Pawlos Sidiropulos

Sidiropulos urodził się w Atenach 27 lipca 1948 roku w zamożnej rodzinie; do jego szóstego roku życia rodzina mieszkała w Salonikach, w domu dziadka, a potem osiadła w Atenach. Ze strony matki był prawnukiem Aleksisa Zorbasa, prawdziwego człowieka stojącego za Zorbą Kazantzakisa, i siostrzeńcem pisarki Elli Aleksiu. W 1967 roku wstąpił na wydział matematyki Uniwersytetu w Salonikach, ale scena rockowa miasta interesowała go bardziej niż studia, które stopniowo porzucił. Dyktatura wojskowa z lat 1967–1974 uczyniła z rocka język wolności: długie włosy, gitary i głośna muzyka budziły podejrzliwość reżimu.

W 1969 roku założył z gitarzystą Pandelisem Delijanidisem duet Δάμων και Φιντίας (Damon i Fintiasz), a na początku lat 70. śpiewał z grupą Μπουρμπούλια. Po upadku junty śpiewał na płytach kompozytora Jannisa Markopulosa. W 1978 roku połączył siły z młodym ateńskim zespołem Σπυριδούλα (Spiridula), by nagrać własne piosenki, a w 1979 roku zagrał główną rolę w filmie Ο ασυμβίβαστος (Nieprzejednany). Od 1980 roku do końca życia grał z zespołem Οι Απροσάρμοστοι (Nieprzystosowani), nagrywając albumy i koncertując w całej Grecji.

Jego życie naznaczyły ekscesy świata rocka, a przez lata zmagał się z uzależnieniem od heroiny. Zmarł w Atenach 6 grudnia 1990 roku, w wieku czterdziestu dwóch lat, z przedawkowania. Jego śmierć wstrząsnęła pokoleniem, dla którego był głosem innej, wolniejszej Grecji, i uczyniła go legendą greckiego rocka.

Wielki wkład Sidiropulosa był w równym stopniu językowy, co muzyczny. Grecki rock lat 60. i 70. często naśladował wzorce brytyjskie i amerykańskie i śpiewał po angielsku. On upierał się przy grece, i to przy bardzo szczególnej grece: języku ulicy, studentów i nocnych marków, zmieszanym z ironią, grami słów i nagłymi chwilami poezji. Jego teksty mówią o samotności w wielkim mieście, o miłości i jej porażkach, o narkotykach, konformizmie i buncie, i drwią z szacownego społeczeństwa, do którego odmówił przynależności.

Album Φλου (Rozmazany, nagrany w 1978 roku i wydany w maju 1979 roku z Σπυριδούλα) sprzedał się początkowo w mniej niż 5000 egzemplarzy, ale był wznawiany wciąż na nowo; w 1992 roku redaktorzy magazynu Ποπ & Ροκ uznali go za najlepszy album w historii greckiego rocka. Piosenka Μπάμπης ο Φλου (Babis Rozmazany), portret rozmarzonego, zagubionego młodego człowieka, należy do jego najbardziej znanych. Z Οι Απροσάρμοστοι wydał Εν λευκώ (Wolna ręka, 1982), którego niektóre piosenki cenzura zakazała w radiu, oraz Zorba the Freak (1985), którego tytuł gra z najsłynniejszym greckim stereotypem, Grekiem Zorbą, i pokazuje jego chęć zerwania z kliszami o greckości. W 1989 roku ukazał się album koncertowy Χωρίς μακιγιάζ (Bez makijażu).

Jego głos nie był wygładzony i nigdy nie zabiegał o sukces komercyjny; liczyła się szczerość. Wielu muzykom, którzy przyszli po nim, pokazał, że język grecki może udźwignąć muzykę rockową, niczego nie tracąc.

Ponad trzydzieści lat po śmierci Sidiropulos pozostaje w Grecji postacią kultową. Młodzi ludzie, którzy nie byli jeszcze na świecie, gdy zmarł, noszą jego twarz na koszulkach i śpiewają jego piosenki, a koncerty i albumy w hołdzie od innych artystów wciąż się pojawiają, zwłaszcza w grudniu, w rocznicę jego śmierci. Jego płyty wznawiano wiele razy, a filmy dokumentalne i książki opowiadają jego historię. W Salonikach i Atenach jego nazwisko pada w każdej rozmowie o greckim rocku. Uczący się może zacząć od Μπάμπης ο Φλου i albumu Φλου: słuchanie z tekstem w ręku to doskonały sposób, by nauczyć się prawdziwej mówionej greki, łącznie ze slangiem, którego nie uczy żaden podręcznik.

• Ze strony matki był prawnukiem Aleksisa Zorbasa, pierwowzoru Zorby Kazantzakisa, co dodaje dodatkowego smaczku tytułowi jego albumu Zorba the Freak.
• Postanowił śpiewać rocka po grecku w czasach, gdy wiele greckich zespołów rockowych śpiewało po angielsku.
• Φλου sprzedał się w momencie premiery w mniej niż 5000 egzemplarzy; w 1992 roku magazyn Ποπ & Ροκ uznał go za najlepszy grecki album rockowy wszech czasów.
• Był też aktorem: zagrał główną rolę w filmie Ο ασυμβίβαστος (1979) i zaśpiewał wszystkie jego piosenki.