Georgios Jakobides

Jakobides 11 Ocak 1853'te, o dönemde Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı Midilli adasındaki Hidira köyünde doğdu. 1870'te Atina'ya giderek Sanat Okulu'nda (Güzel Sanatlar Okulu'nun öncüsü) okudu; burada ressamlığın yanı sıra heykeltıraşlık eğitimi de aldı. 1877'de bir burs onu Münih Güzel Sanatlar Akademisi'ne götürdü; Münih o sıralar Orta Avrupa'nın sanat başkenti ve Yunan resminin ikinci yurduydu: Nikolaos Gyzis ile Nikiforos Lytras ondan önce orada okumuştu ve yurda getirdikleri gerçekçi, ince işlenmiş üslup Yunanistan'da Münih Okulu adıyla bilinir.

Münih'te yirmi üç yıl kaldı. Ludwig von Löfftz ve Wilhelm von Lindenschmit'in yanında okudu, kendi atölyesini açtı, orada evlenip aile kurdu ve Münih, Berlin ve Paris'teki sergilerde madalyalar kazandı. Adını hem Alman hem Yunan alıcılar arasında duyuran çocuk ve büyükanne-büyükbaba sahnelerini 1880'ler ve 1890'larda Münih'te yaptı.

1900'de Yunan devleti onu, Atina'da yeni kurulan Ulusal Galeri'yi (Εθνική Πινακοθήκη) örgütlemesi için yurda çağırdı; galerinin ilk müdürü oldu ve 1918'e kadar bu görevde kaldı. 1904'ten itibaren Atina Güzel Sanatlar Okulu'nda da ders verdi; 1910'dan 1930'a kadar okulu yönetti ve koca bir Yunan ressam kuşağını yetiştirdi. 13 Aralık 1932'de Atina'da öldü.

Jakobides, Münih akademisinin cilalı gerçekçi tarzında resim yaptı: özenli desen, sıcak kahverengi iç mekânlar, tek bir ışık kaynağı ve bir duygunun tam o anında yakalanmış yüzler. Onun bu tarza kattığı şey bir konu ve mizah duygusuydu. Çocuk odasının küçük dramlarını ve kuşaklar arasındaki savaşı tekrar tekrar resmetti. «Η ψυχρολουσία»da (Soğuk Duş, 1898) bir kadın, bedeninin her kasıyla bağıran çıplak bir bebeğin üzerine su döker. «Τα πρώτα βήματα»da (İlk Adımlar, 1893) bir büyükanne, sandalyeyi bırakmak üzere olan bir çocuğa kollarını uzatır. «Το άτακτο εγγόνι»de (Yaramaz Torun, y. 1884) yaşlı bir adam durumun kontrolünü açıkça kaybetmiştir.

Hepsinin en ünlüsü, Münih'teki son yılında yaptığı ve bugün Atina Ulusal Galerisi'nde bulunan «Παιδική συναυλία»dır (Çocuk Konseri, 1900): oyuncak bir trompet, bir davul ve ellerine ne geçerse onunla korkunç bir gürültü koparan bir çocuk çetesi, ortadaki bebekse her şeyi son derece ciddiye alır. Tablo komik, şefkatli ve teknik olarak göz kamaştırıcıdır; Yunanların çoğunun onun adını duyduğunda aklına gelen görüntü budur.

Atina'ya döndükten sonra konuları değişti. Daha açık bir paletle Atina sosyetesinin portrelerini, çiçekli natürmortlar ve birkaç Attika manzarası yaptı; bunlar ustaca işlerdir, ama Yunanların sevdiği Münih'teki çocuklardır.

Yapılacak ilk şey, Atina Ulusal Galerisi'nde en iyi tablolarından birkaçının bir arada asılı olduğu salonda Çocuk Konseri'nin önünde durmaktır; resim ayrıca posterlerde, kartpostallarda ve okul sanat kitaplarında çoğaltılır ve pek çok Yunan evinde ya da büyükanne-büyükbabasının evinde bir baskısıyla büyümüştür. Midilli'de doğduğu köy Hidira'da 2008'de açılan Georgios Jakobides Dijital Müzesi, doğduğu yerde hayatını ve tablolarını ekranlarda sunar. Yunan sanat tarihinde adı Münih Okulu listesinde Gyzis ve Lytras'ın hemen ardından gelir ve on dokuzuncu yüzyıl sanatını anlatan her Yunan ders kitabı onun bağıran ya da kıkırdayan çocuklarından en az birini gösterir.

• Osmanlı yönetimindeki Midilli'de doğdu ve gençliğini Atina'da geçirdi; ada Yunanistan'a ancak 1912'de, o neredeyse altmış yaşındayken katıldı.
• Ressamlığın yanı sıra heykeltıraşlık eğitimi de aldı ve birkaç portre büstü yaptı.
• Yunanistan Ulusal Galerisi'nin ilk müdürüydü (1900–1918), ardından yirmi yıl boyunca Atina Güzel Sanatlar Okulu'nu yönetti.
• En ünlü tablosu Çocuk Konseri, 1900'de, Yunanistan'a kesin olarak döndüğü yılın ta kendisinde Münih'te yapıldı.