Anita e Tegeas

Anita e Tegeas lidhet me Arkadinë në Peloponez dhe zakonisht vendoset në fillim të shekullit III p.e.s. Datat e sakta të lindjes e vdekjes nuk njihen. Epigramet e ruajtura japin takim më të qartë me veprën se biografia e hollësishme. I përkasin zhvillimit të hershëm helenistik të formës dikur të lidhur me mbishkrime varresh e dhuratash. Anita futi lojëra fëmijësh, kafshë, zi dhe vende rurale mikpritëse. Tiparet dorike janë shkrim poetik antik, jo bisedë e fillestarit sot.

Lexuesit e mëvonshëm ruajtën emrin mes poetëve grekë. Në hapjen e antologjisë Στέφανος (Kurora), Meleagri i paraqet vargjet si zambakë të thurur në kurorën poetike. Antipatri i Selanikut e përfshin në nderimin e nëntë poeteve. Këto dëshmi dokumentojnë pritjen, pa dhënë historinë familjare që mungon apo provuar çdo vend. Sot poezitë gjenden të shpërndara në librat tematikë të Antologjisë greke. Zërat ndryshojnë: udhëtari merr ftesë, Hermesi flet në udhëkryq, delfini i ngordhur kujton detin. Ndryshimi tregon gjerësinë e poetes, jeta private e së cilës mbetet kryesisht e panjohur.

Poezitë e Anitës ndryshojnë këndvështrim në skena të vogla. Në Antologjinë greke 6.312, fëmijët i vënë frerë cjapit dhe luajnë garë kuajsh pranë tempullit. Gëzimi fëmijëror ka shikues hyjnor. Në 9.144 Afërdita sheh detin e ndritshëm, që reagon ndaj figurës. Shenjtërorja bregdetare lidh vështrim, mbrojtje dhe lundrim. Në 7.215 flet delfini i hedhur në breg; lëvizja e kujtuar në det kundrejt palëvizshmërisë krijon humbje përmes zërit të imagjinuar.

Ftesa 9.313 mbledh dafinën, ujin, punën verore dhe flladin perëndimor në katër vargje. Ofron lehtësim trupor, jo listë peizazhi. Në 9.314 Hermesi prezantohet në udhëkryq e u jep udhëtarëve pushim pranë burimit. Këto janë zëra poetikë, jo shënime udhëtimesh të Anitës. Datat e veçanta nuk njihen; tabela ndjek numrat e antologjisë. Skena mbështet fjalitë e reja Κάθομαι στη σκιά (Ulem në hije) dhe Πίνω δροσερό νερό (Pi ujë të freskët), ndryshe nga vargu dorik antik.

Hapni Antologjinë greke 9.313 në Anthologia Graeca me përshtatjen tonë të fillimit. Gjeni gjethet, ujin e ftesën për pushim. Vizatoni një pemë e një gotë ujë si skenë të sotme. Thoni Κάθομαι στη σκιά (Ulem në hije), Πίνω δροσερό νερό (Pi ujë të freskët). Tregoni hijen për στη σκιά (në hije), gotën për δροσερό νερό (ujë i freskët). Shtoni si ndiheni pas pushimit. Përshkruani ndalesë jashtë; dialekti e metri antik mbeten veç gjuhës A2 të përshtatur.

• Meleagri i paraqet poezitë e Anitës si zambakë në kurorën hyrëse të antologjisë.
• Ftesa nën dafinë në 9.313 ka vetëm katër vargje.
• Delfini në breg në 7.215 flet në vetën e parë.