Leven
Ersi Sotiropoulou, in het Engels gepubliceerd als Ersi Sotiropoulos, werd in 1953 in Patras geboren. Ze studeerde filosofie en culturele antropologie in Florence en werkte als cultureel adviseur bij de Griekse ambassade in Rome. Ze schrijft poëzie, romans, novellen en verhalen en experimenteerde ook met visuele en concrete poëzie. De beweging tussen plaatsen en vormen hoort bij haar artistieke loopbaan.
In 1984 organiseerde ze een Kavafis-tentoonstelling in het Palazzo Venezia in Rome. Onderzoek riep vragen op over het Parijse bezoek van de dichter en hielp veel later Τι μένει από τη νύχτα (Wat van de nacht overblijft), uit 2015, ontstaan. De roman groeide door onderzoek en verbeelding gedurende veel meer tijd dan de drie vertelde Parijse dagen. Het eerdere Ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιές (Zigzag tussen de bittere sinaasappelbomen), oorspronkelijk uit 1999, ontving in 2000 de Staatsprijs voor de Roman en de romanprijs Diavazo.
Internationale lezers ontmoeten haar werk via vertalers. Karen Emmerichs Engelse versie van Wat van de nacht overblijft kreeg in 2019 de National Translation Award van ALTA voor proza. Sotiropoulou blijft in verschillende vormen publiceren; de novelle Σενιορίτα (Señorita) verscheen in april 2026. Haar Griekse boeken bieden uiteenlopende leeslengtes, van het verdichte verhaal tot de uitgebreide roman.
Werk

Τι μένει από τη νύχτα (Wat van de nacht overblijft, 2015) volgt Kavafis en zijn broer John in Parijs in juni 1897. De handeling beslaat drie dagen en nachten, terwijl beschrijving overgaat in de verbeelde gedachten, ambities en twijfels van de dichter. Historisch onderzoek levert een kader; de innerlijke stem behoort tot Sotiropoulous fictie. In haar interview uit 2016 verklaarde ze dat archiefleemten, en geen sensationele ontdekking, de eerste aanleiding vormden.
In Εύα (Eva, 2009) ontmoet een vrouw op de terugweg van een kerstavondfeest een onbekend Athene achter de feestlichten. De straatreis ontregelt haar geordende leven. Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα (Je blauw voelen, je rood kleden, 2011) brengt kleine voorvallen in beeld: een gevangen wesp, een toevallige zin of onverwachte ontmoeting kunnen de emotionele schaal van het dagelijkse veranderen. Komedie en drama blijven dicht bijeen.
Σενιορίτα (Señorita, 2026) plaatst een vrouw tussen straatfeesten in Mexico-Stad. In deze boeken is stadsbeweging ook beweging van waarneming. Een detail verstoort een schijnbaar duidelijke scène; een zin kan van een uiterlijke handeling naar de uitgelokte gedachte gaan.
Nalatenschap in het Griekenland van nu
Begin met de uitgeversbeschrijving van Τι μένει από τη νύχτα en schrijf een korte Nieuwgriekse notitie: de roman volgt Kavafis in Parijs in 1897. Verzin daarna twee mogelijke details van een reizigersavond, met ίσως of μπορεί να. Markeer ze als eigen verbeelding en vergelijk de formulering met de gedateerde uitspraak. Lees de drie zinnen hardop en vervang één zeker werkwoord door een uitdrukking van mogelijkheid. U oefent het onderscheid tussen bewijs en gevolgtrekking via een roman rond historische leemten. De aangepaste B2-tekst helpt; gebruik bij langere literaire zinnen een woordenboek en zo nodig een vertaling naast het Grieks.
Wist je dat?
- Haar Kavafis-tentoonstelling uit 1984 vond plaats in het Palazzo Venezia in Rome.
- De roman uit 2015 concentreert zich op drie Parijse dagen en nachten in juni 1897.
- De ALTA-prijs voor prozavertaling van 2019 erkende Karen Emmerichs Engelse vertaling.
Belangrijkste werken
| Griekse titel | Titel | Jaar |
|---|---|---|
| Ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιές | Zigzag tussen de bittere sinaasappelbomen | 1999 |
| Εύα | Eva | 2009 |
| Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα | Je blauw voelen, je rood kleden | 2011 |
| Τι μένει από τη νύχτα | Wat van de nacht overblijft | 2015 |
| Μπορείς; | Kun je? | 2017 |
| Σενιορίτα | Señorita | 2026 |
Een zin om te onthouden
Μόνο υποθέσεις μπορεί να κάνει κανείς.
Mono ypotheseis borei na kanei kaneis.
Men kan slechts gissingen doen.



































