Anakreont

Anakreont pochodził z Teos, jońskiego miasta greckiego na zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej. Działał pod koniec VI i na początku V wieku p.n.e.; daty około 570–485 są przybliżone. Jego droga łączy ośrodki greckojęzyczne. Należał do kręgu Polikratesa z Samos; Herodot umieszcza poetę przy nim w Dziejach. Starożytne świadectwa wiążą go z Hipparchem i rodziną rządzącą Atenami. Mecenat dworski dawał okazje i publiczność poezji śpiewanej, w świecie muzyki, spotkań i politycznego prestiżu.

Życie jest słabiej udokumentowane, niż sugeruje sława. Antyczni wydawcy podzielili pieśni, jamby i elegie na niezachowane w całości księgi. Późniejsi autorzy przekazują cytaty, dziś numerowane jako fragmenty. Stobajos zachowuje 395 Page, gdzie starzejący się głos mówi o siwych skroniach i białej głowie. Późniejsze Ανακρεόντεια (Wiersze na sposób Anakreonta) pokazują wpływ, lecz są dziełem innych poetów. Prawdziwe fragmenty odsłaniają głos pomiędzy przyjemnością, żartem, niepewnością i lękiem przed upływem czasu.

Poezja Anakreonta powstawała do wykonania z rytmem i muzyką. Ważny był sympozjon, spotkanie przy winie i rozmowie. Fragment 356a+b Page rozważa wino, wodę i sposób picia. 358 Page pokazuje pragnienie przez Erosa rzucającego purpurową piłkę. 428 Page ścieśnia niepewność do jednoczesnej miłości i niemiłości. Współczesne numery oznaczają teksty bez dokładnych dat, numery pomagają znaleźć każdy tekst we współczesnym wydaniu.

395 Page zaczyna się od siwych skroni i białej głowy, potem przechodzi do utraconej młodości, ograniczonego czasu i lęku przed Hadesem. Starzenie staje się cielesne. Dawny joński grecki wymaga objaśnień i jest trudniejszy od uproszczonej nowogreckiej lektury. Ćwicz Τα μαλλιά του είναι γκρίζα (Jego włosy są siwe) i Τα μαλλιά της είναι λευκά (Jej włosy są białe). Dawne λευκόν opisuje głowę; współczesne mnogie μαλλιά wymaga λευκά. Narysuj dwie wymyślone twarze i dopasuj zdania. Poezja daje przydatne słowa i uważną obserwację.

Centrum Języka Greckiego udostępnia prawdziwe fragmenty z tekstem dawnym i przekładami nowogreckimi. Otwórz 395 Page w antologii archaicznej liryki i porównaj pierwsze wersy z naszą własną współczesną wersją. Narysuj dwie wymyślone twarze z siwymi i białymi włosami. Podpisz Τα μαλλιά του είναι γκρίζα (Jego włosy są siwe) i Τα μαλλιά της είναι λευκά (Jej włosy są białe). Przeczytaj i zapytaj Ποια ζωγραφιά ταιριάζει; (Który rysunek pasuje?). Zmień kolor i powtórz. Obraz poetycki daje użyteczny współczesny opis, odrębny od dawnego jońskiego tekstu i czytanki A2.

• Dawny język poezji jest joński, inny niż adaptowany nowogrecki.
• Stobajos zachowuje utwór dziś oznaczony 395 Page.
• Późniejsze Anakreontyki są wierszami innych autorów w jego tradycji.