George Dalaras

George Dalaras werd op 29 september 1949 geboren in Kokkinia, Piraeus. Zijn vader en grootvader waren muzikanten; zijn vroege muzikale omgeving omvatte laiko, rebetiko en traditionele liederen. Als tiener begon hij openbaar op te treden als zanger en gitarist. Zijn naar zichzelf genoemde album verscheen in 1969 en opende een opnamecarrière die nauw verbonden is met componisten als Stavros Kougioumtzis, Apostolos Kaldaras en Mikis Theodorakis.

Μικρά Ασία (Klein-Azië), in 1972 uitgebracht met Haris Alexiou, behandelde de catastrofe van 1922 en de gevolgen daarvan met muziek van Kaldaras en teksten van Pythagoras. Het dubbelalbum 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι (Vijftig jaar rebetikolied) bracht in 1975 ouder stadsrepertoire naar nieuwe luisteraars. Dalaras bleef nieuwe liedjes afwisselen met projecten over vroegere Griekse muziek.

Zijn concertwerk breidde zich uit naar grote zalen en samenwerking met orkesten. Hij nam deel aan het concert van Amnesty International in Athene in 1988 en begon in 1994 samen te werken met het Atheense Concertgebouw. Daarnaast steunde hij concerten en campagnes voor vluchtelingen. UNHCR benoemde hem op 5 oktober 2006 tot goodwillambassadeur. Zijn officiële archief documenteert opnamen, musici en concertprojecten van een nog actieve loopbaan, zonder die geschiedenis tot verkoopcijfers terug te brengen.

Dalaras draagt bij door repertoire van verschillende generaties Griekse componisten te selecteren, interpreteren en presenteren. Μικρά Ασία (Klein-Azië) verbindt afzonderlijke stemmen in een cyclus over ontheemding en historische herinnering. De samenzang met Haris Alexiou telt naast de muziek van Apostolos Kaldaras en teksten van Pythagoras: het album is samenwerking, geen verzameling die volledig door de zanger is geschreven.

50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι (Vijftig jaar rebetikolied) uit 1975 keerde terug naar opnamen uit de periode 1920–1955 en bracht bekende en minder vertrouwde liederen samen voor latere luisteraars. Het dubbelalbum Latin uit 1987 onderzocht een andere muzikale relatie. De eerste plaat bevat zang in het Spaans en Portugees; de tweede Griekse lichte populaire liederen met Latijnse invloeden. Gitarist Al Di Meola werkte mee. Wie een luisteroefening kiest, moet daarom de taal per nummer controleren.

Στα τραγούδια που σου γράφω (In de liedjes die ik je schrijf) uit 2004 keerde met verschillende componisten terug naar hedendaagse laiko. Het titelnummer noemt Antonis Vardis voor de muziek en Manos Tsilimidis voor de tekst. In een interview uit 2020 beschreef Dalaras repetities als gezamenlijk werk, met aandacht voor de balans tussen instrumenten en stem. Die praktische nadruk verklaart zijn blijvende belangstelling voor ensembles, arrangementen en zorgvuldig luisteren.

Zoek de officiële video Στα τραγούδια που σου γράφω op het artiestenkanaal. Omcirkel γράφω (‘ik schrijf’) en herken σου (‘aan jou’) in de titel. Luister kort tot je de titelfrase herkent en schrijf zelf een bericht, bijvoorbeeld Σου γράφω ένα μήνυμα. Zeg het langzaam en daarna op gewone spreeksnelheid. Beschrijf vervolgens met πρόβα, μπάντα en ρυθμός uit de aangepaste tekst hoe muzikanten samenwerken. Het interviewcitaat biedt nog een nuttige tegenwoordige tijd: είμαστε (‘wij zijn’). Kleine taken verbinden opgenomen Grieks met dagelijks contact. Kies voor verder luisteren specifiek een Griekstalig nummer: Latin bevat ook Spaanse en Portugese uitvoeringen.

• Het dubbelalbum 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι verscheen in 1975 met repertoire uit 1920–1955.
• Latin bevat Spaanse, Portugese en Griekse uitvoeringen; de titel wijst niet op één taal.
• UNHCR benoemde Dalaras op 5 oktober 2006 tot goodwillambassadeur.