Kakia Analiti

Kakia Analiti 1934’te Pire’de doğdu. Yönetmen Dimitris Rontiris’in ders verdiği Atina Konservatuvarı (Ωδείο Αθηνών) Drama Okulu’nda okudu. 1955’te, henüz öğrenciyken, Dionisis Pagulatos’un topluluğunda Grigorios Ksenopulos’un Το φιόρο του Λεβάντε (Levant Çiçeği) oyununda Katerina rolüyle sahneye çıktı. ERT arşivi ilk resmî sahne görünümünü 1958’e, Manos Katrakis’in Yunan Halk Tiyatrosu ile Kotopuli Tiyatrosu’nda oynanan Βαθιές είναι οι ρίζες (Kökler Derindir) oyununa tarihlendirir. Adamandios Lemos’un toplulukları ve Kostis Livadeas’ın Nea Skini’siyle de çalıştı. Katerina Andreadi’nin topluluğunda oyuncu Kostas Rigopulos ile tanıştı; Rigopulos onun eşi ve ömür boyu sahne ortağı oldu. Kızları Zoi Rigopulu da oyuncu oldu.

1963’te çift, Atina’da Pedion tu Areos yakınındaki Analiti Tiyatrosu’nda yerleşik Rigopulos–Analiti topluluğunu kurdu. Topluluk 1990’ların ortasına kadar Yunan ve yabancı oyunlar, çoğunlukla komediler sahneledi. 1950’lerin sonundan itibaren Analiti Yunan sinemasında komik ve dramatik yardımcı roller de oynadı; örneğin Λαός και Κολωνάκι (Halk ve Kolonaki) ve Dimitris Horn ile Μια του κλέφτη (Bir Kez Hırsızın). Kendi tiyatrosundaki son görünümü 1997–98’de Σε φιλώ στη μούρη (Seni Suratından Öpüyorum) oyunundaydı. Rigopulos 2001’de öldü. Analiti 1 Haziran 2002’de Palaio Faliro’daki evinde ani bir kalp kriziyle 68 yaşında hayatını kaybetti.

Analiti Tiyatrosu her şeyden önce bulvar komedisinin eviydi: yanlış anlamalar, evlilikler ve kimlik karışıklıkları üzerine kurulu hafif, hızlı oyunlar. En büyük başarısı, François Campaux’nun Fransız komedisi Chérie noire’in Yunanca uyarlaması olan Αγάπη μου Ουάουα (Aşkım Uaua) idi. ERT’ye göre oyun 1967–68 sezonunda Vergi Tiyatrosu’nda sahnelendi ve 1972’ye kadar oynandı. Başka anlatımlar daha uzun bir süre verir; bu yüzden kesin süre belirsizdir, ama hepsi olağanüstü bir başarı olduğunda birleşir. Ocak 1974’te bir film versiyonu geldi. Topluluğun repertuvarında Έρωτας και πολιτική (Aşk ve Politika), Ένα κρεβάτι για τρεις (Üç Kişilik Yatak) ve Γυάλινος κόσμος (Sırça Kümes) de vardı.

Televizyon bu çalışmanın bir bölümünü korudu. ERT’nin Θέατρο της Δευτέρας (Pazartesi Tiyatrosu) dizisi için Rigopulos, André Roussin’in komedisi Ένα κρεβάτι για τρεις’i yönetti; oyun 1977’de kaydedildi ve ilk kez 4 Eylül 1978’de yayımlandı. Analiti Nina’yı, Rigopulos Adolphe Tessier’yi, Lefteris Vurnas ise Gérard de Val’ı oynadı. 1987’de çift, ERT’nin Το καλλιτεχνικό καφενείο (Sanatçılar Kahvesi) programına birlikte katılarak tiyatrodaki ilk adımlarını ve Αγάπη μου Ουάουα’yı anlattı. Son yapımı, eleştirmen Vangelis Psirakis’ten ölçülülüğünü ve içselliğini öven sıcak bir eleştiri aldı.

Analiti’nin kariyeri, oyuncu-yöneticilerin kendi sahnelerini işlettiği ve sezondan sezona sadık bir seyirci kitlesi oluşturduğu Atina özel topluluklarının tarihine aittir. ERT arşiv anmalarıyla onun çalışmalarına geri döndü; Pazartesi Tiyatrosu kayıtları da rollerini erişilebilir tutuyor. ERT arşivinde Ένα κρεβάτι για τρεις’ten birkaç dakika izleyin ve kimin konuştuğunu takip edin: yakaladığınız her repliği karakterin adıyla yazın, örneğin Η Νίνα λέει ότι… (Nina … diyor). Sonra gerçekten gördüğünüz bir hareketi edilgen bir fiille kendi Yunanca cümlenizde anlatın, örneğin Η πόρτα ανοίγεται (Kapı açılıyor). Bunlar oyunun replikleri değil, bizim kendi alıştırma cümlelerimizdir.

• 1955’te sahneye ilk çıktığında hâlâ drama öğrencisiydi.
• Eşiyle birlikte yönettiği tiyatro kendi soyadını taşıyordu: Θέατρο Αναλυτή (Analiti Tiyatrosu).
• Son yapımını izleyen bir tiyatro yazarı, onun alçıdaki kırık koluyla oynadığını hatırlamıştır.
• Αγάπη μου Ουάουα 1974’te onun sahnesinden sinemaya geçti.