Αλέκος Αλεξανδράκης

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Νοεμβρίου 1928. Εκπαιδεύτηκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και εμφανίστηκε στη σκηνή το 1949 με τον θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη. Στις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του περιλαμβάνονται οι ταινίες «Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν» (1951) και «Η Αγνή του λιμανιού» (1952). Θέατρο και κινηματογράφος αναπτύχθηκαν μαζί σε όλη την πορεία του.

Το 1954 έπαιξε τον Ιππόλυτο στην τραγωδία του Ευριπίδη στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, με σκηνοθέτη τον Δημήτρη Ροντήρη. Το κινηματογραφικό έργο απλώθηκε στο αισθηματικό δράμα και στην κωμωδία, ανάμεσά τους στη Στέλλα (1955) του Μιχάλη Κακογιάννη. Το 1961, ως σκηνοθέτης και ηθοποιός στη Συνοικία το όνειρο, στράφηκε στους ανθρώπους μιας φτωχής αθηναϊκής γειτονιάς. Η συνάντηση της ταινίας με τη λογοκρισία έγινε μέρος της θέσης της στην ιστορία του ελληνικού σινεμά.

Συγκρότησε επίσης θεατρικούς θιάσους, με μακρόχρονη επαγγελματική συνεργασία με τη Νόνικα Γαληνέα. Εγκαινίασαν το Θέατρο Ιλίσσια το 1986. Η τηλεόραση διεύρυνε το κοινό του στη δεκαετία του 1970 και αργότερα. Επέστρεψε στο Εθνικό με την παράσταση «Σαλόνικα» (1998) της Λουίζ Πέιτζ και εμφανίστηκε στην ταινία «Το φως που σβήνει» (2000) του Βασίλη Ντούρου. Το 2001 έλαβε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής. Πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 2005.

Ο Ιππόλυτος του 1954 δείχνει τον Αλεξανδράκη σε σύνολο που ερμηνεύει Ευριπίδη. Έπαιξε τον ομώνυμο ήρωα, ενώ ο Θάνος Κωτσόπουλος έπαιξε τον Θησέα, πατέρα του Ιππόλυτου. Η παραγωγή ανήκε στην πρώιμη παρουσία του Εθνικού στην Επίδαυρο· το ετήσιο φεστιβάλ καθιερώθηκε ως θεσμός την επόμενη χρονιά. Οι αρχειακές λεζάντες διατηρούν τη διάκριση ονομάτων ηθοποιών και δραματικών ρόλων.

Η Στέλλα (1955) τον έφερε στην ταινία του Κακογιάννη μαζί με τη Μελίνα Μερκούρη και τον Γιώργο Φούντα. Η Συνοικία το όνειρο (1961) του έδωσε ευθύνη και πίσω από την κάμερα. Με σενάριο των Τάσου Λειβαδίτη και Κώστα Κοτζιά, παρακολουθεί ανθρώπους που ζουν στη φτώχεια και φαντάζονται καλύτερο μέλλον. Η νεορεαλιστική προσοχή στην καθημερινότητα αμφισβήτησε την ελκυστική εικόνα της Ελλάδας που προτιμούσαν οι αρχές.

Στην ταινία «Δεσποινίς Διευθυντής» (1964), με σκηνοθέτη τον Ντίνο Δημόπουλο, παίζει δίπλα στην Τζένη Καρέζη σε κωμωδία γύρω από τεχνική εταιρεία. Μεταγενέστερη θεατρική δουλειά ήταν το Σαλόνικα (1998), σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη. Το φως που σβήνει (2000) συνέχισε την πορεία του σε άλλη γενιά του ελληνικού σινεμά. Οι παραγωγές δείχνουν πώς η δουλειά του ηθοποιού συνδέει αρχαίο ήρωα, σύγχρονο κοινωνικό δράμα και δημοφιλή κωμωδία, με διαφορετικούς συγγραφείς, σκηνοθέτες και συμπρωταγωνιστές.

Ανοίξτε την καταχώριση του Αρχείου Δημήτρη Ροντήρη του Δήμου Πειραιά Φωτογραφίες από την παράσταση «Ιππόλυτος», με χρονολογία 11 Ιουλίου 1954. Στις σημειώσεις συνδέστε τον Αλεξανδράκη με τον Ιππόλυτο και τον Κωτσόπουλο με τον Θησέα. Ρωτήστε «Ποιος παίζει τον Ιππόλυτο;» και απαντήστε με το όνομα του ηθοποιού.

Μετά φτιάξτε δεύτερη πρόταση: «Ο Κωτσόπουλος παίζει τον Θησέα». Παρατηρήστε πώς ο Ιππόλυτος γίνεται «τον Ιππόλυτο» και ο Θησέας «τον Θησέα» μετά το ρήμα «παίζει». Πρόκειται για δικές μας προτάσεις εξάσκησης με βάση την ιστορική διανομή. Το κείμενο A2 βοηθά στην ανάγνωση θεατρικού τεκμηρίου· η πλήρης τραγωδία και η λογοτεχνική γλώσσα χρειάζονται πρόσθετη υποστήριξη. Η ίδια διάκριση ηθοποιού και ρόλου χρησιμεύει και σε άλλα ελληνικά προγράμματα και κινηματογραφικούς συντελεστές.

• Έπαιξε τον Ιππόλυτο στην παραγωγή του Εθνικού στην Επίδαυρο το 1954.
• Σκηνοθέτησε και έπαιξε στη Συνοικία το όνειρο (1961).
• Το Θέατρο Ιλίσσια εγκαινιάστηκε το 1986 μέσα από την επαγγελματική συνεργασία του με τη Νόνικα Γαληνέα.