Dimitra Siaterli

Dimitra Siaterli 1952’de Mora’daki Argos’ta doğdu. 1971–1977 yılları arasında Bologna Güzel Sanatlar Akademisi’nde okudu; 1975’te resim bölümünden mezun oldu ve 1977’de orada dekorasyon eğitimini tamamladı. 1975–1977 arasında Yunanistan’ın küçük işletmeler ve el sanatları kuruluşu EOMMEX’in bursu, yeni baskı tekniklerine yönelik çalışmasını destekledi ve o da bakır gravüre yoğunlaştı. Aynı yıllarda, daha sonra eşi olan baskı sanatçısı Pino Pandolfini’nin atölyesinde çalıştı.

1977’de Yunanistan’a döndü ve Pandolfini ile Atina Baskı Sanatı Merkezi’ni kurdu. 1983’ten itibaren mekâna müdahaleler yaptı: ses ve şiirle birleşen yapılar, heykeller ve performanslar. 1989’da Baskı Sanatı Merkezi grubunun kurucu üyelerinden oldu ve 1991’den itibaren sanatçı yayınları ile kitap resimlemeleri üretmeye başladı. 2010–2016 yılları arasında Batı Makedonya Üniversitesi’nde baskı sanatı ve basılı sanat dersleri verdi. Yunan Baskı Sanatçıları Birliği üyesidir; Argolida İl Yönetimi ona 2004’te ve yeniden 2008’de Kültür Ödülü’nü verdi. Eserleri Ulusal Galeri ve Atina Belediyesi Pinakotek’i gibi koleksiyonlarda bulunuyor.

Siaterli baskı sanatı, enstalasyon ve düz heykelle çalışır; kalıplarını ahşap, çinko, bakır, demir ve linolyum üzerinde keser ve oyar. 2026’da CultureNow’a verdiği bir röportajda iki aşamadan söz etti: önce kalıpla uzun ve deneysel bir ilişki; sonra baskılarla birlikte renk, kâğıt ve baskıyla yeni bir ilişki. Bu nedenle kalıbı ve baskısını eşit değerde sunar; birçok kalıp bağımsız eser olarak yer alır. Πιθανές Νήσοι (Olası Adalar), 1991 tarihli renkli bir asitli gravür, baskılarından biridir.

Örümcek ağı 1983’ten beri eserinin içinden geçer. Onu Athena’ya meydan okuyan Arakhne mitosu olarak, bir tuzak, bir şehir planı ve bir dayanışma ağı olarak ele aldı; her fikre göre halat, dikiş ipliği, deri, kumaş ya da tel seçti. 1995’te Atina’daki Galeri 7’de açtığı kişisel sergi, adını Platon’a atfettiği bir cümleden aldı: Ιστός ψυχοδιάβατος πλεκτάνην εαυτώ δαιδαλεύεται. Aynı yıla ait iki küçük bakır gravür, Φιάλη κλειστή (Kapalı Şişe) ve Φιάλη ανοιχτή (Açık Şişe), Sotiris Felios Koleksiyonu’ndadır. Vasia Magoula’nın küratörlüğünde 2026’da Atina Belediyesi Pinakotek’inde açılan retrospektifi Συνεκτικά Δίκτυα (Bağlayıcı Ağlar), ince bakır tellerden bir ağ ile çocuk ve gençlerin delikli ahşap figürlerinden oluşan bir dizi olan Σκιές’i (Gölgeler) içeriyordu.

Siaterli’nin yolu Yunan baskı sanatını bir atölyenin hayatıyla birleştirir. 1977’de kurucu ortağı olduğu Atina Baskı Sanatı Merkezi, kendi sergi alanı ETCH INK ile kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olarak sürüyor. İlk etkinlik olarak Felios Koleksiyonu’nun Φιάλη κλειστή (Kapalı Şişe) sayfasını açın; 1995 tarihli, yalnızca 19 × 6 cm’lik bir bakır gravür. Yunanca üç şeyi adlandırın: η μήτρα (baskı kalıbı), το τύπωμα (baskı), το χαρτί (kâğıt). Sonra πρώτα ve μετά ile kendi iki cümlenizi kurun: Πρώτα δουλεύει τη μήτρα. Μετά έρχεται το τύπωμα. (Önce kalıp üzerinde çalışıyor. Sonra baskı geliyor.) Bu alıştırma cümleleri onun baskı sanatına dair genel anlatımını izler; bu belirli baskının nasıl yapıldığına dair belgelenmiş bir açıklama değildir.

• Yunancada μήτρα hem baskı kalıbı hem de rahim anlamına gelir; bu da kalıbı anne olarak gören imgesine çift anlam katar.
• Baskı kalıbını çoğu zaman baskısının yanında eşit değerde bir eser olarak sergiler.
• Felios Koleksiyonu’ndaki iki Φιάλη gravürü her biri yalnızca 19 × 6 cm’dir.
• 2026’da Atina Belediyesi Pinakotek’indeki sergisi 1980’lerden bugüne eserleri kapsıyordu.