Lena Kitsopulu

Lena Kitsopulu (Kitsopoulou) lindi në Athinë në 1971, sipas botuesit të saj Metaixmio dhe bazës greke të të dhënave për librat Biblionet; një program teatror francez jep vitin 1976. U formua si aktore në shkollën e dramës të Teatrit të Artit Karolos Koun (Θέατρο Τέχνης) dhe u diplomua në 1994. Më pas luajti në vepra klasike dhe moderne, si dhe në filma. Në 1997 fitoi çmimin për aktoren më të mirë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Selanik për filmin e Dimitris Athanitis No Sympathy for the Devil.

Shkrimi u bë shpejt për të po aq i rëndësishëm sa aktrimi. Në 2006 shtëpia botuese Kedros nxori përmbledhjen e saj të parë me tregime, Νυχτερίδες (Lakuriqët e natës), që mori çmimin për debutim të revistës Διαβάζω (Lexoj). Që atëherë punon kryesisht si shkrimtare dhe regjisore. Shkruan edhe për gazeta dhe jep tregime për antologji, si një përmbledhje e vitit 2013 për krizën ekonomike greke.

Dramat e saj janë përkthyer në anglisht, frëngjisht, gjermanisht, spanjisht dhe polonisht dhe janë shfaqur në Londër e Berlin, si edhe në Greqi. Ajo performon edhe si këngëtare. Përmbledhja e saj e vitit 2015 Το μάτι του ψαριού (Syri i peshkut) ishte në listën e ngushtë të Çmimit Shtetëror grek për tregim dhe novelë në 2016. Jeton dhe punon në Athinë.

Tregimet e Kitsopulus janë të shkurtra dhe të drejtpërdrejta. Νυχτερίδες dhe përmbledhjet e mëvonshme Μεγάλοι δρόμοι (Rrugët e mëdha, Metaixmio, 2010) dhe Το μάτι του ψαριού tregojnë njerëz të zakonshëm që duket se jetojnë mes nesh, por ndeshen me humbjen, zhgënjimin dhe vdekjen. Kritikët vënë në dukje fjalitë e saj të prera dhe prekjet surrealiste, ndonjëherë të zymta. Dy tregime nga Μεγάλοι δρόμοι u përshtatën për skenë.

Teksti i saj teatror më i njohur nisi si novelë. Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. (Kedros, 2009) flet për një grua 37-vjeçare që vendos të ndryshojë jetën, ose më mirë botën. Çdo shkronjë e titullit nis një fjalë të «filozofisë së jetës» së saj, të hidhur dhe komike. Në 2009 Teatri Kombëtar i Greqisë e vuri në skenë si monolog, me regji të Kitsopulus dhe Maria Protopappas, që luante gruan; në 2011 shfaqja udhëtoi në Piccolo Teatro të Milanos. Në skenë gruaja i flet publikut, vetes dhe gjithçkaje rreth saj, në një rrjedhë fjalësh të ëmbla e të hidhura, sarkastike dhe qesharake.

Dramat e saj shpesh nisen nga historia dhe miti grek. Αθανάσιος Διάκος – Η επιστροφή (Athanasios Diakos – Kthimi, Festivali i Athinës, 2012) e merr titullin nga një hero i vitit 1821. Aoustras or the Hardness (Teatri Kombëtar, 2011) dhe Little Red Riding Hood – The First Blood (Qendra Kulturore Onassis, 2014) ndoqën rrugë të tjera. Në korrik 2023 vënia e saj në skenë e Σφήκες (Grerëzat) të Aristofanit në teatrin antik të Epidaurit i ndau fort kritikët.

Tekstet e Kitsopulus janë ende në skenat dhe raftet greke. Në 2021 Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. u kthye në Athinë, në Teatrin Zina, me regji të Dimitra Dermitzakit dhe me Kitty Paitazoglou në rol, ndërsa në 2025 Metaixmio ribotoi Νυχτερίδες dhe Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. Arkivi dixhital i Teatrit Kombëtar ruan fotografi, programe dhe prerje shtypi nga shfaqja e vitit 2009. Për një detyrë në greqisht, hapni atë skedë arkivi dhe lexoni titullin shkronjë për shkronjë. Monologu i plotë është letërsi për të rritur, jo lexim i nivelit A1, prandaj huazoni vetëm formën e tij: një person që i flet publikut. Shkruani monologun tuaj me tri rreshta: Είμαι η Μαρία (Jam Maria). Μένω στην Αθήνα (Jetoj në Athinë). Μιλάω για τη ζωή μου (Flas për jetën time). Pastaj lexojeni me zë.

• Para librit të saj të parë, në 1997 fitoi një çmim për aktoren më të mirë në festivalin e filmit në Selanik.
• Titulli Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. duket si emër gruaje, Μαιρούλα, por çdo shkronjë e madhe përfaqëson një fjalë më vete.
• Në mars 2011 shfaqja Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. e Teatrit Kombëtar u luajt në Piccolo Teatro të Milanos.
• Drama e saj për Athanasios Diakosin fitoi në 2013 Çmimin Ndërkombëtar të Autorit të Stückemarkt-it të Hajdelbergut, në Gjermani.