Georgios Karaiskakis

Karaiskakis 1782 civarında batı Teselya'daki Agrafa dağlarında, Mavrommati köyü yakınlarında doğdu. Daha kendi sağlığında anlatılan hikâyeye göre annesi bir rahibe, babası ise bir klefti, yani dağlarda yaşayan bir kanun kaçağıydı; bu yüzden düşmanları (ve bazen dostları) ona «ο γιος της καλογριάς» (rahibenin oğlu) derdi. Yoksulluk içinde büyüdü, gençken dağa çıktı ve birçok klefti gibi bir süre Epir'in Osmanlı hâkimi Yanyalı Ali Paşa'nın muhafızlarında hizmet etti; savaşı ve siyaseti orada zor yoldan öğrendi.

1821'de Devrim patlak verdiğinde batı Orta Yunanistan'da armatolos, yani silahlı bir çetenin kaptanı olarak savaştı. Cesur ve zekiydi ama aynı zamanda gururlu ve zor biriydi; 1824'te Mesolongi'deki bir Yunan meclisi onu hain ilan edecek kadar ileri gitti, ancak kısa süre sonra yeniden göreve alındı. Yıllarca verem ve ateşten muzdarip oldu; en kötü anlarda bile renkli küfürleri ve şakalarıyla tanınırdı.

1826'da, Devrim çökmek üzereyken hükümet onu Rumeli başkomutanı (αρχιστράτηγος) yaptı. Atina yakınlarındaki Haydari'de ve özellikle Kasım 1826'da Arahova'da bir dizi zafer kazandı, ardından Akropolis'teki Osmanlı kuşatmasını kırmak için ordusunu Faliro'da topladı. 22 Nisan 1827'de bir çatışmada vuruldu ve ölümcül şekilde yaralandı; ertesi gün, 23 Nisan'da, isim günü olan Aziz Yorgi yortusunda öldü.

Karaiskakis kitap yazmadı; onun eseri bir seferdi. 1826 yazında Reşid Mehmed Paşa'nın (Kütahi) Osmanlı ordusu Atina Akropolisi'ni kuşatıyordu ve Orta Yunanistan'ın büyük kısmı yeniden Osmanlı denetimine girmişti. Karaiskakis büyük Osmanlı ordusunu açık savaşta yenemeyeceğini anladı ve kleftilerin taktiklerini kullandı: dağlarda hızla hareket etti, ikmal hatlarını kesti ve yalnız kalmış birliklere saldırdı.

En büyük başarısı Kasım 1826'da Parnassos Dağı'nın yamaçlarındaki Arahova'da geldi. Mustafa Bey komutasındaki bir Osmanlı kuvvetini köyde kıstırdı ve karda süren günlerce çarpışmadan sonra yok etti; bu zafer bütün Rumeli'de Yunanların moralini yükseltti ve hâlâ her yıl Arahova'da kutlanır. Sonraki haftalarda adamları bölgenin büyük kısmını geri aldı; Distomo çevresinde ve başka yerlerde çatışmalar yaşandı.

1827'nin başında Akropolis'i kurtarmak için ordusunu Faliro ve Pire kıyılarına indirdi ve artık Yunan kuvvetlerine komuta eden yabancı subaylarla, Lord Cochrane ve General Richard Church ile huzursuz bir iş birliği yaptı. Nisan 1827'deki ölümü orduyu askerlerin güvendiği bir liderden yoksun bıraktı; birkaç gün sonra kötü planlanmış bir saldırı başarısız oldu ve Akropolis haziranda teslim oldu. O zamandan beri birçok Yunan, Karaiskakis yaşasaydı hikâyenin farklı olacağına inanır. Mizahı, öfkesi ve adamlarına sadakati Makrigiannis gibi savaşçıların anılarından bilinir.

Her Yunan bu adı Pire'nin Neo Faliro semtindeki Γήπεδο Γεώργιος Καραϊσκάκης (Karaiskakis Stadyumu) sayesinde bilir; Olympiakos'un iç saha stadyumu, yaralandığı kıyıya yakın bir yere inşa edilmiştir. Atina'da ve birçok kasabada Karaiskakis meydanları, her yerde Καραϊσκάκη adlı sokaklar ve 1826 zaferinin her yıl anıldığı Arahova'da bir anıt vardır. Beyaz fustanellası ve kleftilere özgü uzun saçlarıyla portresi 1821'i anlatan okul tarih kitaplarında yer alır, Rumeli'nin halk türküleri de onun ölümünü anlatır. Maç günü Pire'ye giderseniz, binlerce kişinin onun adını haykırdığını duyarsınız.

• 23 Nisan 1827'de, isim günü olan Aziz Yorgi yortusunda öldü.
• «ο γιος της καλογριάς» (rahibenin oğlu) lakabı, annesinin rahibe olduğu hikâyesinden geliyordu.
• Savaşın büyük bölümünde verem hastasıydı ve yine de adamlarına en önden komuta etti.
• 1824'te kendi tarafı tarafından hain ilan edildi; iki yıl sonra aynı hükümet onu başkomutan yaptı.