Leven
Fassianos werd in 1935 in Athene geboren en groeide op in de oude wijken van de stad. Als jongen studeerde hij viool aan het Conservatorium van Athene, en muziek bleef zijn hele leven bij hem, maar al snel koos hij voor de schilderkunst. Eind jaren vijftig studeerde hij aan de Academie voor Schone Kunsten in Athene, waar de schilder Jannis Moralis, een van de meesters van de moderne Griekse kunst, zijn leraar was.
In 1960 bracht een beurs van de Franse regering hem naar Parijs, waar hij lithografie studeerde aan de École des Beaux-Arts. Parijs werd zijn tweede thuis: de rest van zijn leven pendelde hij tussen een atelier daar en zijn huis en atelier in Athene, en hij exposeerde veel in Frankrijk en heel Europa en in Griekenland. Franse critici en verzamelaars sloten hem in hun hart, en in Griekenland werd hij iets wat zeldzaam is voor een moderne schilder: een echt volkse kunstenaar, wiens werk gewone mensen kenden en mooi vonden.
Tot op hoge leeftijd werkte hij bijna elke dag: hij schilderde, tekende, maakte litho's en prenten, ontwierp affiches en illustreerde boeken, en hij was vaak te zien in de cafés van Athene, een vrolijke, spraakzame figuur. Hij stierf in januari 2022 in Athene, zesentachtig jaar oud, en zijn dood was voorpaginanieuws in Griekenland.
Werk

Een schilderij van Fassianos is makkelijk te herkennen. De figuren zijn getekend met een krachtige, vloeiende contour en gevuld met vlakke, heldere kleur, vooral een diep blauw, samen met rood, zwart, wit en vleugjes goud. Ze zijn bijna altijd en profil te zien, zoals de figuren op oud-Griekse vazen, op Byzantijnse iconen of in het schimmenspel van Karagiozis, en ze hebben ook iets van de volksschilder Theofilos. Fassianos nam deze Griekse tradities en maakte ze modern en persoonlijk.
Zijn onderwerpen zijn gewone momenten die poëtisch worden: een jongeman op een fiets of motor, een man die een sigaret rookt, geliefden die in het gras liggen, een figuur die door de lucht vliegt, een man met een vogel op zijn hand, een tafel met een kan en bloemen. Woorden in Griekse letters, plaatsnamen of korte zinnen, zweven vaak in het beeld. De sfeer is licht, zinnelijk en een beetje nostalgisch, een droom van de Griekse zomer en van het Athene van zijn jeugd, en er zit humor in.
Naast schilderijen maakte hij een enorm aantal litho's en prenten, die zijn werk betaalbaar maakten, en daarnaast affiches, boekomslagen, decorontwerpen en openbare werken, waaronder grote werken voor metrostation Metaxourgeio in Athene (2000).
Nalatenschap in het Griekenland van nu
De blauwe figuren van Fassianos horen bij de beeldtaal van het huidige Griekenland: je ziet ze in metrostations, op boekomslagen, op festivalaffiches en als reproducties in duizenden huizen. De makkelijkste plek om te beginnen is metrostation Metaxourgeio in Athene, waar zijn werk elke dag de reizigers begroet. Zijn werk hangt in de Nationale Galerie in Athene en in veel Griekse en Franse collecties, en tentoonstellingen van zijn schilderijen trekken grote menigten. Voor leerders zijn zijn beelden een leuk spel: kijk naar er één en benoem in het Grieks alles wat je ziet, ο άνθρωπος, το ποδήλατο, το πουλί, το λουλούδι, το μπλε. Zijn beelden vallen nog onder het auteursrecht, dus bekijk ze in galeries en boeken.
Wist je dat?
- Voordat hij schilder werd, werd hij aan het Conservatorium van Athene opgeleid als violist.
- Zijn leraar aan de Academie voor Schone Kunsten in Athene was Jannis Moralis.
- Een beurs van de Franse regering bracht hem in 1960 naar Parijs, en hij hield daar de rest van zijn leven een atelier.
- Zijn figuren worden bijna altijd en profil afgebeeld, een gewoonte die hij deelde met de antieke vaasschilders en het schimmenspel.
Belangrijkste werken
| Griekse titel | Titel | Jaar |
|---|---|---|
| Σπουδές στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη | Studie aan de Academie voor Schone Kunsten in Athene bij Jannis Moralis | 1956–1960 |
| Υποτροφία και σπουδές λιθογραφίας στο Παρίσι | Beurs en studie lithografie in Parijs | 1960 |
| Ο ποδηλάτης | De fietser (een thema dat hij steeds opnieuw schilderde) | |
| Οι ερωτευμένοι | De geliefden (een terugkerend thema) | |
| Έργα για τον σταθμό Μεταξουργείο του μετρό | Werken voor metrostation Metaxourgeio, Athene | 2000 |
Uit het werk



Rechtenvrije afbeeldingen van Wikimedia Commons.
Een zin om te onthouden
Όταν δεν ζωγραφίζω, είμαι δυστυχής.
Otan den zografizo, eimai dystychis.
Als ik niet schilder, ben ik ongelukkig.

























