Amalia Mutusi

Amalia Mutusi urodziła się w Atenach w rodzinie teatralnej: jej matka to aktorka Nonika Galinea, a siostra Arietta Mutusi również jest aktorką. Studiowała w szkole aktorskiej Teatru Sztuki Karolosa Kuna (Θέατρο Τέχνης), a następnie kontynuowała naukę w Nowym Jorku, w HB Studio i w szkole aktorskiej Williama Espera.

Po powrocie do Aten współzałożyła Teatr Thission (Θέατρο Θησείον), działający w latach 1985–1998, i grała we wszystkich jego przedstawieniach w reżyserii Michaila Marmarinosa, m.in. w Medei Eurypidesa, Hamlecie Szekspira i Elektrze Sofoklesa. Łącznie spędziła około dwudziestu lat z Marmarinosem i kompozytorem Dimitrisem Kamarotosem. Ściśle współpracowała też z reżyserem Lefterisem Vogiatzisem przy Oczyszczonych Sarah Kane (2000), Antygonie Sofoklesa (2007) i Amfitrionie Moliera (2012), a także z reżyserami takimi jak Yannis Kokkos, Yannis Houvardas, Thomas Moschopoulos, Dimiter Gotscheff i Yorgos Lanthimos.

Nauczanie towarzyszy scenie. W latach 1995–2000 uczyła aktorstwa na Uniwersytecie w Patras i w szkole teatru Embros, a w 2015 roku wykładała w szkole aktorskiej Konserwatorium Ateńskiego (Ωδείο Αθηνών). Dla Greckiego Teatru Narodowego współprowadziła też Międzynarodowe Warsztaty Dramatu Antycznego w Epidauros, skupione na pieśni chóru z Antygony Sofoklesa.

Jej kariera opiera się przede wszystkim na tragedii antycznej, często w wielkich teatrach pod gołym niebem. Grała Elektrę w Orestei wystawionej przez Yannisa Kokkosa w Teatrze Narodowym (2001) oraz tytułową rolę w Μήδεια (Medei) Eurypidesa w reżyserii Antonisa Antypasa, w przekładzie Jorgosa Chimonasa i z muzyką Eleni Karaindrou. Ta Medea odniosła sukces w antycznym teatrze w Epidauros w 2011 roku i we wrześniu wróciła do Odeonu Heroda Attyka. W 2015 roku była Ifigenią w Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων (Ifigenii w Taurydzie) Eurypidesa dla Teatru Państwowego Grecji Północnej, w reżyserii Thomasa Moschopoulosa.

Jej repertuar współczesny jest równie szeroki, od Szekspira, Czechowa, Ibsena i Racine’a po Sarah Kane. Była Ofelią w Hamlecie z 1998 roku i wróciła do sztuki jako Gertruda w inscenizacji Yannisa Houvardasa w Onassis Stegi w 2015 roku. W sezonie 2007/08 zagrała Annę w Siedmiu grzechach głównych Brechta i Weilla w Greckiej Operze Narodowej i mówiła, że libretto po grecku było wielkim wyzwaniem. Na ekranie znana jest z filmu Χαρά (Radość) Eliasa Jannakakisa.

W wywiadach nazywa aktorstwo „sztuką bardzo praktyczną”: tak jak pianista uczy się, jak długo naciskać każdy klawisz, aktor musi podejść do tekstu poetyckiego przez jego brzmienie, i dlatego przekład tak wiele znaczy.

Jej praca jest udokumentowana w cyfrowym archiwum Greckiego Teatru Narodowego, gdzie programy, wycinki prasowe i zdjęcia opisują przedstawienia takie jak Oresteja z 2001 roku i Czwarta siostra (2003), w której grała Katię. Przekazuje też swój warsztat młodszym aktorom, od Patras i Embros po Konserwatorium Ateńskie i warsztaty dramatu antycznego w Epidauros.

Spróbuj: znajdź jej zdanie we współczesnej grece «Ο Ευριπίδης πείραξε τον μύθο για να τον φέρει πιο κοντά στην πραγματικότητα» (Eurypides zmienił mit, by przybliżyć go do rzeczywistości) w wywiadzie dla Το Βήμα z 2015 roku. Przekaż je własnymi słowami, zaczynając od Η Μουτούση είπε ότι… (Mutusi powiedziała, że…). Potem opisz po grecku działanie sceniczne, na przykład Η Ιφιγένεια βγαίνει στη σκηνή… (Ifigenia wychodzi na scenę…).

• Grała Ofelię w 1998 roku i Gertrudę, matkę Hamleta, w 2015 roku; mówiła, że dawna rola zostaje w niej „jak geny”.
• Opisała Ifigenię jako „krajobraz odcieni”: nie wyraźna noc czy dzień, lecz przejście ku świtowi.
• Odbierając nagrodę filmową w 2013 roku, powiedziała, że uznanie ludzi z branży liczy się bardziej niż uznanie publiczności.