Leven
Dimitris Dimitriadis werd in 1944 in Thessaloniki geboren. In 1963 ging hij met een Belgische staatsbeurs naar Brussel om theater en film aan het INSAS te studeren. Daar schreef hij in 1966 zijn eerste stuk in het Frans: Η τιμή της ανταρσίας στην μαύρη αγορά (De prijs van opstand op de zwarte markt). Patrice Chéreau voerde het in 1968 op in het Théâtre de la Commune in Aubervilliers. Vanaf 1971 werkte hij ook professioneel als vertaler. Zijn eerste prozawerk, Πεθαίνω σαν χώρα (Ik sterf als een land), verscheen in 1978; daarna volgden de gedichtencyclus Κατάλογοι 1–4 (Catalogi 1–4, 1980) en Η νέα εκκλησία του αίματος (De nieuwe kerk van het bloed, 1983).
Zijn werk reisde vervolgens tussen Griekse en Europese podia. Het Parijse Odéon wijdde in 2010 een programma aan hem, met de wereldpremière van Ο κυκλισμός του τετραγώνου (De cirkel van het vierkant), geregisseerd door Giorgio Barberio Corsetti. In oktober 2013 presenteerde Onassis Stegi de Griekse première onder Dimitris Karantzas en lezingen van andere werken. Vertalingen vormden ook voorstellingen: voor Μακμπέθ (Macbeth) in Stegi in 2012 leverde hij de Griekse tekst, terwijl Thomas Moschopoulos regisseerde. De loopbaan verbindt oorspronkelijk schrijven met andere auteurs naar het Grieks brengen.
Werk

Dimitriadis werkt in proza, poëzie en drama en behandelt taal als iets dat de grenzen van een mens of gemeenschap kan verstoren. Πεθαίνω σαν χώρα (Ik sterf als een land, 1978) is proza dat herhaaldelijk toneelmateriaal werd. De Κατάλογοι (Catalogi) vormen een doorlopend poëtisch project. Mythe kan het heden binnenkomen: Φαέθων (Phaëthon), in 2013 als geregisseerde lezing in Onassis Stegi gepresenteerd, brengt het conflict tussen zoon en vader, de Zon, naar een hedendaagse omgeving.
Ο κυκλισμός του τετραγώνου (De cirkel van het vierkant) onderzoekt verlangen en teleurstelling met wendingen, omkeringen en herhalingen. Het Griekse programma beschrijft elf personages van verschillende generaties en genders die geliefd willen worden. Dit schrijven vraagt aandacht voor de beweging van spreken. Vertalen hoort eveneens bij die taalzorg: tot zijn auteurs behoren Genet, Molière, Shakespeare en Euripides. Voor beginners bieden productiegegevens een kleiner schriftelijk begin. Bij Μακμπέθ (Macbeth) is Shakespeare de oorspronkelijke Engelstalige schrijver, Dimitriadis de Griekse vertaler en Moschopoulos de regisseur. Deze rollen lezen is haalbaar naast de aangepaste tekst.
Nalatenschap in het Griekenland van nu
Dimitriadis’ werk gaat verder in voorstellingen, vertalingen en theateronderzoek. Het stadstheater van Piraeus presenteerde Μνήμη | Λήθη (Geheugen – Vergetelheid) in 2025–2026; universitaire theaterafdelingen documenteren zijn werk. Open de Griekse Onassis-pagina van Μακμπέθ (Macbeth) uit 2012. Zoek Μετάφραση en Σκηνοθεσία in de credits. Koppel ze aan Dimitriadis en Thomas Moschopoulos en voeg Shakespeare toe als oorspronkelijke schrijver. Schrijf drie zinnen met έγραψε, μετέφρασε en σκηνοθέτησε, telkens met een andere naam. Lees ze hardop als korte voorstelling van de productie. Zo oefent u nuttige verleden vormen en onderscheidt u drie taken in een theaterprogramma.
Wist je dat?
- Zijn eerste stuk was in het Frans geschreven vóór Patrice Chéreau het in 1968 opvoerde.
- Πεθαίνω σαν χώρα begon als proza en bereikte herhaaldelijk het toneel.
- Het Macbeth-programma van 2012 noemt hem als vertaler en Thomas Moschopoulos als regisseur.
Belangrijkste werken
| Griekse titel | Titel | Jaar |
|---|---|---|
| Η τιμή της ανταρσίας στην μαύρη αγορά | De prijs van opstand op de zwarte markt (Frans geschreven) | 1966 |
| Πεθαίνω σαν χώρα | Ik sterf als een land | 1978 |
| Κατάλογοι 1–4 | Catalogi 1–4 | 1980 |
| Η νέα εκκλησία του αίματος | De nieuwe kerk van het bloed | 1983 |
| Μακμπέθ (ελληνική μετάφραση) | Macbeth (Griekse vertaling voor Stegi) | 2012 |
| Ο κυκλισμός του τετραγώνου | De cirkel van het vierkant (Griekse editie) | 2013 |
Een zin om te onthouden
Οι λέξεις χωρίζουν την πραγματικότητα, την κομματιάζουν.
I léxeis chorízoun tin pragmatikótita, tin kommatiázoun.
Woorden verdelen de werkelijkheid, breken haar in stukken.

























































































