Leven
Sokratis Malamas werd in 1957 in Sykia op Chalkidiki geboren. Hij woonde in zijn jeugd ook in Duitsland en volgde onder meer muziekonderwijs aan conservatoria. Voordat hij bekend werd met eigen liederen, werkte hij als gitarist in Griekse populaire-muzieklokalen en speelde hij in Nikos Papazoglous band. Papazoglou hielp zijn werk ook op plaat te krijgen en nam het debuut op in de Agrotikon-studio. Ασπρόμαυρες ιστορίες (Zwart-witte verhalen) verscheen in 1989, gevolgd door Παραμύθια (Sprookjes) in 1991. De overstap van begeleider naar uitvoerder van eigen materiaal beëindigde zijn werk met andere stemmen niet.
In 1996 legde ERT’s Μουσικά Πορτραίτα (Muzikale portretten), met Anna Vlavianou, herinneringen, invloeden en optredens met Melina Kana vast. Latere platen omvatten Ο φύλακας κι ο βασιλιάς (De wachter en de koning, 2000). Κάτοπτρα (Spiegels, 2017) bracht diverse tekstschrijvers en gastzangers bijeen, onder wie Natassa Bofiliou en Eleonora Zouganeli. Het volgende jaar vernieuwde Με στόμα που γελά (Met een mond die lacht) de samenwerking met Thanasis Papakonstantinou: Malamas zong twaalf stukken, Papakonstantinou één. Hij bleef zowel songwriter als vertolker van andermans muziek.
Werk
Malamas’ muziek beweegt tussen de intimiteit van de ballade, het Griekse populaire lied en de energie van rock. De gitaar zorgt voor continuïteit als begeleidings-, compositie- en podiuminstrument. Zijn platen onderscheiden ook rollen die luisteraars gemakkelijk verwarren: hij kan een lied schrijven, andermans woorden op muziek zetten of een andere songwriter zingen. Op Κάτοπτρα (Spiegels, 2017) dragen diverse tekstschrijvers en gaststemmen bij. Op Με στόμα που γελά (Met een mond die lacht, 2018) is hij vooral vertolker van Papakonstantinous materiaal.
Πριγκηπέσα (Prinses) van Ο φύλακας κι ο βασιλιάς (De wachter en de koning, 2000) werd door veel andere zangers uitgevoerd. In zijn e-tetRadio-interview uit 2011 verwelkomde hij die verspreiding en legde uit dat hij zelf werken van eerdere Griekse songwriters zingt. Zijn korte antwoord dat liederen van iedereen zijn gaat over dit gedeelde muziekleven. Een andere titel, Πάμε να φύγουμε (Laten we weggaan) uit Παραμύθια (Sprookjes), biedt een andere ingang tot zijn werk. De uitnodiging gebruikt een patroon dat ook in een alledaags gesprek werkt. De opname op zijn officiële artiestenkanaal verbindt de drie geschreven woorden met een gezongen stem voordat leerlingen eigen uitnodigingen proberen.
Nalatenschap in het Griekenland van nu
Op Malamas’ officiële kanaal vind je zijn opgenomen repertoire via Griekse titels. Zoek op YouTube Sokratis Malamas Official en kies Πάμε να φύγουμε – Official Audio Release van Παραμύθια (Sprookjes). Luister naar de drie titelwoorden en zeg ze de zanger na. Behoud vervolgens Πάμε να en verander de handeling: Πάμε να ακούσουμε μουσική (Laten we muziek luisteren) of Πάμε να περπατήσουμε (Laten we wandelen). Nodig een vriend uit en kies wat jullie samen gaan doen. Dit zijn nieuwe alledaagse voorbeelden voor de oefening. Een korte gezongen uitnodiging herkennen is een nuttige eerste stap; het volledige lied vraagt meer woordenschat en luisterhulp.
Wist je dat?
- Nikos Papazoglou nam zijn debuut op in Agrotikon.
- ERT’s Muzikale portretten over hem werd in 1996 geproduceerd.
- Spiegels uit 2017 bevat veertien liederen met diverse tekstschrijvers en gastzangers.
Belangrijkste werken
| Griekse titel | Titel | Jaar |
|---|---|---|
| Ασπρόμαυρες ιστορίες | Zwart-witte verhalen | 1989 |
| Παραμύθια | Sprookjes | 1991 |
| Ο φύλακας κι ο βασιλιάς | De wachter en de koning | 2000 |
| Κάτοπτρα | Spiegels | 2017 |
| Με στόμα που γελά | Met een mond die lacht | 2018 |
Een zin om te onthouden
Τα τραγούδια είναι όλων.
Ta tragoúdia íne ólon.
De liederen zijn van iedereen.
