odniesieniami z wcześniejszych epok. W rozmowie z Elpidoforosem Intzebelisem w 2022 roku wyjaśnił tę mieszankę jako sposób uruchomienia historycznej ciągłości greki wewnątrz wiersza. Może to wymagać uwagi dla kontekstu, brzmienia i wieloznaczności. Krótki tekst na tej stronie najpierw proponuje uproszczoną codzienną grekę.

Άπαντα – Τα ποιήματα 1970–2020 (Wszystkie wiersze 1970–2020, 2021) zbiera dziesięć tomów. Ποίηση και Ποιητική (Poezja i poetyka, 2026) gromadzi wywiady, rozmowy i prozatorskie refleksje o pisaniu. Obok wierszy pokazują one autora rozważającego powstawanie utworu i udział czytelnika.

Fostierisa można poznawać poprzez szkolne antologie, nagrania autorskie i cyfrowe archiwum Uniwersytetu Demokryta w Tracji. Archiwum łączy wiersze z rękopisami, czasopismami i plastycznymi odpowiedziami artystów. W krótkim ćwiczeniu otwórz stronę Kastaniotis o Άπαντα – Τα ποιήματα 1970–2020 (Wszystkie wiersze 1970–2020) i znajdź Πολύτιμη Λήθη (Cenne zapomnienie) na liście tomów. Sprawdź λήθη, zapomnienie, i przeciwne μνήμη, pamięć. Napisz dwa własne codzienne zdania zaczynające się od Θυμάμαι i Ξεχνώ: pamiętać imię, zapominać adres. Zastąp dopełnienia i przeczytaj na głos. Dzięki temu tytuł literacki zyskuje praktyczne zastosowanie przed lekturą samych wierszy.

• Η Λέξη znaczy Słowo: trafna nazwa pisma prowadzonego z Thanasisem Niarchosem.
• Rady Maxa Jacoba dla młodych poetów należą do jego przekładów.
• Archiwum uniwersyteckie obejmuje rękopisy i nagrania autorskich odczytów.