Konstantinos Volanakis

Volanakis 1837'de, o sırada hâlâ Osmanlı yönetiminde olan Girit'in Kandiye kentinde doğdu. Genç bir adamken pek çok Yunan tüccarın bürosunun bulunduğu hareketli Avusturya limanı Trieste'ye gitti ve 1856'dan itibaren orada eniştesi Afentoulis'in şeker ticarethanesinde muhasebeci olarak çalıştı. Defterlerinin kenarlarına bile gemiler ve limanlar çizerdi; 1860'ta Afentoulis, o dönem Yunan ressamlarının başlıca okulu olan Münih'e gidip Güzel Sanatlar Akademisi'nde, muhtemelen Karl von Piloty'nin yanında okuması için masraflarını karşıladı.

Münih'te hayatının konusunu seçti: deniz. Adriyatik'te Avusturya ile İtalya arasında yapılan Lissa deniz savaşının (1866) büyük bir tablosuyla ün kazandı; tablo Avusturya imparatorunun açtığı bir yarışmayı kazandı ve bugün Budapeşte Güzel Sanatlar Müzesi'ndedir. Uzun yıllar Almanya'da kaldı, sergilere tablolar gönderdi ve yavaş yavaş bir gemi ressamı olarak ün kazandı.

1883'te Yunanistan'a döndü ve her gün gemileri izleyebileceği Atina'nın limanı Pire'ye yerleşti. 1883'ten 1903'e kadar Atina Güzel Sanatlar Okulu'nda ders verdi ve pek çok genç ressam deniz resmini ondan öğrendi. Saygı görüyordu ama hiç zengin olmadı; geçimini sağlamak için birçok küçük tablo satmak zorunda kaldı. 29 Haziran 1907'de Pire'de öldü ve cenazesine yalnızca bir avuç insan geldi.

Volanakis, Nikolaos Gizis, Nikiforos Litras ve Georgios Iakovidis ile birlikte Bavyera'da eğitim görmüş on dokuzuncu yüzyıl Yunan ressamları topluluğu olan Münih Okulu'na (Σχολή του Μονάχου) aittir. Meslektaşları köy sahneleri, portreler ve alegoriler resmederdi; Volanakis ise suyu resmetti. Denizin kendisinin, rengiyle, ışığıyla ve ruh hâlleriyle ana konu olduğu ilk Yunan sanatçıdır.

Eserinin iki yüzü vardır. Bir yanda büyük tarihî sahneler bulunur: Yunan devleti için resmedilmiş Salamis gibi deniz savaşları ve her Yunan çocuğunun bildiği 1821 olayları, örneğin bir Türk firkateyninin bir Yunan yangın gemisi tarafından yakılması (1882). Bunlar duman, alev ve kırık direklerle dolu büyük, dramatik tuvallerdir. Öbür yanda, ve bugün daha çok sevilenler, sakin tablolar vardır: rüzgâr bekleyen yelkenliler, gün batımında Pire limanı, ağlarını çeken balıkçılar, altın rengi akşam ışığında demirli gemiler. Burada çizim kesindir, çünkü bir geminin her halatını bilirdi; ama asıl konu suyun üzerindeki ışıktır.

Bunlardan, çoğu küçük boyutlu yüzlerce tablo yaptı ve bu tablolar Yunan deniz resmini başlı başına bir tür hâline getirdi. Ondan genç çağdaşı Ioannis Altamouras ve daha sonra Vassileios Hatzis de Yunan denizini konu edindi; birlikte Yunan deniz ressamlarının ilk kuşağını oluştururlar.

Volanakis'i tanımak için en iyi yer, aralarında Volos limanı (1875) gibi sakin liman sahnelerinin de bulunduğu büyük bir tablo grubuna sahip olan Atina'daki Ulusal Galeri'dir (Εθνική Πινακοθήκη); Pire'deki Deniz Müzesi'nde 1882 tarihli yangın gemisi tablosu vardır. Diğerleri Yunan kamu ve özel koleksiyonlarına aittir ve düzenli olarak müzayedelerde çıkar; burada deniz resimleri on dokuzuncu yüzyılın en çok aranan Yunan tabloları arasındadır. Deniz savaşları Yunan okul kitaplarını ve Devrim hakkındaki kitapların kapaklarını süsler, birçok Yunan kentinde sokaklar onun adını taşır: Οδός Βολανάκη (Volanakis Sokağı). Yunanlılar parıldayan bir denizde bir yelkenlinin tablosuna baktıklarında akıllarına çoğu zaman tek bir kelime gelir: «Βολανάκης» (Volanakis).

• Yeteneğini Trieste'de memur olarak çalışırken, boş zamanlarında gemiler çizerek keşfetti.
• Ününü bir Yunan savaşıyla değil, Avusturya ile İtalya arasındaki bir deniz savaşının tablosuyla kazandı.
• Denizi tek büyük konusu yapan ilk Yunan ressamlardan biriydi.
• Limanın gemilerini her gün izleyebilmek için Pire'de yaşadı.