Życie
Polibiusz pochodził z arkadyjskiego Megalopolis, elity politycznej Związku Achajskiego. Żył w II wieku p.n.e.; przybliżone daty nie są udokumentowanymi urodzinami. Polityka ukształtowała ideał historyka. Cenił rządy, wojnę i miejsca, nie piękne mowy bez praktyki.
W 167 po zwycięstwie Rzymu nad Macedonią z Achajami przewieziono i zatrzymano go w Italii. Przymusowy pobyt, nie swobodna podróż naukowa. Bliskość Scypiona Emilianusa dała wyjątkowy dostęp do przywódców. Ocaleni mogli wrócić 150. Później widział zniszczenie Kartaginy 146. Perspektywa jest złożona: grecki elitarny uczestnik wyjaśnia Rzym z lojalnościami, uprzywilejowanymi kontaktami i ocenami. Dostęp daje wiedzę, nie wspólny neutralny głos wszystkich podbitych społeczności.
Dzieła

Dzieje miały czterdzieści ksiąg. Tylko część zachowana ciągle, wiele w wyciągach i fragmentach. Łączą Śródziemnomorze dla wyjaśnienia Rzymu. Wstęp wraca do 264, centrum zaczyna 220 i sięga następstw 146. To daty wydarzeń, nie publikacji.
Tabela to części jednego dzieła, nie pięć oddzielnych wydań. III zawiera wojnę Hannibala i przyczyny, VI ustrój rzymski, XII metodę. Polibiusz żąda przyczyn obok słów i czynów. Cytat jest argumentem autora, nie zapisem mowy bitewnej. Liczą się dokumenty, pytania do znających, geografia i doświadczenie. Krytyka historyków jest jednak polemiczna; achajskie sympatie i Scypion wpływają na pochwały, winy i brakujące głosy. Można cenić żądanie wyjaśnienia i badać zastosowanie. Wyjaśnienie rzymskiego sukcesu nie aprobuje każdego działania.
Dziedzictwo w dzisiejszej Grecji
Podziel nowogrecki reportaż na σειρά γεγονότων i πιθανή αιτία. Pierwsza kolumna: datowane czyny; druga: wyjaśnienie i dowody. Pisz z έπειτα, potem επειδή: drugie twierdzi więcej, kolejność nie dowodzi przyczyny. Dodaj σύμφωνα με τον συγγραφέα dla interpretacji Polibiusza. Ćwiczysz porządek, przyczynowość i zastrzeżenia. B 2 to dostosowany nowogrecki tekst; dawna proza i rękopisy wymagają innej pomocy.
Czy wiesz, że…?
- Z Megalopolis w Arkadii.
- Zatrzymany w Italii od 167 p.n.e.
- Dzieje miały czterdzieści ksiąg.
- Więzi polityczne należą do oceny źródła.
Najważniejsze dzieła
| Tytuł grecki | Tytuł | Rok |
|---|---|---|
| Ἱστορίαι Α΄ | Dzieje I: wstęp | 2nd c. BC (section of one work; undated) |
| Ἱστορίαι Γ΄ | Dzieje III: Hannibal i przyczyny | 2nd c. BC (section of one work; undated) |
| Ἱστορίαι Ϛ΄ | Dzieje VI: ustrój rzymski | 2nd c. BC (section of one work; undated) |
| Ἱστορίαι ΙΒ΄ | Dzieje XII: metoda historyczna | 2nd c. BC (section of one work; undated) |
| Ἱστορίαι ΛΗ΄–ΛΘ΄ | Dzieje XXXVIII–XXXIX:146 i następstwa | 2nd c. BC (section of one work; undated) |
Wers do zapamiętania
δεύτερον τὴν αἰτίαν πυνθάνεσθαι
Po dzisiejszemu greckuΔεύτερον, να ερευνούμε την αιτία.
deuteron ten aitian pynthanesthai
Po drugie, zbadać przyczynę.



































