Zaharias Papantoniu

Papantoniu 1877'de, Orta Yunanistan'da Evritanya'nın köknar ormanları ve yüksek zirveleriyle çevrili küçük bir kasaba olan Karpenisi'de doğdu. Çocukluğunun dağları ömür boyu onunla kaldı ve en ünlü kitabının mekânı oldu. Genç yaşta Atina'ya taşındı ve orada gazetelere ve edebiyat dergilerine yazmaya başladı; şiirler, kısa düzyazılar ve eleştiriler yayımladı ve kısa sürede keskin ve zarif bir eleştirmen olarak tanındı.

1908'den 1910'a kadar Atina gazetesi Εμπρός'un muhabiri olarak Paris'te yaşadı, Fransız yaşamı ve sanatı üzerine yazdı ve Avrupa resmine dair geniş bir bilgiyle döndü. «γλωσσικό ζήτημα» (dil meselesi) olarak bilinen uzun mücadelede, bilgince ve arkaik katharevusaya karşı kararlı bir δημοτικιστής, yani dimotiki Yunancanın savunucusuydu.

1917'de Eleftherios Venizelos hükümeti, eğitimciler Aleksandros Delmuzos, Dimitris Glinos ve Manolis Triantafillidis önderliğinde, dimotiki Yunancayı ilkokulun ilk sınıflarına getiren bir reform başlattı. Papantoniu'dan bir okuma kitabı yazması istendi ve sonuç Τα ψηλά βουνά (1918) oldu. 1918'de Atina Ulusal Galerisi'nin müdürlüğüne de atandı ve ölümüne kadar ona bağlı kaldı. 1938'de Atina Akademisi üyeliğine seçildi. 1 Şubat 1940'ta Atina'da öldü.

Τα ψηλά βουνά (Yüksek Dağlar), öğretmenleriyle birlikte bir yazı dağlarda geçiren bir grup okul çocuğunun hikâyesini anlatır. Şehirden uzakta kendi kulübelerini yaparlar, yemek pişirirler, işleri aralarında paylaşırlar, kendi kurallarını koyarlar ve ormandan, hayvanlardan, çobanlardan ve havadan öğrenirler. Her bölüm küçük bir macera, her macera bir şey öğretir: işbirliği, sorumluluk, doğa ve Yunan kırsalı sevgisi. Dil sade ve canlı bir dimotiki, gündelik konuşmanın Yunancasıdır; çocuklar zevkle okusun diye yazılmıştır.

Bu devrim niteliğindeydi. O zamana kadar Yunan çocukları evde konuşmadıkları bir dil olan katharevusayla yazılmış kitaplardan okumayı öğreniyordu. En ünlüsü Τα ψηλά βουνά olan yeni okuma kitapları, muhafazakârlar tarafından din ve millet için tehlikeli diye saldırıya uğradı. 1920 seçimlerinden sonra yeni hükümet onları okullardan kaldırdı. Kitap daha sonra okullara geri döndü ve o günden beri yeniden basılmaktadır.

Papantoniu aynı zamanda Πεζοί ρυθμοί (Düzyazı Ritimleri, 1923) adlı eserindeki düzyazı şiirlerde görüldüğü gibi usta bir düzyazı yazarı ve onlarca yıl boyunca gazetelerde Yunan ve Avrupa resmi üzerine yazan, Yunanistan'ın önde gelen sanat eleştirmenlerinden biriydi.

Τα ψηλά βουνά hâlâ basılıyor ve yaşlı Yunanlıların çoğu onu okulda okuduğunu hatırlıyor; dil öğrenen biri için doğal bir ilk «gerçek» kitaptır, çünkü Yunancası açık ve bugünkü dile yakındır. Karpenisi'de kasabanın yazarı olarak anılır; çevredeki dağlar, Veluhi ve Evritanya ormanları, tam da kitabın manzarasıdır: orada bir yürüyüş en iyi yorumdur. Yunan eğitim tarihleri onu her zaman Delmuzos, Glinos ve Triantafillidis ile birlikte, dimotikiyi Yunan okullarının dili yapan mücadelenin bir parçası olarak anar.

• Τα ψηλά βουνά (1918), katharevusa yerine dimotikiyle yazılmış ilk resmî Yunan okul kitaplarından biriydi.
• 1920'deki hükümet değişikliğinden sonra kitap okullardan kaldırıldı, ancak daha sonra geri döndü.
• Okuma kitabının çıktığı yıl olan 1918'de Atina Ulusal Galerisi müdürlüğüne atandı.
• Kitaptaki dağlar, doğduğu Evritanya'nın Karpenisi çevresindeki dağlarıdır.