Alekos Alexandrakis

Alekos Alexandrakis werd op 27 november 1928 in Athene geboren. Hij volgde de toneelschool van het Nationaal Theater en stond in 1949 bij Katerina Andreadis gezelschap op het podium. Vroege films waren Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν (Zij die niet mogen liefhebben, 1951) en Η Αγνή του λιμανιού (Agni van de haven, 1952). Theater en film ontwikkelden zich tijdens zijn loopbaan samen.

In 1954 speelde hij Hippolytus in Euripides’ tragedie in het antieke theater van Epidaurus, geregisseerd door Dimitris Rontiris. Zijn films varieerden van romantisch drama tot komedie, waaronder Michael Cacoyannis’ Στέλλα (Stella, 1955). Als regisseur en acteur van Συνοικία το όνειρο (Een wijk genaamd Droom, 1961) richtte hij zich op mensen in een arme Atheense buurt. De censuur werd onderdeel van de plaats van deze film in de Griekse filmgeschiedenis.

Hij vormde ook toneelgezelschappen en werkte jarenlang professioneel samen met Nonika Galinea. In 1986 openden ze het Ilissia-theater. Televisie vergrootte zijn publiek in de jaren zeventig en later. Hij keerde naar het Nationaal Theater terug in Louise Pages Σαλόνικα (Salonika, 1998), en verscheen in Vasilis Douros’ Το φως που σβήνει (Dovend licht, 2000). In 2001 ontving hij het Gouden Kruis van de Orde van Eer. Hij overleed op 8 november 2005.

Ιππόλυτος (Hippolytus) uit 1954 toont Alexandrakis in een ensemble dat Euripides speelt. Hij vertolkte de titelrol, Thanos Kotsopoulos diens vader Theseus. De productie hoorde bij de vroege optredens van het Nationaal Theater in Epidaurus; het jaarlijkse festival werd het volgende jaar een instelling. Archiefbijschriften onderscheiden de acteursnamen van hun dramatische rollen.

Στέλλα (Stella, 1955) bracht hem in Cacoyannis’ film naast Melina Mercouri en Giorgos Fountas. Συνοικία το όνειρο (Een wijk genaamd Droom, 1961) gaf hem ook verantwoordelijkheid achter de camera. Het scenario van Tasos Livaditis en Kostas Kotzias volgt mensen in armoede die van een betere toekomst dromen. De neorealistische blik op het dagelijks leven botste met het aantrekkelijke Griekenlandbeeld van de autoriteiten.

In Dinos Dimopoulos’ Δεσποινίς Διευθυντής (Mejuffrouw directeur, 1964) speelt hij met Jenny Karezi in een komedie rond een technisch bedrijf. Later toneelwerk omvat Σαλόνικα (Salonika, 1998), geregisseerd door Yannis Iordanidis. Το φως που σβήνει (Dovend licht, 2000) vervolgde zijn filmcarrière met een andere generatie Griekse filmmakers. Deze producties verbinden een antiek personage, modern sociaal drama en populaire komedie via verschillende schrijvers, regisseurs en medespelers.

Open in het Dimitris Rontiris-archief van de gemeente Piraeus Φωτογραφίες από την παράσταση «Ιππόλυτος» (Foto’s van Hippolytus), gedateerd 11 juli 1954. Koppel in de notities Alexandrakis aan Ιππόλυτος en Kotsopoulos aan Θησέας. Vraag Ποιος παίζει τον Ιππόλυτο; en antwoord met de acteursnaam.

Schrijf daarna Ο Κωτσόπουλος παίζει τον Θησέα. Let op hoe na παίζει Ιππόλυτος verandert in τον Ιππόλυτο en Θησέας in τον Θησέα. Onze oefenzinnen steunen op de historische bezetting. De A2-tekst helpt een theaterdocument te lezen; de volledige tragedie en literaire taal vragen extra hulp. Het verschil tussen acteur en rol helpt ook bij andere Griekse programma’s en filmgegevens.

• Hij speelde Hippolytus in de Epidaurus-productie van het Nationaal Theater in 1954.
• Hij regisseerde Een wijk genaamd Droom (1961) en speelde erin.
• Het Ilissia-theater opende in 1986 door zijn samenwerking met Nonika Galinea.