Rita Boumi-Papa

Rita Boumi 1906'da Siros'ta doğdu. Daha çocukken, 1919 civarında, uzun ömürlü çocuk dergisi Η Διάπλασις των Παίδων'da (Çocukların Eğitimi) şiirler yayımlıyordu. 1920 civarında, henüz bir gençken, Sicilya'daki Siraküza'ya yerleşti; orada pedagoji okudu ve Montessori yönteminde uzmanlaştı. Kaynaklar taşındığı sıradaki yaşı konusunda biraz farklıdır. 1929'da Siros'a döndü; aynı yıl Μικρέ μου αλήτη… (Küçük serserim…) adlı şiiri Atina'daki Νέα Εστία (Yeni Ocak) dergisinde çıktı.

Yunanistan'da 1929'dan itibaren Ιόνιος Ανθολογία (İyon Antolojisi) dergisinin genel yayın yönetmeni oldu, 1930–1932 arasında Κυκλάδες (Kikladlar) dergisini çıkardı ve 1930–1933 arasında bir çocuk koruma vakfını yönetti. 1936'da şair Nikos Pappas ile evlendi. Çift, onun memleketi Trikala'da 1940 civarına kadar yaşadı, ardından hayatlarının geri kalanı için Atina'ya yerleşti.

Geçimini dergi ve gazetelerde gazeteci ve çevirmen olarak sağladı; bunlar arasında Νέα Εστία ve 1957–1960 arasında solcu günlük gazete Η Αυγή (Şafak) vardı. Sola bağlı biri olarak Alman işgalini Atina'da yaşadı ve bu deneyimi şiire dönüştürdü. 1956–1958 arasında kendi şiir gazetesi Εφημερίδα των ποιητών'i (Şairlerin Gazetesi) de çıkardı. 1984'te Atina'da öldü.

İlk şiir kitabı Τα τραγούδια στην αγάπη (Aşka Şarkılar) 1930'da çıktı. İkincisi Οι σφυγμοί της σιγής μου (Sessizliğimin Nabzı) 1935'te Atina Akademisi'nden bir ödül aldı: Ulusal Kitap Merkezi arşivi buna birinci övgü derken, Princeton'daki arşivinin envanteri birinci ödül der. Savaş sesini değiştirdi. Αθήνα · Δεκέμβρης 1944 (Atina · Aralık 1944) 1945'te Ulusal Direniş Birincilik Ödülü'nü kazandı. 1949'da, İtalyanca şiir kitabı Ritorno in Ortigia'nın (Ortigia'ya Dönüş) yılında, Uluslararası Siraküza Ödülü'nü aldı.

En tanınmış kitabı Χίλια σκοτωμένα κορίτσια (Bin Öldürülmüş Kız, 1963), Direniş'e katıldıkları için idam edilen kadınların son sözlerini aktarır ve bir isim listesini şiirsel bir anıta dönüştürür. Sonraki kitapları arasında, adını eski bir Hristiyan akşam ilahisinden alan Φως ιλαρόν (Neşeli Işık, 1966) vardır. 1975'te 1941–45 yıllarında geçen Όταν πεινούσαμε και πολεμούσαμε (Aç Kaldığımız ve Savaştığımız Zaman) adlı öykülerini yayımladı. Eleştirmenler yazısını doğa sevgisine kök salmış, duyusal ve lirik olarak tanımlar; siyasal ve toplumsal sorular savaştan sonra güçlenir.

Çeviri kendi şiirleriyle birlikte ilerledi. Şolohov'un Durgun Don'unu, Beckett'in Murphy'sini ve pek çok Bulgar ve Romen şairi Yunancaya çevirdi; Nikos Pappas ile birlikte dünya şiiri antolojileri hazırladı.

Boumi-Papa, Yunan şiirinin iki savaş arası kuşağına aittir ve savaş sonrası kitapları onu Direniş belleğinin önde gelen bir sesi yaptı. Eleştirmen Markos Avgeris, İspanyol Cumhuriyetçi hatip Dolores Ibárruri'den esinlenerek ona Yunan şiirinin Pasionaria'sı dedi. Arşivi, Nikos Pappas'ınkiyle birlikte Princeton Üniversitesi Kütüphanesi'nde saklanır. Atina'da Çağdaş Sosyal Tarih Arşivleri (ΑΣΚΙ), Αν βγω περίπατο με τις νεκρές μου φίλες (Ölü arkadaşlarımla yürüyüşe çıkarsam) adlı şiirinin tek sayfalık bir kopyasını korur; bu şiir daha sonra kısa bir Alman-Yunan film şiirine ilham verdi. Deneyin: bu başlığı SearchCulture.gr'de arayın. Sonra beş eserini üç Yunanca etiket altında sınıflandırın, ποίημα (şiir), συλλογή (şiir kitabı) ya da μετάφραση (çeviri), ve şiir kitaplarını sırayla numaralandırın: η πρώτη συλλογή, η δεύτερη συλλογή, η τρίτη συλλογή.

• Çocukken, 1919 civarında, çocuk dergisi Η Διάπλασις των Παίδων'da şiirler yayımladı.
• Sicilya'da Montessori yönteminde eğitimci olarak yetişti.
• Şiir kitaplarından biri, Ritorno in Ortigia, İtalyanca yazılmıştır.
• Romanya devleti ve Bükreş Akademisi tarafından da onurlandırıldı.