Lena Kitsopulu

Lena Kitsopulu (Kitsopoulou), yayınevi Metaixmio’ya ve Yunan kitap veri tabanı Biblionet’e göre 1971’de Atina’da doğdu; bir Fransız tiyatro programı ise 1976 yılını verir. Karolos Koun Sanat Tiyatrosu’nun (Θέατρο Τέχνης) drama okulunda oyunculuk eğitimi aldı ve 1994’te mezun oldu. Ardından klasik ve modern oyunlarda ve filmlerde rol aldı. 1997’de Selanik Uluslararası Film Festivali’nde Dimitris Athanitis’in No Sympathy for the Devil filmiyle en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı.

Yazmak kısa sürede onun için oyunculuk kadar önemli hâle geldi. 2006’da Kedros yayınevi ilk öykü kitabı Νυχτερίδες’i (Yarasalar) yayımladı; kitap Διαβάζω (Okuyorum) dergisinin ilk kitap ödülünü aldı. O zamandan beri daha çok yazar ve yönetmen olarak çalışıyor. Gazetelere de yazıyor ve antolojilere öyküler veriyor; örneğin Yunanistan’daki ekonomik kriz üzerine 2013’te çıkan bir derlemeye.

Oyunları İngilizce, Fransızca, Almanca, İspanyolca ve Lehçeye çevrildi; Yunanistan’ın yanı sıra Londra ve Berlin’de de sahnelendi. Şarkıcı olarak da sahneye çıkıyor. 2015 tarihli öykü kitabı Το μάτι του ψαριού (Balığın Gözü), 2016’da Yunan Devlet Öykü ve Uzun Öykü Ödülü’nün kısa listesine girdi. Atina’da yaşıyor ve çalışıyor.

Kitsopulu’nun öyküleri kısa ve dolaysızdır. Νυχτερίδες ile sonraki kitapları Μεγάλοι δρόμοι (Büyük Yollar, Metaixmio, 2010) ve Το μάτι του ψαριού, aramızda yaşıyor gibi görünen ama kayıp, hayal kırıklığı ve ölümle karşılaşan sıradan insanları anlatır. Eleştirmenler onun kesik cümlelerine ve gerçeküstü, bazen karanlık dokunuşlarına dikkat çeker. Μεγάλοι δρόμοι’dan iki öykü sahneye uyarlandı.

En bilinen tiyatro metni bir uzun öykü olarak doğdu. Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. (Kedros, 2009), hayatını, daha doğrusu dünyayı değiştirmeye karar veren 37 yaşında bir kadını anlatır. Başlığın her harfi, kadının acı ve komik “hayat felsefesindeki” bir kelimeyi başlatır. 2009’da Yunanistan Ulusal Tiyatrosu metni, Kitsopulu ile kadını oynayan Maria Protopappa’nın yönetiminde monolog olarak sahneledi; 2011’de oyun Milano’daki Piccolo Teatro’ya gitti. Sahnede kadın seyirciyle, kendisiyle ve çevresindeki her şeyle konuşur; acı tatlı, alaycı ve komik sözler bir sel gibi akar.

Oyunları çoğu zaman Yunan tarihini ve mitlerini çıkış noktası olarak alır. Αθανάσιος Διάκος – Η επιστροφή (Athanasios Diakos – Dönüş, Atina Festivali, 2012) adını 1821’in bir kahramanından alır. Aoustras or the Hardness (Ulusal Tiyatro, 2011) ve Little Red Riding Hood – The First Blood (Onassis Kültür Merkezi, 2014) başka yollar izledi. Temmuz 2023’te Aristofanes’in Σφήκες (Eşekarıları) oyununu Epidavros antik tiyatrosunda sahnelemesi eleştirmenleri keskin biçimde böldü.

Kitsopulu’nun metinleri Yunan sahnelerinde ve kitap raflarında yaşamaya devam ediyor. 2021’de Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α., Dimitra Dermitzaki’nin yönetiminde ve Kitty Paitazoglou’nun yorumuyla Zina Tiyatrosu’nda Atina’ya döndü; 2025’te Metaixmio Νυχτερίδες ve Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.’yı yeniden yayımladı. Ulusal Tiyatro’nun dijital arşivi 2009 gösteriminin fotoğraflarını, programlarını ve basın kupürlerini saklıyor. Yunanca bir alıştırma için bu arşiv kaydını açın ve başlığı harf harf okuyun. Monoloğun tamamı yetişkinlere yönelik edebiyattır, A1 okuması değildir; bu yüzden yalnızca biçimini ödünç alın: seyirciyle konuşan tek bir kişi. Üç satırlık kendi monoloğunuzu yazın: Είμαι η Μαρία (Ben Maria’yım). Μένω στην Αθήνα (Atina’da yaşıyorum). Μιλάω για τη ζωή μου (Hayatım hakkında konuşuyorum). Sonra yüksek sesle okuyun.

• İlk kitabından önce, 1997’de Selanik film festivalinde en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı.
• Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. başlığı bir kadın adına, Μαιρούλα’ya benzer, ama her büyük harf ayrı bir kelimeyi temsil eder.
• Mart 2011’de Ulusal Tiyatro’nun Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. gösterimi Milano’daki Piccolo Teatro’da sahnelendi.
• Athanasios Diakos üzerine oyunu, 2013’te Almanya’daki Heidelberg Stückemarkt’ın Uluslararası Yazar Ödülü’nü kazandı.